Otwórz menu główne
Uczeń szkoły wiejskiej w Niemczech, 1948

Uczeń – osoba pobierająca naukę. Dawniej: młody człowiek oddany do cechu, przyuczany do rzemiosła, określany także jako terminator. W Polsce rozróżnia się terminy uczeń i alumn (uczeń seminarium duchownego) w odróżnieniu do krajów anglosaskich, gdzie używa się ich wymiennie.

Obecnie w Polsce uczeń to osoba uczęszczająca do szkoły podstawowej, gimnazjum i realizująca obowiązek szkolny (dzieci i młodzież w wieku od 7 do 18 lat[1]) lub uczęszczająca do jednej ze szkół ponadgimnazjalnych i realizująca obowiązek nauki.

Osoby dorosłe uczęszczające do szkół dla dorosłych nazywane są słuchaczami. Osoby kształcące się w szkole wyższej są nazywani studentami i doktorantami.

PrzypisyEdytuj

  1. Art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2019 r. poz. 1148), zobacz też art. 70 ust. 1 zd. 2 Konstytucji RP.