Otwórz menu główne

Torpeda G7a – typ niemieckich torped parogazowych kalibru 533 milimetry z czasów II wojny światowej, służących do zwalczania jednostek nawodnych przeciwnika. W roku 1939 torpeda G7a stanowiła standardowe wyposażenie należących do Kriegsmarine U-Bootów, okrętów nawodnych oraz S-Bootów[1]. Jej konstrukcja stanowiła rozwinięcie niemieckich torped G/7 z czasów I wojny światowej, sama stała się natomiast podstawą rozwoju najważniejszych niemieckich torped II wojny światowej G7e[1]. Torpeda ta różniła się od torped stosowanych przez inne marynarki, przez zastosowanie w charakterze paliwa dekaliny (bicyklo[4.4.0]dekan) zamiast kerozyny[1].

Torpeda G7a
Ilustracja
Państwo Niemcy
Rodzaj torpeda ciężka
Przenoszona przez okręty: podwodne, nawodne
Długość 716,4 cm
Średnica 533,4 mm
Masa 1538 kg
Pływalność ujemna 21%
Napęd 4-cylindrowy, gaz/para
Zasięg 5 km
Prędkość 44 węzły
Naprowadzanie bezwładnościowe
Ładunek głowicy Schießwolle 36
Masa głowicy 280 kg

Nie nosząca żadnej nazwy kodowej torpeda G7a oznaczona była jako Aparat nr 12, w swojej podstawowej wersji T1 była typową torpedą kontrolowaną bezwładnościowo, wkrótce jednak w programie FAT opracowano jej wersję oznaczoną jako T1 Fat 1, w programie LUT zaś wersję oznaczoną jako T1 Lut 1/2, w których torpeda nie poruszała się prostoliniowo lecz według z góry ustalonego wzoru[a].

Oznaczenie T I T I Fat I T I Lut I/II
Typ G7a
Numer aparatu 12
Nazwa kodowa
Średnica (cm) 53,34
Długość (cm) 716,3
Masa (kg) 1538
Ujemna pływalność (%) 21
Silnik 4-cylindrowy
parogazowy
Moc 350 KM przy 1470 obr./min
Prędkość maks. (węzły)[3][4] 44
Zasięg[4][5][b] 5 km / 44 w.
7,5 km / 40 w.
12,5 km / 30 w.
Głowica Ka, Kc
Ładunek wybuchowy (kg) 280
Detonator Pi1 lub TZ3 z Pi3
Program FAT LUT

UwagiEdytuj

  1. FAT i LUT nie były odrębnymi typami torped, lecz opracowanymi w programach FAT i LUT wersjami torped wielu typów, od G7a/T1 aż po G7ut/T8[2].
  2. Podane wartości zasięgu torpedy G7a dotyczą początkowego okresu wojny. Pod koniec konfliktu torpedy G7a osiągały zasięg 6 km przy prędkości 44 węzłów, 8 km przy 40 węzłach i 14 km przy 30 węzłach[4]. Rőssler 1989 ↓, s. 344 podaje błędnie zasięg wynoszący 75 km.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Branfill-Cook 2014 ↓, s. 61-63.
  2. Rőssler 1989 ↓, s. 344-345.
  3. Showell 2006 ↓, s. 65.
  4. a b c Campbell 2002 ↓, s. 263.
  5. Miller 2000 ↓, s. 87.

BibliografiaEdytuj

  • Roger Branfill-Cook: Torpedo: The Complete History of the World’s Most Revolutionary Naval Weapon. Seaforth Publishing, 2014. ISBN 978-1-84832-215-8. (ang.)
  • John Campbell: Naval Weapons of World War Two. London: Conway Maritime Press, 2002. ISBN 0-87021-459-4. (ang.)
  • David Miller: U-Boats: History, Development and Equipment, 1914-1945. London: Conway Maritime Press, 2000. ISBN 978-0851777900. (ang.)
  • Eberhard Rőssler: The U-Boat: The Evolution And Technical History Of German Submarines. Annapolis: Naval Institute Press, 1989. ISBN 0-87021-966-9.
  • Jak Mallmann Showell: The U-Boat Century: German Submarine Warfare 1906–2006. London: Chatham Publishing, 2006. ISBN 978-1-86176-241-2. (ang.)