Otwórz menu główne

Wiaczesław Arkadjewicz Bykow, ros. Вячеслав Аркадьевич Быков (ur. 24 lipca 1960, Rejon mari-turecki[1], Rosyjska FSRR) – radziecki i rosyjski hokeista. Jako zawodnik dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich w latach 1988 z ZSRR[2] i 1992 z WNP[3] oraz pięciokrotny mistrz świata w: 1983, 1986, 1989, 1990 i 1993. Jest jedyną osobą, która uczestniczyła we wszystkich trzech zwycięstwach Rosji (w 1993 jako kapitan zespołu, a w 2008 i 2009 jako trener). Były szkoleniowiec drużyny Saławatu Jułajew Ufa, występującej w lidze KHL. W latach 2006-2011 trener reprezentacji Rosji (zdobył z nią dwukrotnie złoty medal mistrzostw świata w 2008 i 2009 roku).

Wiaczesław Bykow
Ilustracja
Wiaczesław Bykow (2011)
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1960
Rejon mari-turecki (Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka)
Obywatelstwo rosyjska
Wzrost 173 cm
Pozycja napastnik (center)
Uchwyt lewy
Informacje klubowe
Klub kariera zakończona
Numer w klubie 27
Draft NHL 1989, numer: 169 (9 runda)
Quebec Nordiques

Jego syn Andrei Bykov także jest hokeistą.

Kariera zawodniczaEdytuj

KlubyEdytuj

Wiaczesław Bykow rozpoczął swoją karierę w radzieckim pierwszoligowym klubie Traktor Czelabińsk. Rozegrał w nim dwa pełne sezony (1980/81 oraz 1981/82) i następnie przeniósł się do CSKA Moskwa, z którym siedem razy zdobył tytuł mistrza Związku Radzieckiego. W drafcie NHL z 1989 został wybrany przez Quebec Nordiques z numerem 169, jednak daleka pozycja spowodowała, że nigdy nie zagrał w rozgrywkach NHL. W 1990 przeniósł się do grającego w National League A klubu Fribourg-Gottéron, którym grał do 1998. Wtedy przeszedł do Lausanne HC, grającego w National League B. W tym klubie zakończył swoją karierę zawodniczą w 2000. W CSKA i Fribourg-Gottéron przez wiele lat grał wspólnie z Andriejem Chomutowem tworząc z nim skuteczny duet.

ReprezentacjaEdytuj

Dobre występy ligowe w Traktorze pozwoliły mu znaleźć się w reprezentacji ZSRR, w której zadebiutował 8 sierpnia 1982 w Bratysławie w meczu z Czechosłowacją. W meczu tym strzelił swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji[4].

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1991, 1993, 1995, Canada Cup 1987 oraz na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988, 1992.

Łącznie zdobył pięciokrotnie mistrzostwo świata oraz dwukrotnie złoto igrzysk olimpijskich.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery jako gracza pracował jako trener w szwajcarskim Fribourg-Gottéron. 28 kwietnia 2004 został trenerem CSKA Moskwa, a od 11 sierpnia 2006 również seniorskiej reprezentacji Rosji z którą zdobył dwukrotnie mistrzostwo świata w 2008 i 2009 roku, w 2007 roku zdobył brązowy medal, a w 2010 srebrny medal.

4 kwietnia 2009 roku zrezygnował z pracy w moskiewskim klubie[5]. Ponad miesiąc później podpisał kontrakt na dwa lata z Saławat Jułajew Ufa[6]. 26 maja 2011 został zwolniony z funkcji trenera reprezentacji Rosji[7]. Łącznie kadrę Rosji prowadził w turniejach mistrzostw świata w 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 oraz na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010.

Z Saławatem zdobył mistrzostwo świata w 2011 (tym samym Puchar Gagarina KHL).

Był członkiem rady nadzorczej klubu CSKA Moskwa[8] do lipca 2013[9].

Do 2011 roku jego współpracownikiem i asystentem był stale Igor Zacharkin. 30 sierpnia 2012 roku Zacharkin został szkoleniowcem reprezentacji Polski[10][11], a Bykow konsultantem kadry. Obaj podpisali dwuletnie kontrakty[12].

W marcu 2014 został trenerem SKA Sankt Petersburg[13][14][15][16]. Jego asystentem został ponownie Igor Zacharkin[17]. W czerwcu 2015 zrezygnował z funkcji trenera SKA z uwagi na sprawy rodzinne[18][19][20]. Wraz z nim z klubu odszedł Igor Zacharkin[21].

SukcesyEdytuj

 
Wiaczesław Bykow wraz z reprezentacją u prezydenta Miedwiediewa
 
Wiaczesław Bykow podczas konferencji prasowej (2010)
Reprezentacyjne
Klubowe
  •   Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA
  •   Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1990 z CSKA
  •   Puchar ZSRR: 1988 z CSKA
  •   Puchar Europy: 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990 z CSKA
  •   Srebrny medal mistrzostw Szwajcarii: 1983, 1992, 1993, 1994 z Fribourg-Gottéron
Indywidualne
  • Sezon 1987/1988 ligi radzieckiej:
  • Mistrzostwa Świata 1989:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon 1989/1990 ligi radzieckiej:
    • Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Andriej Chomutow i Walerij Kamienski) – łącznie 61 goli
  • Sezon National League A 1990/1991:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów: 48 asyst
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej
    • Skład gwiazd
  • Sezon National League A 1991/1992:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów: 48 asyst
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej
  • Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon National League A 1992/1993:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów: 51 asyst
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 10 goli
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off
    • Skład gwiazd
  • Sezon National League A 1993/1994:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów: 43 asysty
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 11 goli
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off
    • Skład gwiazd
  • Puchar Spenglera 1993
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon National League A 1994/1995:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów: 51 asyst
Trenerskie reprezentacyjne
  •   Złoty medal mistrzostw świata: 2008, 2009
  •   Srebrny medal mistrzostw świata: 2010
  •   Brązowy medal mistrzostw świata: 2007
Trenerskie klubowe

WyróżnieniaEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Syn Arkadija i Galiny. Ojciec był krawcem (nie żyje), a matka przedszkolanką (mieszka w Czalabińsku)[27]. Ma siostrę Alonę Bielozerową. W 1982 ożenił się Nadieżdą, z którą ma dwoje dzieci: Mariję (ur. 1983) pracującą w Szwajarcii i Andreia (ur. 1988), który także jest hokeistą, od początku kariery, tak jak ojciec, występuje w szwajcarskim klubie Fribourg-Gottéron i jest reprezentantem Szwajcarii.

StatystykiEdytuj

KluboweEdytuj

    Sezon regularny   Playoff
Sezon Drużyna Liga M G A Pkt MIN M G A Pkt MIN
1979/1980 Traktor Czelabińsk ZSRR 3 2 0 2 0
1980/1981 Traktor Czelabińsk ZSRR 48 26 16 42 4
1981/1982 Traktor Czelabińsk ZSRR 44 20 16 36 14
1982/1983 CSKA Moskwa ZSRR 44 22 22 44 10
1983/1984 CSKA Moskwa ZSRR 44 22 11 33 12
1984/1985 CSKA Moskwa ZSRR 36 21 14 35 4
1985/1986 CSKA Moskwa ZSRR 36 10 10 20 6
1986/1987 CSKA Moskwa ZSRR 40 18 15 33 10
1987/1988 CSKA Moskwa ZSRR 47 17 30 47 26
1988/1989 CSKA Moskwa ZSRR 40 16 20 36 10
1989/1990 CSKA Moskwa ZSRR 48 21 16 37 16
1990/1991 Fribourg-Gottéron NLA 36 35 49 84 18 8 7 16 23 10
1991/1992 Fribourg-Gottéron NLA 34 39 48 87 24 14 4 16 20 10
1992/1993 Fribourg-Gottéron NLA 35 25 51 76 14 9 10 12 22 4
1993/1994 Fribourg-Gottéron NLA 36 30 43 73 2 11 11 21 32 2
1994/1995 Fribourg-Gottéron NLA 30 24 51 75 35 8 6 4 10 4
1995/1996 Fribourg-Gottéron NLA 28 10 25 35 8 4 2 1 3 0
1996/1997 Fribourg-Gottéron NLA 46 23 45 68 16 3 0 3 3 2
1997/1998 Fribourg-Gottéron NLA 18 14 18 32 4 12 2 6 8 6
1998/1999 Lausanne HC NLB 24 19 21 40 40 3 2 4 6 2
1999/2000 Lausanne HC NLB 6 2 9 11 2
ZSRR 430 195 170 365 112
NLA 263 200 330 530 121 69 42 79 121 38
NLB 30 21 30 51 42 3 2 4 6 2

GP = mecze, G = gole, A = asysty, Pkt = Punktacja kanadyjska, MIN = minuty spędzone na ławce kar

MiędzynarodoweEdytuj

Rok Drużyna Turniej Zajęte miejsce M G A Pkt MIN
1983 ZSRR MŚ 1983 1. miejsce 10 3 2 5 0
1985 ZSRR MŚ 1985 3. miejsce 10 6 3 9 2
1986 ZSRR MŚ 1986 1. miejsce 10 6 6 12 2
1987 ZSRR MŚ 1987 2. miejsce 10 5 6 11 0
1987 ZSRR CC 1987 2. miejsce 9 2 7 9 4
1988 ZSRR ZIO 1988 1. miejsce 7 2 3 5 2
1989 ZSRR MŚ 1989 1. miejsce 10 6 6 12 2
1990 ZSRR MŚ 1990 1. miejsce 10 3 1 4 4
1991 ZSRR MŚ 1991 3. miejsce 10 4 4 8 0
1992 WNP ZIO 1992 1. miejsce 8 4 7 11 0
1993 Rosja MŚ 1993 1. miejsce 8 4 3 7 6
1995 Rosja MŚ 1995 5. miejsce 6 2 2 4 4
Mecze seniorskie 108 47 50 97 26

GP = mecze, G = gole, A = asysty, Pkt = Punktacja kanadyjska, MIN = minuty spędzone na ławce kar

PrzypisyEdytuj

  1. Информационный ресурс Республики Марий Эл "12rus.ru" :: Мари-Турекский район, www.12rus.ru [dostęp 2017-11-27].
  2. MKOL: Członkowie drużyny ZSRR (ang.). www.olympic.org. [dostęp 29 lipca 2007].
  3. MKOL: Członkowie drużyny WNP (ang.). www.olympic.org. [dostęp 29 lipca 2007].
  4. Raport z meczu ZSRR – Czechosłowacja (ang.). chidlovski.com.
  5. Alessandro Seren Rosso: Vyacheslav Bykov leaves CSKA Moscow (ang.). internationalhockey.net. [dostęp 19 kwietnia 2009].
  6. Polska Agencja Prasowa: Trenerzy Rosji będą opiekować się zespołem Saławat Julajew (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 14 maja 2009].
  7. Wiaczesław Bykow zwolniony (pol.). hokej.net. [dostęp 2011-05-26].
  8. Наблюдательный совет хоккейного клуба ЦСКА (ros.). cska-hockey.ru. [dostęp 2013-02-24].
  9. Новости, www.cska-hockey.ru [dostęp 2017-11-27] (ros.).
  10. Bykow i Zacharkin z kontraktami, www.pzhl.org.pl [dostęp 2017-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-13] (pol.).
  11. Zakharkin/Bykov to coach Poland [dostęp 2017-11-27].
  12. Hokej.net – Zacharkin i Bykow podpisali kontrakty!, www.hokej.net [dostęp 2017-11-27] (ang.).
  13. Новости | Вячеслав Быков – главный тренер СКА [dostęp 2017-11-27].
  14. Новости | Вячеслав Быков: «Хочу, чтобы команда играла в победный хоккей» [dostęp 2017-11-27].
  15. Новости | Александр Медведев: "Переговоры с Быковым прошли быстро" [dostęp 2017-11-27].
  16. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-27].
  17. Hokej.net – Zacharkin: Odchodzę, ale o was nie zapominam, www.hokej.net [dostęp 2017-11-27] (ang.).
  18. Вячеслав Быков покидает СКА – ХК СКА Санкт-Петербург, ska.ru [dostęp 2017-11-27] (ang.).
  19. Вячеслав Быков: «Надеемся, СКА еще не раз завоюет Кубок Гагарина» – ХК СКА Санкт-Петербург, ska.ru [dostęp 2017-11-27] (ang.).
  20. Bykov resigns from SKA : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-27].
  21. Hokej.net – KHL: Nazarow zastąpił Bykowa, www.hokej.net [dostęp 2017-11-27] (ang.).
  22. Russian Ice Hockey Hall of Fame (ang.). azhockey.com.
  23. Russian Sport Stars (ang.). english.sport-express.ru.
  24. Hall of Fame induction ceremony – 2014 WM – International Ice Hockey Federation IIHF, www.iihfworlds2014.com [dostęp 2017-11-27].
  25. Закрытие седьмого сезона, третий период (ros.). khl.ru, 2015-05-21. [dostęp 2015-05-22].
  26. Указ Президента Российской Федерации от 30.06.2009 г. № 725 • Президент России, kremlin.ru [dostęp 2018-06-23] (ros.).
  27. Галина Быкова: Вячеслав пока не подтвердил, что будет тренировать Магнитку — Новости КХЛ — Хоккей – Спорт Mail.Ru, sport.mail.ru [dostęp 2017-11-27] (ros.).

Linki zewnętrzneEdytuj