Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn

Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn – zespół hokeja na lodzie, reprezentujący Rzeczpospolitą Polską, powoływany przez selekcjonera, w której występować mogą wszyscy zawodnicy posiadający obywatelstwo polskie.

Polska
Ilustracja
Przydomek

Biało-Czerwoni

Związek

Polski Związek Hokeja na Lodzie

Sponsor techniczny

Hummel

Menedżer generalny

Leszek Laszkiewicz

Trener

Róbert Kaláber

Asystent trenera

Tomasz Demkowicz
Artur Ślusarczyk

Skrót IIHF

POL

Ranking IIHF

22.[1][a]

Zawodnicy
Kapitan

Krystian Dziubiński

Najwięcej występów

Henryk Gruth (248)[a]

Najwięcej punktów

Leszek Laszkiewicz (150)

Najwięcej bramek

Andrzej Zabawa (99)

Kit left arm pole18h.png
Kit body vneckred bottomred.png
Kit right arm pole18h.png
Stroje
domowe
Kit left arm pole18h.png
Kit body vneckwhite bottomwhite.png
Kit right arm pole18h.png
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 PolskaAustria  1:13
(Davos, 10 stycznia 1926; tow.)
Najwyższe zwycięstwo
 PolskaChiny  21:1
(Eindhoven, 26 marca 1993; MŚ B 1993)[2]
Najwyższa porażka
 ZSRRPolska  20:0
(Moskwa, 11 kwietnia 1973; MŚ A 1973)[3][4]
Medale
Mistrzostwa Europy
Silver medal blank.svg 1929, 1931
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 30.03.2022.

HistoriaEdytuj

Po raz pierwszy seniorską reprezentację kraju powołano w 1925 r., tuż po założeniu Polskiego Związku Hokeja na Lodzie (PZHL), a w jej skład weszli hokeiści AZS Warszawa i Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego[5]. Inauguracyjne, oficjalne spotkanie międzypaństwowe rozegrała ona 10 stycznia 1926[b] na Eissportstadion w Davos, przegrywając 1:13 towarzyski mecz przeciwko Austrii. W drugiej połowie, honorową i zarazem pierwszą w historii bramkę zdobył Aleksander Tupalski[6]. Dzień później, 11 stycznia 1926 w tym szwajcarskim kurorcie, PZHL został przyjęty do Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie (wówczas LIHG, obecnie IIHF)[7], dzięki czemu kadra narodowa mogła przystąpić do premierowej wielkiej imprezy międzynarodowej (10. edycji mistrzostw Europy, organizowanych w Davos). W swym inauguracyjnym pojedynku – rozegranym 12 stycznia 1926 na Eissportstadion – Polacy ulegli 1:2 Francji, a gola dla nich zdobył Tadeusz Adamowski[8]. Pierwsze w historii zwycięstwo „biało-czerwoni” odnieśli 14 stycznia 1926 na Eissportstadion, wygrywając 3:1 z Włochami i ostatecznie zajęli 6. miejsce w turnieju[8]. W skład drużyny wchodzili: Edmund Czaplicki, Henryk Niezabitowski (bramkarze), Aleksander Kowalski, Włodzimierz Krygier, Lucjan Kulej, Tadeusz Adamowski, G. Mamrot, Andrzej Osiecimski-Czapski, Wilhelm Rybak (grający trener), Aleksander Słuczanowski, Aleksander Tupalski i Kazimierz Żebrowski.

Z okazji jubileuszu 50-lecia istnienia PZHL, w grudniu 1975 r. zorganizowano w Katowicach turniej towarzyski, w którym poza kadrą Polski uczestniczyła juniorska kadra Szwecji, reprezentacja ZSRR II i Czechosłowacji II (zwycięzca rywalizacji)[9][10][11]. W kwietniu 1986 r. kadra Polski „A” zdobyła w Katowicach Puchar 60-lecia PZHL po zwycięstwie nad reprezentacją Czechosłowacji do lat 20 7:3[12].

Dwukrotnie Polska była organizatorem mistrzostw świata najwyższego szczebla: w 1931 w Krynicy-Zdroju (wówczas polska kadra zajęła najwyższe w historii 4 miejsce na MŚ) oraz w 1976 w Katowicach. W pierwszym dniu drugiego z tych turniejów, 8 kwietnia 1976 w katowickiej hali Spodek) reprezentacja Polski sensacyjnie pokonała faworyta turnieju i aktualnego mistrza świata (wówczas 14-krotnego mistrza świata i 5-krotnego mistrza olimpijskiego), ZSRR 6:4 (2:0 3:2 1:2). Gole dla Polaków zdobyli wówczas: Jaskierski (na 1:0), Nowiński (na 2:0), Jobczyk (na 3:1), Jaskierski (na 4:1) i ponownie Jobczyk (na 5:2 i 6:2). Do dnia dzisiejszego mecz powszechnie uznawany jest za najlepszy w dziejach polskiego hokeja na lodzie.

W pierwszym meczu turnieju MŚ 1986 Grupy A w Moskwie Polska pokonała aktualnych mistrzów świata, Czechosłowację, 2:1 po dwóch golach Jerzego Christa[13]. W MŚ 1989 Polska została zdegradowana z Grupy A, zaś otrzymała wówczas puchar „fair play”, a wobec nieobecności ekipy podczas ceremonii zamknięcia imprezy, trofeum odebrał polski sędzia Julian Górski[14].

Polska kilkakrotnie była gospodarzem mistrzostw drugiej klasy (w przeszłości Grupa B, następnie Dywizja I). W ostatnim czasie były to mistrzostwa I Dywizji 2009 w Toruniu i I Dywizji Grupy B 2012 (trzeci poziom) w Krynicy-Zdroju.

Najlepszy wynik podczas igrzysk olimpijskich to 4. miejsce na turnieju hokejowym podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1932 w Lake Placid. Był to jednak wynik najlepszy tylko formalnie, bo w turnieju wzięły udział jedynie 4 drużyny, a reprezentacja Polski przegrała wszystkie mecze i zajęła miejsce ostatnie. Najwyższe miejsca wywalczone to 6. pozycje uzyskane w 1972 r. w Sapporo i w 1976 r. w Innsbrucku (w igrzyskach tych walczyło po 12 zespołów). W kwietniu 1991 Polska pokonała dwukrotnie Danię w kwalifikacjach do ZIO 1992[15][16]. W turnieju 1992 w Albertville reprezentacja po raz ostatni, jak dotąd, uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich[17].

Po Mistrzostwach Świata 1982 Grupy B w austriackim Klagenfurcie w marcu tego roku trzej reprezentantów, Andrzej Małysiak, Justyn Denisiuk i Bogusław Maj, nie powróciło do kraju podczas trwającego stanu wojennego, za co w maju 1982 decyzją zarządu PZHL zostali ukarani dożywotnią dyskwalifikacją[18].

30 sierpnia 2012 selekcjonerem kadry został Rosjanin Igor Zacharkin, a konsultantem kadry jego rodak Wiaczesław Bykow. Podczas Mistrzostw Świata I Dywizji 2013 reprezentacja wystąpiła w strojach oznaczonych napisem "Polska" (dotychczas było to "Poland")[19]. W sierpniu 2014 r. selekcjonerem kadry został, dotychczasowy asystent, Jacek Płachta[20][21]. 7 listopada 2014 podczas turnieju Euro Ice Hockey Challenge 2014/2015 w Budapeszcie reprezentacja Polski rozegrała swoje 1000. oficjalne spotkanie międzypaństwowe, pokonując Włochy 3:2[22]. W połowie 2017 r. z posady selekcjonera kadry odszedł Jacek Płachta[23]. 11 lipca 2017 nowym głównym szkoleniowcem kadry Polski został ogłoszony Kanadyjczyk Ted Nolan, a równolegle trenerem kadry został Tom Coolen, który krótko wcześniej został mianowany ligowej drużyny GKS-u Katowice[24][25], natomiast asystentami zostali pracujący w polskiej lidze Krzysztof Majkowski i Marek Rączka[26]. Po turnieju mistrzostw świata Dywizji I Grupy A edycji 2018, w którym Polska została zdegradowana do Dywizji IB, obaj kanadyjscy trenerzy zostali zwolnieni ze stanowisk[27].

Decyzją Ministerstwa Sportu i Turystyki, ogłoszoną na początku kwietnia 2018 r., prowadzenie reprezentacji Polski seniorów zostało odebrane PZHL i przekazane Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu[28].

13 czerwca 2018 nowym selekcjonerem został, pochodzący z Polski, fiński trener Tomasz Valtonen[29], który równocześnie został głównym trenerem drużyny klubowej Podhala Nowy Targ[30][31]. Na początku września 2018 ogłoszono pełny skład sztabu szkoleniowego; do pracy u boku Valtonena zostali zaangażowani polscy trenerzy ligowi Marek Ziętara i Jacek Szopiński oraz Finowie Risto Dufva i Tommi Satosaari[32].

Na początku grudnia 2018 r. głównym sponsorem reprezentacji Polski zostały Polskie Zakłady Bukmacherskie (PZBuk), prywatny podmiot oferujący legalne zakłady bukmacherskie[33][34].

W lutym 2020 r. Polska sensacyjnie wygrała w Kazachstanie turniej kwalifikacyjny do Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. W czerwcu 2020 r. ze stanowiska głównego trenera reprezentacji odszedł Tomasz Valtonen[35], a nowym został Słowak Róbert Kaláber (jednocześnie trener drużyny JKH GKS Jastrzębie)[36]. 30 czerwca 2020 asystentami głównego szkoleniowca w sztabie zostali ogłoszeni Tomasz Demkowicz i Artur Ślusarczyk, a trenerem bramkarzy Arkadiusz Sobecki[37].

Turnieje mistrzostw świata w 2020 r. i 2021 r. z udziałem reprezentacji Polski zostały odwołane z powodu pandemii COVID-19[38][39].

Udział w międzynarodowych turniejachEdytuj

 
Reprezentacja Polski przed towarzyskim meczem z Węgrami (12.04.2006 w Sanoku)
 
Reprezentacja Polski przed towarzyskim meczem z Węgrami (Arena Sanok, 12.04.2006)
 
Reprezentacja Polski podczas turnieju preeliminacyjnego do Igrzysk Olimpijskich w Vancouver (Sanok, 2008)

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Mistrzostwa świataEdytuj

  • 1928* – 9. miejsce
  • 1930 – 5. miejsce
  • 1931 – 4. miejsce
  • 1932* – 4. miejsce
  • 1933 – 7. miejsce
  • 1934rezygnacja z udziału
  • 1935 – 10. miejsce[44]
  • 1936* – 9. miejsce
  • 1937 – 8. miejsce
  • 1938 – 7. miejsce
  • 1939 – 6. miejsce[45]
  • 1947 – 6. miejsce
  • 1948* – 7. miejsce
  • 1949rezygnacja z udziału
  • 1950rezygnacja z udziału
  • 1951rezygnacja z udziału
  • 1952 – 6. miejsce
  • 1953rezygnacja z udziału
  • 1954rezygnacja z udziału
  • 1955 – 7. miejsce[46]
  • 1956* – 8. miejsce
  • 1957 – 6. miejsce
  • 1958 – 8. miejsce
  • 1959 – 11. miejsce: spadek
  • 1960* – rezygnacja z udziału[40]
  • 1961 – 13. miejsce (5. w Grupie B)
  • 1962rezygnacja z udziału[47]
  • 1963 – 12. miejsce (4. w Grupie B)
  • 1964* – 9. miejsce (1. w Grupie B)
  • 1965 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans[48][49]
  • 1966 – 8. miejsce: spadek[50]
  • 1967 – 9. miejsce (1. w Grupie B): brak awansu[51][41]
  • 1968* – rezygnacja z udziału[41]
  • 1969 – 8. miejsce (2. w Grupie B): awans[52][53]
  • 1970 – 6. miejsce: spadek[54]
  • 1971 – 8. miejsce (2. w Grupie B)[55]
  • 1972 – 7. miejsce (1. w Grupie B): awans[56]
  • 1973 – 5. miejsce[57]
  • 1974 – 5. miejsce[58][59]
  • 1975 – 5. miejsce[60]
  • 1976 – 7. miejsce: spadek
  • 1977 – 10. miejsce (2. w Grupie B)[61]
  • 1978 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans[62][63]
  • 1979 – 8. miejsce: spadek[64][65][66][67]
  • 1981 – 10. miejsce (2. w Grupie B)[68]
  • 1982 – 11. miejsce (3. w Grupie B)[69]
  • 1983 – 10. miejsce (2. w Grupie B)[70]
  • 1985 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans[71]
  • 1986 – 8. miejsce: spadek[72]
  • 1987 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans[73]
  • 1989 – 8. miejsce: spadek[74]
  • 1990 – 14. miejsce (6. w Grupie B)[75]
  • 1991 – 12. miejsce (4. w Grupie B): awans[76]
  • 1992 – 12. miejsce: spadek[77]
  • 1993 – 14. miejsce (2. w Grupie B)
  • 1994 – 15. miejsce (3. w Grupie B)
  • 1995 – 15. miejsce (3. w Grupie B)
  • 1996 – 17. miejsce (5. w Grupie B)
  • 1997 – 17. miejsce (5. w Grupie B)
  • 1998 – 23. miejsce (7. w Grupie B)
  • 1999 – 23. miejsce (7. w Grupie B)
  • 2000 – 20. miejsce (4. w Grupie B)
  • 2001 – 19. miejsce (1. w Dywizji I, Grupa A): awans
  • 2002 – 14. miejsce: spadek
  • 2003 – 19. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2004 – 21. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2005 – 19. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2006 – 21. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2007 – 20. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2008 – 21. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2009 – 23. miejsce (4. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2010 – 22. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2011 – 22. miejsce (4. w Dywizji I, Grupa B): spadek
  • 2012 – 24. miejsce (2. w Dywizji IB)
  • 2013 – 24. miejsce (2. w Dywizji IB)
  • 2014 – 23. miejsce (1. w Dywizji IB): awans
  • 2015 – 19. miejsce (3. w Dywizji IA)
  • 2016 – 19. miejsce (3. w Dywizji IA)
  • 2017 – 20. miejsce (4. w Dywizji IA)
  • 2018 – 22. miejsce (6. w Dywizji IA): spadek
  • 2019 – 24. miejsce (2. w Dywizji IB)
  • 2020odwołane z powodu pandemii COVID-19
  • 2021odwołane z powodu pandemii COVID-19
  • 2022 – 22. miejsce (1. w Dywizji IB): awans[78][79]

Mistrzostwa EuropyEdytuj

  • 1926 – 6. miejsce
  • 1927 – 4. miejsce
  • 19292. miejsce (srebrny medal)
  • 19312. miejsce (srebrny medal)
  • 1932rezygnacja z udziału

Turniej IzwiestiiEdytuj

Puchar SpengleraEdytuj

Zimowa UniwersjadaEdytuj

SelekcjonerzyEdytuj

 
Wiktor Pysz (2010)
 
Ted Nolan selekcjoner 2017/2018

Ranking IIHFEdytuj

Na podstawie materiału źródłowego[1].

Rok Msc. Punkty Zmiana
2003 19. 2550
2004 20. 2295 – 1
2005 21. 2085 – 1
2006 20. 2580 + 1
2007 20. 2395
2008 21. 2175 – 1
2009 22. 1940 – 1
2010 22. 2405
2011 23. 2215 – 1
2012 23. 2020
2013 23. 1835
2014 24. 2355 – 1
2015 22. 2275 + 2
2016 20. 2175 + 2
2017 20. 2030
2018 21. 2565 – 1
2019 22. 2300 – 1
2020 22. 2060
2021 22. 1885
2022

Bilans meczówEdytuj

Statystyki reprezentantówEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Reprezentanci Polski w hokeju na lodzie.

Według danych PZHL. Stan na 30 kwietnia 2021.

Najwięcej meczówEdytuj

  1. Henryk Gruth – 248 meczów
  2. Leszek Laszkiewicz – 216 meczów
  3. Damian Słaboń – 206 meczów
  4. Jerzy Potz – 191 meczów
  5. Sebastian Gonera – 188 meczów
  6. Michał Garbocz – 179 meczów
  7. Walenty Ziętara – 179 meczów
  8. Marek Cholewa – 169 meczów

Najwięcej goliEdytuj

  1. Andrzej Zabawa – 99 goli
  2. Leszek Laszkiewicz – 89 goli
  3. Wiesław Jobczyk – 88 goli
  4. Walenty Ziętara – 70 goli
  5. Mieczysław Jaskierski – 59 goli

Najwięcej punktówEdytuj

  1. Leszek Laszkiewicz – 150 punktów
  2. Wiesław Jobczyk – 123 punkty
  3. Andrzej Zabawa – 118 punktów
  4. Krzysztof Zapała – 112 punktów
  5. Henryk Gruth – 109 punktów

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. 292 spotkania, licząc z meczami nieoficjalnymi.
  2. Według niektórych źródeł mecz ten odbył się dzień później, jednak mając na względzie fakt, że 11 stycznia 1926 na Eissportstadion w Davos rozegrano inauguracyjne spotkania Mistrzostw Europy 1926 – w tym pojedynek AustriaFrancja (2:1) – wydaje się to mało realne.

PrzypisyEdytuj

  1. a b IIHF World Ranking, iihf.com [dostęp 2022-03-30] (ang.).
  2. Championnats du monde 1993, passionhockey.com [dostęp 2021-11-01] (fr.).
  3. Sport. Rekordowe zwycięstwo radzieckich hokeistów. ZSRR – Polska 20:0, „Nowiny”, Nr 101, 12 kwietnia 1973, s. 2.
  4. Rudé právo Ročník 1973, 4/ 12, strana 8, archiv.ucl.cas.cz [dostęp 2021-11-01] (cz.).
  5. O hokeju, uhksmazowsze.pl [dostęp 2015-01-31] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-23] (pol.).
  6. Matches internationaux 1925/26, passionhockey.com [dostęp 2015-05-25] (fr.).
  7. Informacje o PZHL na oficjalnej stronie internetowej IIHF, iihf.com [dostęp 2015-05-25] (ang.).
  8. a b Championnats d'Europe 1926, passionhockey.com [dostęp 2015-05-25] (fr.).
  9. Remanenty niedzieli. Polscy hokeiści pokonali wikingów. „Nowiny”, s. 2, Nr 279 z 16 grudnia 1975. 
  10. Z turnieju 50-lecia PZHL. „Nowiny”, s. 2, Nr 280 z 17 grudnia 1975. 
  11. Depesze. „Nowiny”, s. 2, Nr 281 z 18 grudnia 1975. 
  12. Sport. Krótko. „Nowiny”, s. 2, Nr 83 z 9 kwietnia 1986. 
  13. Sensacja w premierze hokejowych MŚ! Polska – CSRS 2:1. „Nowiny”, s. 8, Nr 15 z 14 kwietnia 1986. 
  14. Sport. Z różnych dyscyplin. Puchar „fair play” dla polskich hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 102 z 3 maja 1989. 
  15. Polacy bliżej Albertville. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 15 z 15 kwietnia 1991. 
  16. Sport. Polacy pojadą do Albertville. „Nowiny”, s. 2, Nr 75 z 17 kwietnia 1991. 
  17. 21 lat od ostatniego występu Polski na ZIO w Albertville 1992. 2013-02-27. [dostęp 2015-04-27].
  18. Sygnały. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 20 z 24 maja 1982. 
  19. Wkrótce okaże się, w którym kierunku podąży polski hokej – rozmowa z Piotrem Hałasikiem, prezesem PZHL (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-08)].
  20. Inauguracja sezonu 9.09. 2014-08-19. [dostęp 2015-04-27].
  21. Płachta selekcjonerem reprezentacji. pzhl.org.pl, 4 sierpnia 2014. [dostęp 2014-08-04].
  22. EIHC: Zwycięstwo na początek. 2014-11-07. [dostęp 2015-04-27].
  23. Płachta odchodzi z reprezentacji Polski. Kontrakt nie został przedłużony. hokej.net, 2017-06-27. [dostęp 2017-06-29].
  24. Ted Nolan bierze „Orły”. Kanadyjski trener wylądował w Warszawie. pzhl.tv, 2017-07-11. [dostęp 2017-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-16)].
  25. Oficjalnie. Ted Nolan trenerem naszej kadry!. hokej.net, 2017-07-11. [dostęp 2017-07-12].
  26. Pierwszy trening z Nolanem. Nahunko za Łopuskiego. hokej.net, 2017-09-26. [dostęp 2017-09-27].
  27. Oficjalnie. Nolan i Coolen odchodzą. Poszukiwania nowego trenera rozpoczęte. hokej.net, 2018-05-17. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
  28. Ministerstwo Sportu odbiera PZHL prawo prowadzenia kadry narodowej i szkolenia młodzieży. hokej.net, 2018-04-12. [dostęp 2018-04-23].
  29. Podpisy złożone. Jest nowy selekcjoner. pzhl.org.pl, 2018-06-13. [dostęp 2018-06-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-13)].
  30. Tomek Valtonen trenerem Podhala i Reprezentacji Polski!. podhalenowytarg.pl, 2018-06-13. [dostęp 2018-06-13].
  31. Wywiad z trenerem Tomkiem Valtonenem w Hotelu CASA. podhalenowytarg.pl, 2018-06-13. [dostęp 2018-06-13].
  32. Składy sztabów trenerskich kadr narodowych. hokej.net, 2018-09-05. [dostęp 2018-09-05].
  33. Radosław Kozłowski, Nowy sponsor polskiego hokeja, hokej.net, 8 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-28].
  34. Dawid Antczak, Jak wyglądają finanse PZHL i o co chodzi w sporze z kadrowiczami okiem prezesa Minkiny?, hokej.net, 19 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-28].
  35. Radosław Kozłowski, Valtonen nie jest już trenerem biało-czerwonych, hokej.net, 17 czerwca 2020 [dostęp 2020-06-24].
  36. Radosław Kozłowski, Oficjalnie. Kaláber poprowadzi biało-czerwonych!, hokej.net, 23 czerwca 2020 [dostęp 2020-06-24] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-26].
  37. ŁP, Pierwsze powołania nowego szkoleniowca. Jest też nowy sztab, hokej.net, 30 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17].
  38. IIHF cancels Division I tournaments, iihf.com [dostęp 2020-03-17] (ang.).
  39. Adan Steiss, IIHF Council announces more cancellations, iihf.com, 18 listopada 2020 [dostęp 2021-01-21] (ang.).
  40. a b 1960 Squaw Valley [data dostępu: 2015-04-25]
  41. a b c 1968 Grenoble [data dostępu: 2015-04-25]
  42. Dziś zakończenie igrzysk w Sapporo. Hokeiści na szóstym miejscu. „Nowiny”, s. 2, Nr 43 z 13 lutego 1972. 
  43. 10 miejsce hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 46 z 25 lutego 1988. 
  44. Sport i Wychowanie Fizyczne. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 23 z 29 stycznia 1935. 
  45. Polska przegrała z Niemcami 0:4. W klasyfikacji mistrzostw świata zajęliśmy 6-te miejsce. „Nowy Dziennik”, s. 4, Nr 44 z 13 lutego 1939. 
  46. Kanada mistrzem, a ZSRR wicemistrzem świata w hokeju na lodzie. Polska zajęła 7 miejsce. „Nowiny Rzeszowskie-Nowiny Sportowe”, s. 1, Nr 9 z 7 marca 1955. 
  47. Na skutek bojkotu, wraz z innymi państwami "Bloku wschodniego".
  48. Hokejowe mistrzostwa świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 61 z 13 i 14 marca 1965. 
  49. Hokeiści ZSRR obronili tytuł mistrzów świata. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 11 z 15 marca 1965. 
  50. „Ostatki” hokejowych mistrzostw świata. „Nowiny-Stadion”, s. 1, 2, Nr 11 z 14 marca 1966. 
  51. Z hokejowych mistrzostw świata. Polska mistrzem Grupy B po zwycięstwie nad Austrią. „Nowiny”, s. 2, Nr 74 z 29 marca 1967.  Brak awansu na skutek zmniejszenia liczby drużyn w Grupie A z 8 do 6, począwszy od MŚ 1969.
  52. W turnieju Polska nie uzyskała awansu do Grupy A. Por. Hokeiści na II miejscu w Lublanie. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 10 z 10 marca 1969. 
  53. Na początku stycznia 1970 r. ze startu w MŚ 1970 w Sztokholmie zrezygnowała reprezentacja USA w akcie solidarności z kadrą Kanady. W związku z tym zwolniło się miejsce, na które wstąpiła reprezentacja Polski. Por. Po rezygnacji hokeistów USA. Polska startuje w grupie A mistrzostw świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 10 z 11 stycznia 1970.  Polska hokeiści startują w grupie „A”. „Nowiny”, s. 2, Nr 14 z 15 stycznia 1970. 
  54. Hokeiści ZSRR po raz dziesiąty mistrzami świata. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 31 marca 1970. 
  55. Szwajcaria przed Polską w grupie B. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 11 z 15 marca 1971. 
  56. Po zwycięstwach nad USA (6:5) i NRD (3:2) polscy hokeiści awansowali do Grupy „A”. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 4 z 14 kwietnia 1972. 
  57. Sport. Ostatnia szansa wykorzystana. Hokeiści polscy wygrali z NRF 4:1 i utrzymali się w grupie „A”. „Nowiny”, s. 2, Nr 104 z 15 kwietnia 1973. 
  58. Hokeiści nie zawiedli. Polska – NRD 3:3. „Nowiny”, s. 2, Nr 107 z 20 kwietnia 1974. 
  59. Hokeiści ZSRR mistrzami świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 108 z 21 kwietnia 1974. 
  60. Hokeiści ZSRR zakończyli MŚ bez porażki. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 16 z 21 kwietnia 1975. 
  61. Sport. Hokeiści NRD zakończyli tokijski turniej bez porażki. „Nowiny”, s. 2, Nr 65 z 22 marca 1977. 
  62. Świetny finisz białoczerwonych na mistrzostwach świata w Belgradzie. Polscy hokeiści powrócili do Grupy „A”. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 28 marca 1978. 
  63. Zasłużony awans do grupy „A”. „Nowiny”, s. 2, Nr 71 z 29 marca 1978. 
  64. Sport. Polscy hokeiści zdegradowani. „Nowiny”, s. 2, Nr 91 z 25 kwietnia 1979. 
  65. Hokeiści ZSRR mistrzami świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 92 z 26 kwietnia 1979. 
  66. Porażka polskich hokeistów z Finlandią. „Nowiny”, s. 2, Nr 93 z 27 kwietnia 1979. 
  67. Zakończenie hokejowych mistrzostw świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 94 z 28-29 kwietnia 1979. 
  68. Polscy hokeiści na II miejscu w Val Gardena. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 30 marca 1981. 
  69. Trzecie miejsce polskich hokeistów. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 12 z 29 marca 1982. 
  70. Sport. Polscy hokeiści pojadą do Sarajewa. „Nowiny”, s. 4, Nr 77 z 1 kwietnia 1983. 
  71. Miła niespodzianka we Fryburgu. Polacy przed Szwajcarami. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 13 z 1 kwietnia 1985. 
  72. Polscy hokeiści opuszczają Grupę „A”. „Nowiny”, s. 8, Nr 17 z 18 kwietnia 1986. 
  73. Wygrali i wrócili do gr. „A”. „Nowiny”, s. 2, Nr 82 z 7 kwietnia 1987. 
  74. Hokeiści ZSRR odzyskali prymat. Polacy opuszczają grupę „A”. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 18 z 2 maja 1989. 
  75. Szwajcaria awansowała do Grupy „A”. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 14 z 9 kwietnia 1990. 
  76. Polska zajęła 4. miejsce w Grupie B, jednak była premiowana awansem, jako że od 1992 Grupa A została powiększona z 8 do 12 uczestników, zob. Sport. Polacy w hokejowej elicie. „Nowiny”, s. 2, Nr 69 z 9 kwietnia 1991. 
  77. Sport. Polska w Grupie „B”. „Nowiny”, s. 2, Nr 89 z 7 maja 1992. 
  78. Radosław Kozłowski, Polska wraca na zaplecze Elity! Wybitny występ Murraya, hokej.net, 1 maja 2022 [dostęp 2022-05-01].
  79. Andy Potts, Gold for Poland!, iihf.com, 1 maja 2022 [dostęp 2022-05-01] (ang.).
  80. Sport. Puchar Izwiestii dla drużyny ZSRR. „Nowiny”, s. 2, Nr 352 z 22 grudnia 1973. 
  81. Sport. Po turnieju „Izwiestii”. „Nowiny”, s. 2, Nr 353 z 23 grudnia 1973. 
  82. 1974 Spengler Cup (ang.). internationalhockey.wikia.com. [dostęp 2017-07-16].
  83. Depesze. „Nowiny”, s. 2, Nr 1 z 2 stycznia 1976. 
  84. 1975 Spengler Cup (ang.). internationalhockey.wikia.com. [dostęp 2017-07-16].
  85. Bogusław Kwiecień. Anatolij Jegorow: Może wrócę.... „Trybuna Śląska”, s. 8, Nr 32 z 9 lutego 1993. 

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj