Warszawska szkoła matematyczna

Warszawska szkoła matematyczna – jeden z trzech ośrodków polskiej szkoły matematycznej reprezentowany przez grupę matematyków działających w latach 1915–1939 w środowiskach Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Warszawskiej, którzy zajmowali się logiką matematyczną, teorią mnogości, topologią, teorią funkcji rzeczywistych[1]. Tą nazwą jest także określana grupa tych matematyków.

W 1920 członkowie szkoły Zygmunt Janiszewski, Stefan Mazurkiewicz i Wacław Sierpiński założyli czasopismo naukoweFundamenta Mathematicae”.

Czołowi przedstawiciele

edytuj

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Warszawska szkoła matematyczna, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-07-23].