Turniej Izwiestii

Turniej Izwiestii (ros. Турнир приз газеты Известия – Turnir Priz Gaziety Izwiestija) – cykliczne międzypaństwowe rozgrywki w hokeju na lodzie organizowane w ZSRR o puchar redakcji dziennika „Izwiestija” z Moskwy.

Pierwotnie w 1967 zapoczątkowano turniej hokejowy z okazji 50. rocznicy rewolucji październikowej. Został on ponownie zorganizowany tylko raz. Od 1969 rozgrywki były organizowane jako Turniej Izwiestii, jako że patronat przejął moskiewski dziennik „Izwiestija”, czego orędownikiem był komentator sportowy Boris Fiedosow. Do 1973 turniej był rozgrywany corocznie w grudniu, a od 1974 we wrześniu[1]. Ostatnia edycja turnieju została rozegrana w 1996.

Od 1997 nieformalnymi kontynuatorami turnieju były m.in. rozgrywki o Puchar Baltiki, Puchar Rosno oraz Puchar Pierwszego Kanału (ang. Channel One Cup), wchodzący w skład Euro Hockey Tour[2].

EdycjeEdytuj

Rok I miejsce II miejsce III miejsce IV miejsce V miejsce i dalsze
1967   ZSRR A   ZSRR B   Czechosłowacja B   Czechosłowacja A 5.   Kanada
6.   Polska
1968   ZSRR A   ZSRR B   Finlandia
1969   ZSRR   Kanada   Czechosłowacja   Szwecja 5.   Finlandia
6.   NRD
1970   Czechosłowacja   ZSRR   Szwecja   Finlandia   Polska
1971   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Szwecja
1972   ZSRR   Czechosłowacja   Szwecja   Finlandia   Polska
1973   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Polska   Szwecja
1974   Czechosłowacja   ZSRR   Szwecja   Finlandia
1975   ZSRR   Czechosłowacja   Szwecja   Finlandia
1976   ZSRR   Szwecja   Czechosłowacja   Winnipeg Jets   Finlandia
1977   Czechosłowacja   ZSRR   Szwecja   Finlandia   Quebec Nordiques
1978   ZSRR   Czechosłowacja   NHL Future Stars   Szwecja   Finlandia
1979   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Szwecja   Kanada
1980   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Szwecja
1981   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Szwecja
1982   ZSRR   Finlandia   Czechosłowacja   Szwecja   RFN
1983   ZSRR   Czechosłowacja   Szwecja   Finlandia   Kanada
1984   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Szwecja   RFN
1985   Czechosłowacja   ZSRR   Szwecja   Kanada   Finlandia
1986   ZSRR   Kanada   Szwecja   Czechosłowacja   Finlandia
1987   Czechosłowacja   ZSRR   Szwecja
1988   ZSRR   Szwecja   Czechosłowacja   Kanada   Finlandia
1989   ZSRR   Czechosłowacja   Finlandia   Kanada 5.   RFN
6.   Szwecja
1990   ZSRR   Szwecja   Czechosłowacja   Finlandia   Kanada
1991 nie rozgrywany
1992   Rosja II   Czechosłowacja   Rosja I   Szwecja 5.   Finlandia,   Szwajcaria
7.   Kanada,   RFN
1993   Rosja I   Rosja II   Szwecja   Stany Zjednoczone 5.   Czechy,   Francja
7.   Finlandia,   Kanada
9.   Norwegia,   Białoruś
1994   Rosja   Czechy[3]   Finlandia   Szwecja 5.   Włochy,   Norwegia
7.   Francja,   Szwajcaria
1995   Rosja   Czechy   Szwecja   Kanada   Finlandia
1996   Szwecja   Rosja   Finlandia   Czechy   Kanada

1970Edytuj

  • Termin: 6–13 grudnia 1970.
  • Uczestnicy: Czechosłowacja, Finlandia, Polska, Szwecja, ZSRR.
  • Na przełomie października i listopada 1970 organizatorzy zaprosili do występu w Turnieju Izwiestii reprezentację Polski, po raz pierwszy w edycji turnieju pod patronatem moskiewskiego dziennika, uzależniając to jednak od wyników polskiej kadry w nadchodzących eliminacyjnych spotkaniach z reprezentacją NRF o prawo gry w Grupie A mistrzostw świata[4] (jeden z tych meczów Polska przegrała 3:6[5]).
  • Zwycięzca: Czechosłowacja[6]
  • Najlepszym bramkarzem turnieju został uznany Polak Andrzej Tkacz.

1971Edytuj

Trzy pierwsze drużyny zgromadziły w turnieju jednakową liczbę punktów, a o kolejności decydował bilans bramkowy[7].

1972Edytuj

W zakończonym 23 grudnia 1972 turnieju w ostatnich meczach ZSRR pokonał Czechosłowację 8:4 (1:1, 4:3, 3:0), a Polska zremisowała ze Szwecją 2:2 (2:0, 0:1, 0:1)[8].

1973Edytuj

  • W zakończonym 21 grudnia 1973 turnieju w ostatnich meczach ZSRR pokonał Czechosłowację 7:1 (0:1, 3:0, 4:0), a w ostatnim meczu Polska zremisowała z Finlandią 1:1 (0:1, 0:0, 1:0) po golu Stefana Chowańca w 54 min., zajmując tym samym czwarte miejsce (Finlandia zajęła trzecie przez lepszą różnicę bramek) – najlepszą pozycję w historii swoich występów w turnieju[9].
  • Najlepsi zawodnicy turnieju: bramkarz – Jiří Holeček (Czechosłowacja), obrońca – Aleksandr Gusiew (ZSRR), napastnik – Walerij Charłamow (ZSRR)
  • Najskuteczniejszy zawodnik: Boris Michajłow (ZSRR) – 9 punktów za 4 gole i 5 asyst
  • W trakcie ostatniego meczu turnieju po raz ostatni w sposób symboliczny jako czynni zawodnicy zagrali w barwach reprezentacji radzieccy hokeiści Aleksandr Ragulin, Anatolij Firsow i Witalij Dawydow[10].

PrzypisyEdytuj

  1. Sport. Depesze. „Nowiny”, s. 2, Nr 22 z 23 stycznia 1973. 
  2. David Schlegel: History of Euro Hockey Tour and its tournaments (ang.). eht.cz, 2005-12-21. [dostęp 2017-02-08].
  3. Hokej: Turniej Izwiestii. Nie tylko o puchar. rp.pl, 1994-12-21. [dostęp 2017-02-08].
  4. Polscy hokeiści zaproszeni na wielki Turniej „Izwiestii”. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 44 z 2 listopada 1970. 
  5. Hokeiści przegrali z NRF. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 45 z 9 listopada 1970. 
  6. Hokej. Reprezentanci CSRS sięgają po nagrodę „Izwiestii”. „Nowiny”, s. 2, Nr 344 z 13 grudnia 1970. 
  7. Sportowe doniesienia z kraju i ze świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 354 z 23 grudnia 1971. 
  8. Hokeiści Sanoka nadal na IV miejscu. „Nowiny”, s. 2, Nr 356 z 27 grudnia 1972. 
  9. Sport. Puchar Izwiestii dla drużyny ZSRR. „Nowiny”, s. 2, Nr 352 z 22 grudnia 1973. 
  10. Sport. Po turnieju „Izwiestii”. „Nowiny”, s. 2, Nr 353 z 23 grudnia 1973. 

BibliografiaEdytuj