Otwórz menu główne

Traktat krakowski (niem. Vertrag von Krakau, łac. Instrumentum pacis et concordiae inter Sigismundum regem ac Regnum Poloniae et Albertum magistrum generalem Ordinis Cruciferorum in Prussiae ducem creatum regni Poloniae feudatarium a quibusdam principibus mediatoribus compositae. Datum et actum Cracoviae, 8 Aprilis anno 1525) – traktat zawarty 8 kwietnia 1525[1] między Koroną Królestwa Polskiego i zakonem krzyżackim, który kończył formalnie wojnę polsko-krzyżacką (1519–1521) i ustanawiał sekularyzację pruskiej gałęzi zakonu i powołanie lennego księstwa pruskiego, które powierzono Albrechtowi Hohenzollernowi i jego męskim potomkom, z prawem do sukcesji dla braci wielkiego mistrza: Jerzego Hohenzollern-Ansbach, Kazimierza Hohenzollerna i Jana Hohenzollerna z ich potomstwem w linii męskiej[1]. Formalną konsekwencją tego traktatu było złożenie hołdu (tzw. hołdu pruskiego) przez Albrechta Hohenzollerna swojemu suwerenowi Zygmuntowi I Staremu 10 kwietnia 1525[2]. Testorami traktatu byli: Fryderyk II legnicki i Jerzy Hohenzollern-Ansbach margrabia Ansbach[3].

Traktat krakowski
Data 8 kwietnia 1525
Miejsce Kraków
Wynik Hołd pruski 1525
Strony traktatu
 Korona Królestwa Polskiego  Prusy Zakonne
Przywódcy
król Zygmunt I Stary Albrecht Hohenzollern
Traktat krakowski

Spis treści

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bogucka 1982 ↓, s. 92.
  2. Bogucka 1982 ↓, s. 93.
  3. W. Duch, Traktat krakowski 1525, Historia.org.pl [dostęp: 07.11.2017].

BibliografiaEdytuj

  • Maria Bogucka: Hołd Pruski. Warszawa: 1982.

Linki zewnętrzneEdytuj