Otwórz menu główne

Ulica Gwarna w Poznaniu

ulica w Poznaniu

Ulica Gwarna (dawniej: Młyńska, Górna Młyńska, Cesarzowej Wiktorii, Bronisława Pierackiego, Seweryna Mielżyńskiego oraz Alfreda Lampego[2][3][4]) – ulica w centrum Poznania (na osi północ-południe), stanowiąca łącznik handlowo-usługowy pomiędzy głównymi arteriami tego rejonu: Świętym Marcinem i ul. 27 Grudnia. Powstała w połowie XIX wieku. Nazwę wywodzi od swojego ruchliwego, gwarnego charakteru. Jest jednym z najczęściej zmieniających nazwę poznańskich traktów.

POL Poznań COA.svg Poznań
ulica
Gwarna
Centrum
Długość: 133 m[1]
Widok spod charakterystycznych podcieni
Widok spod charakterystycznych podcieni
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg światła 0 m ul. Święty Marcin
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 133 m ← ul. 27 Grudnia
↙ ul. Mielżyńskiego
ul. Fredry ↘
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Gwarna
ulica Gwarna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Gwarna
ulica Gwarna
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Gwarna
ulica Gwarna
Ziemia52°24′27,1″N 16°55′16,3″E/52,407520 16,921191
Tramwaj typu GT8 na przystanku Gwarna

Spis treści

Funkcja i formaEdytuj

Przy ulicy dominuje funkcja handlowa i gastronomiczna, a poszczególne lokale przy zachodniej pierzei mieszczą się w charakterystycznych podcieniach (na prawie całej długości traktu).

ZabytkiEdytuj

Do rejestru zabytków wpisane są kamienice pod numerami: 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 i 13, pochodzące w większości z końca XIX wieku. Część z nich została przebudowana w latach 50. XX wieku[5]. Ciąg kamienic położonych przy wschodniej pierzei zaprojektował Gustav Schultz, a wzniesiono je w 2. połowie lat 60. XIX wieku. Bardzo bogato zdobione elewacje nawiązują do form renesansu włoskiego i manieryzmu. Jako dekorację zastosowano m.in. liście akantu, głowę Meduzy, uskrzydlone lwy i łabędzie. Częściowo zachowało się wyposażenie wnętrz i klatek schodowych[6].

Opisane obiektyEdytuj

Od północy:

KomunikacjaEdytuj

Ulicą przebiega torowisko tramwajowe i znajduje się tu przystanek Gwarna. Kursują tu linie tramwajowe oraz autobusowe nocne:

  • linie tramwajowe[7]
  • dzienne
5 StomilGórczyn (powrot przez ul. Matyi i ul. Królowej Jadwigi)
9 Piątkowska → Gwarna
13 Plac WielkopolskiJunikowo
201 os. SobieskiegoFranowo (powrót przez ul. por. Lewandowskiej i ul. Estkowskiego; nie kursuje w nocy z poniedziałku na wtorek)
  • linie autobusowe[8]
  • nocne
231 Rondo RatajeRondo Kaponiera (kursuje tylko w nocy z poniedziałku na wtorek)
248 Radojewo → Rondo Kaponiera

Odcinek ten, choć dwukierunkowy, na co dzień użytkowany jest jednokierunkowo (z północy na południe). Drugi tor uruchamiany jest sporadycznie - w przypadku objazdów i remontów. W przeszłości na przystanku Gwarna zatrzymywały się także autobusy nieistniejącej obecnie pospiesznej linii A. Obecnie stanowi tzw. pętlę dla linii nr 9. Przystanek ten jako pierwszy w Poznaniu został przebudowany na przystanek wiedeński.

PrzypisyEdytuj

  1. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu: Spis dróg publicznych będących w administracji ZDM Poznań (stan na styczeń 2018) w formacie PDF (pol.). zdm.poznan.pl. [dostęp 2018-06-24].
  2. Jan Skuratowicz, Architektura Poznania1890-1918, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s.362, ​ISBN 83-232-0313-X
  3. Poznań – plan miasta, PPWK, Warszawa-Wrocław, 1983
  4. tablica Systemu Informacji Miejskiej in situ
  5. Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.112, ​ISBN 83-89525-07-0
  6. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 152, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  7. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Mapa sieci połączeń ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2018-06-23. [dostęp 2018-06-25].
  8. a b Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Mapa sieci połączeń nocnych ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2018-05-31. [dostęp 2018-06-25].

BibliografiaEdytuj

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. tablica Systemu Informacji Miejskiej in situ