Otwórz menu główne

88. Tour de France rozpoczął się 7 lipca w Dunkierce, a zakończył się 29 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 12 etapów płaskich, 1 etapu pagórkowatego, 4 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3455 km.

kolarstwo szosowe Tour de France 2001
2000 2002
Ilustracja
Trasa Tour de France 2001
Data 729 lipca 2001
Etapów 20 (21)
Dystans 3455 km
Czas zwycięzcy 86 h 17' 28"
(40,070 km/h)
Zgłoszenia 189 kolarzy
Ukończyło wyścig 144 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Brak
Drugie miejsce Niemcy Jan Ullrich
Trzecie miejsce Hiszpania Joseba Beloki
Pozostałe klasyfikacje
Górska Francja Laurent Jalabert
Punktowa Niemcy Erik Zabel
Młodzieżowa Hiszpania Óscar Sevilla
Najaktywniejszych Francja Laurent Jalabert
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Hiszpania Kelme
Oficjalna strona WWW

Spis treści

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikację generalną wygrał po raz trzeci z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Hiszpana Josebę Belokiego. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Laurent Jalabert wygrał klasyfikację górską, a Hiszpan Óscar Sevilla był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Zabel wygrał klasyfikację punktową szósty raz z rzędu. Najaktywniejszym kolarzem został Laurent Jalabert[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Kelme.

DopingEdytuj

Już podczas pierwszego etapu testu antydopingowego nie przeszedł Hiszpan Txema del Olmo. W jego krwi wykryto erytropoetynę (EPO)[2].

W 2007 roku do stosowania między innymi EPO w czasach swoich startów w ekipie ONCE (2001-2003) przyznał się Niemiec Jörg Jaksche[3]. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku[4].

W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[5]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[6]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[7].

DrużynyEdytuj

W tej edycji TdF wzięły udział 21[8] drużyny:

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P 7 lipca Dunkierka   ITT 8,2 km   Christophe Moreau
1 8 lipca Saint-OmerBoulogne-sur-Mer   194,5 km   Erik Zabel
2 9 lipca Calais  Antwerpia   218,5 km   Marc Wauters
3 10 lipca   Anvers  Seraing   198,5 km   Erik Zabel
4 11 lipca   HuyVerdun   215,0 km   Laurent Jalabert
5 12 lipca VerdunBar-le-Duc   TTT 67,0 km   Crédit Agricole
6 13 lipca CommercyStrasburg   211,5 km   Jaan Kirsipuu
7 14 lipca StrasburgColmar   162,5 km   Laurent Jalabert
8 15 lipca ColmarPontarlier   222,5 km   Erik Dekker
9 16 lipca PontarlierAix-les-Bains   185,0 km   Siergiej Iwanow
10 17 lipca Aix-les-BainsAlpe d’Huez   209,0 km   Lance Armstrong
11 18 lipca GrenobleChamrousse   ITT 32,0 km   Lance Armstrong
19 lipca Dzień przerwy
12 20 lipca PerpignanPlateau de Bonascre   166,5 km   Félix Cárdenas
13 21 lipca FoixPla d'Adet   194,0 km   Lance Armstrong
14 22 lipca TarbesLuz Ardiden   144,5 km   Roberto Laiseka
23 lipca Dzień przerwy
15 24 lipca PauLavaur   232,5 km   Rik Verbrugghe
16 25 lipca CastelsarrasinSarran   227,5 km   Jens Voigt
17 26 lipca Brive-la-GaillardeMontluçon   194,0 km   Serge Baguet
18 27 lipca MontluçonSaint-Amand-Montrond   ITT 61,0 km   Lance Armstrong
19 28 lipca OrleanÉvry   149,5 km   Erik Zabel
20 29 lipca Corbeil-EssonnesParyż (Champs-Élysées)   160,5 km   Ján Svorada

Liderzy klasyfikacji po etapachEdytuj

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
 
Klasyfikacja punktowa
 
Klasyfikacja górska
 
Klasyfikacja młodzieżowa
 
Klasyfikacja drużynowa
 
P Christophe Moreau Christophe Moreau Christophe Moreau brak Florent Brard Festina
1 Erik Zabel Erik Zabel Jacky Durand
2 Marc Wauters Marc Wauters Jaan Kirsipuu Robert Hunter Crédit Agricole
3 Erik Zabel Stuart O’Grady Erik Zabel Benoît Salmon Florent Brard
4 Laurent Jalabert Patrice Halgand
5 Crédit Agricole Jörg Jaksche
6 Jaan Kirsipuu
7 Laurent Jalabert Jens Voigt
8 Erik Dekker Stuart O’Grady Stuart O’Grady Rabobank
9 Siergiej Iwanow
10 Lance Armstrong François Simon Laurent Roux Óscar Sevilla
11 Lance Armstrong
12 Félix Cárdenas
13 Lance Armstrong Lance Armstrong Laurent Jalabert Kelme
14 Roberto Laiseka
15 Rik Verbrugghe
16 Jens Voigt
17 Serge Baguet
18 Lance Armstrong
19 Erik Zabel
20 Ján Svorada Erik Zabel
Klasyfikacja końcowa Lance Armstrong Erik Zabel Laurent Jalabert Óscar Sevilla Kelme
  • Podczas 1. etapu Christophe Moreau nosił żółtą koszulkę, a Igor González de Galdeano, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • Podczas 9. i 10. etapu Stuart O’Grady nosił żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.

Klasyfikacje końcoweEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Lance Armstrong   US Postal 92 h 33' 08"
2.   Jan Ullrich Telekom +6' 44"
3.   Joseba Beloki ONCE +9' 05"
4.   Andriej Kiwilew Cofidis +9' 53"
5.   Igor González de Galdeano ONCE +13' 28"
6.   François Simon Bonjour +17' 22"
7.   Óscar Sevilla Kelme +18' 30"
8.   Santiago Botero Kelme +20' 55"
9.   Marcos Serrano ONCE +21' 45"
10.   Michael Boogerd Rabobank +22' 38"

Klasyfikacja punktowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Erik Zabel   Telekom 252
2.   Stuart O’Grady Crédit Agricole 244
3.   Damien Nazon Bonjour 169
4.   Alessandro Petacchi Fassa Bortolo 148
5.   Sven Teutenberg Festina 141

Klasyfikacja górskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Laurent Jalabert   CSC-Tiscali 258
2.   Jan Ullrich Telekom 211
3.   Laurent Roux Jean Delatour 200
4.   Lance Armstrong US Postal 195
5.   Stefano Garzelli Mapei 164

Klasyfikacja młodzieżowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Óscar Sevilla   Kelme 86 h 35' 58"
2.   Francisco Mancebo Banesto +10' 03"
3.   Jörg Jaksche ONCE +47' 32"
4.   Dienis Mieńszow Banesto +1 h 13' 20"
5.   Marco Pinotti Lampre +1 h 15' 59"

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Pozycja Drużyna Czas
1.   Kelme 259 h 14' 44"
2.   ONCE +4' 59"
3.   Telekom +41' 06"
4.   Bonjour +41' 49"
5.   Rabobank +51' 53"

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj