Otwórz menu główne

Władysław Mazurkiewicz (dyplomata)

Ten artykuł dotyczy prawnika i dyplomaty. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Władysław Mazurkiewicz (ur. 31 stycznia 1887 w Warszawie, zm. w styczniu 1963) – polski prawnik i dyplomata II Rzeczypospolitej, długoletni (1922-1936) przedstawiciel dyplomatyczny RP w Argentynie.

Władysław Mazurkiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1887
Warszawa, Królestwo Polskie
Data śmierci styczeń 1963
Chargé d’affaires RP w Argentynie[1]
Okres od 1 kwietnia 1922
do 27 maja 1925
Poprzednik funkcja utworzona
Następca podniesienie rangi przedstawicielstwa
Poseł RP w Argentynie[2]
Okres od 28 maja 1925
do 30 czerwca 1936
Następca Wacław Dostal (chargé d’affaires)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Wielki Oficer Orderu Zasługi (Chile) Komandor Orderu Zasługi (Chile)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Jana i Michaliny z Piotrowskich. W szkole średniej, podczas rewolucji 1905 roku brał udział w strajku szkolnym. Studiował następnie prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 1910-1913 pracował w sądownictwie.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, był jego aktywnym działaczem. W 1917 rozpoczął pracę w Tymczasowej Radzie Stanu, 23 stycznia 1918 został naczelnikiem Wydziału Ogólnopolitycznego i Opieki Konsularnej Departamentu Stanu przy Radzie Regencyjnej.

Do służby dyplomatycznej II Rzeczypospolitej przyjęty 17 listopada 1918. Był kolejno kierownikiem Wydziału Administracyjnego, Wydziału Prezydialno-Personalnego i naczelnikiem Wydziału Personalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

25 lutego 1921 skierowany do poselstwa RP w Brazylii (Rio de Janeiro) jako radca legacyjny. Po utworzeniu poselstwa w Argentynie od 1 kwietnia 1922 kierował placówką jako chargé d’affaires RP, z akredytacją również na Chile, Paragwaj i Urugwaj. 28 maja 1925 uzyskał nominację na posła RP w Argentynie, z akredytacją na Chile, Paragwaj i Urugwaj (poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny III klasy). Od 5 maja 1935 jego akredytację rozszerzono na Ekwador, od 3 września 1935 również na Boliwię. Misję pełnił do 30 czerwca 1936. Po odwołaniu pozostał zagranicą, gdzie też zmarł.

OdznaczeniaEdytuj

PraceEdytuj

  • Zasady indemnizacji strat wojennych w ich rozwoju historycznym, Wydział Rejestracji Strat Wojennych przy Radzie Głównej Opiekuńczej, Warszawa 1917.

PrzypisyEdytuj

  1. Z akredytacją na Chile, Paragwaj i Urugwaj
  2. Z akredytacją na Chile, Paragwaj i Urugwaj, Ekwador (od 5 V 1935) i Boliwię (od 3 IX 1935)
  3. a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 474.
  4. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 19, s. 263, 1932. 

Bibliografia, literaturaEdytuj