Transport kolejowy w Lublinie

Zabytkowy dworzec główny PKP w Lublinie z 1877 roku, widok od strony peronów
Schemat lubelskiego węzła kolejowego
Mapa linii kolejowych w województwie lubelskim

Lubelski węzeł kolejowy jest jednym z większych i ważniejszych węzłów kolejowych w województwie lubelskim. Obejmuje on linie kolejowe oraz stacje i posterunki ruchu kolejowego zlokalizowane na terenie Lublina.

InfrastrukturaEdytuj

Przez miasto przebiega linia kolejowa nr 7 łącząca Warszawę z granicą państwa w Dorohusku, a dalej z Kijowem. Dwie inne linie wybiegają z Lublina w kierunkach: południowym (linia nr 68 do Stalowej Woli Rozwadowa i dalej – Przeworska) oraz północnym (linia nr 30 do Łukowa – od 2000 do 2013 nieczynna w ruchu pasażerskim, później ruch wznowiono do Parczewa przez Lubartów[1], a od 2017 w związku z remontem linii nr 7 - na całym odcinku[2]). Miasto ma bezpośrednie połączenia kolejowe ze stolicą i większością większych miast w kraju (Bielsko-Biała, Katowice, Kraków, Wrocław, Łódź, Radom, Rzeszów, Kielce, Poznań, Bydgoszcz, Szczecin, Gdańsk i inne), a także Berlinem, Kijowem i Odessą.

W granicach administracyjnych miasta znajdują się trzy stacje kolejowe: Lublin, Lublin Północ, Lublin Zemborzyce, a także stacja towarowa Lublin Tatary. Ponadto funkcjonują trzy przystanki kolejowe: Lublin Zadębie, Lublin Ponikwoda oraz Rudnik Przystanek. Istnieje także nieczynny przystanek kolejowy Lublin Zalew. W zachodniej części miasta, na jego granicy funkcjonuje przystanek kolejowy Stasin Polny. W planach jest budowa stacji Lublin Zachodni na Czubach (na linii do Warszawy).

HistoriaEdytuj

Stacja węzłowa w Lublinie, znajdująca się przy placu Dworcowym, jest dworcem o największej liczbie odprawionych pasażerów we wschodniej Polsce. Zabytkowy dworzec został wybudowany w 1877 roku. Stan dzisiejszy jest wynikiem 10-letniego remontu[3].

Duże znaczenie w historii Lublina miało uruchomienie 17 sierpnia 1877 połączeń kolejowych z Warszawą i Kowlem w ramach Kolei Nadwiślańskiej. Wraz z rozwojem przemysłu i budową kolei zmienił się kształt urbanistyczny miasta[4].

Podróż do Warszawy według ówczesnego rozkładu jazdy trwała 7 godzin, co oznacza, że szybkość pociągu osobowego wynosiła 35 wiorst na godzinę (tj. 37,3 km/h). Pociągami można było podróżować w trzech klasach: za trzecią, najtańszą klasę, jadąc do Warszawy trzeba było zapłacić 2 ruble i 4 kopiejki, a za klasę pierwszą płacono 4 ruble i 89 kopiejek. Odjazd pociągu ogłaszany był trzema dzwonkami[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Przewozy Regionalne: Po 13 latach pociągi wróciły do Parczewa
  2. Pociągi między Lublinem a Warszawą od 11 czerwca - objazdem - Lublin, lublin.onet.pl [dostęp 2019-07-09] (pol.).
  3. Mateusz Krasny: Stacja Lublin. W: Galeria Taboru PKP i LHS w południowo-wschodniej Polsce [on-line]. mkrasny.bilman.pl. [dostęp 25 lutego 2007].
  4. info.net.pl/lublin, Historia miasta
  5. EliS: Kolej żelazna w Lublinie (pol.). W: Magiczny Lublin [on-line]. www.magiczny-lublin.pl, 29 sierpnia 2007. [dostęp 26 lutego 2007].