Henryk Gruth

polski hokeista

Henryk Gruth (ur. 2 września 1957 w Halembie) – polski hokeista, czterokrotny olimpijczyk, trener.

Henryk Gruth
Data i miejsce urodzenia 2 września 1957
Halemba
Obywatelstwo Polska
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Halembie, obecnie dzielnicy Rudy Śląskiej[1]. Jeden z najwybitniejszych zawodników w historii polskiego hokeja na lodzie. W reprezentacji Polski wystąpił 248 razy[2] (rekordzista kadry), zdobywając dla niej 54 bramki i 109 punktów w klasyfikacji kanadyjskiej. Kapitan reprezentacji w latach 1982-1994. Czterokrotny uczestnik igrzysk olimpijskich: Lake Placid 1980, Sarajewo 1984, Calgary 1988, Albertville 1992. Dwukrotnie chorąży polskiej ekipy olimpijskiej: w 1988 i 1992[3]. Wystąpił w 17 edycjach mistrzostw świata.

Po wygraniu przez Polskę turnieju mistrzostw świata Grupy B w 1985 i uzyskanym awansie do Grupy A został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[4].

Podczas 22 sezonów w polskiej I lidze rozegrał 628 mecze (4 miejsce w klasyfikacji wszech czasów), strzelając 134 gole. W latach 1983 i 1988 zdobywca Złotego Kija dla najlepszego hokeisty w kraju. W czasie swojej kariery zawodniczej bronił barw trzech klubów: GKS Katowice, GKS (Tysovia) Tychy oraz szwajcarskiego ZSC Lions.

Po zakończeniu czynnego uprawiania hokeja zaczął pracować jako trener. W latach 1994-1996 pełnił funkcję asystenta selekcjonera narodowej kadry Polski Władimira Safonowa, po czym w 1996 wyjechał do Niemiec. W 1997 trafił do Szwajcarii, gdzie początkowo prowadził tamtejsze kluby trzecioligowe i drugoligowe. Ostatecznie trafił do ekstraligowego ZSC Lions, w którym przez trzy lata szkolił pierwszy zespół seniorów, a później zajął się opracowywaniem koncepcji i nadzorowaniem szkolenia młodzieży, trenowaniem grup juniorskich oraz asystowaniem szkoleniowcowi drugiej drużyny seniorów. W sezonie 1994/1995 pełnił funkcję asystenta głównego trenera pierwszej drużyny seniorów, która zdobyła wicemistrzostwo Szwajcarii. Podczas jego pracy drużyna juniorska zdobyła siedmiokrotnie mistrzostwo w lidze Elite A podczas 10 sezonów[5]. W 2020 zakończył pracę w klubie ZSC i postanowił powrócić do Polski[6].

W 2006 - jako pierwszy i jedyny do tej pory Polak - został przyjęty do Galerii Sławy IIHF (Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie) IIHF Hall of Fame).

27 września 2007 otrzymał tytuł honorowego obywatela Rudy Śląskiej[7].

SukcesyEdytuj

Reprezentacyjne
Indywidualne

PrzypisyEdytuj

  1. Drużyna Gwiazd - Henryk Gruth (ang.). sochi2014.iihf.com, 8 lutego 2014. [dostęp 3 kwietnia 2019].
  2. Oficjalne statystyki IIHF podają 292, jako liczbę oficjalnych spotkań międzypaństwowych rozegranych przez Henryka Grutha.
  3. Hockey's flag bearers (ang.). sochi2014.iihf.com, 8 lutego 2014. [dostęp 8 lutego 2014].
  4. Sport. Krótko. „Nowiny”, s. 2, Nr 89 z 17 kwietnia 1985. 
  5. «DIE ZSC LIONS SIND MEIN ZWEITES ZUHAUSE» (niem.). nachwuchs.zsclions.ch, 2020-03-17. [dostęp 2020-03-19].
  6. ŁP: Gruth wraca do Polski. Postanowił przejść na emeryturę. hokej.net, 2020-03-17. [dostęp 2020-03-19].
  7. Honorowi Obywatele Rudy Śląskiej. rudaslaska.pl. [dostęp 2017-01-28].
  8. Wygrali i wrócili do gr. „A”. „Nowiny”, s. 2, Nr 82 z 7 kwietnia 1987. 
  9. Sport. Z różnych dyscyplin. Puchar „fair play” dla polskich hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 102 z 3 maja 1989. 

Linki zewnętrzneEdytuj