Otwórz menu główne

Włodzimierz Bernacki

polski politolog i polityk

Włodzimierz Bernacki (ur. 17 lutego 1960 w Proszowicach) – polski politolog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm VII i VIII kadencji, senator X kadencji.

Włodzimierz Bernacki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1960
Proszowice
Zawód, zajęcie politolog, nauczyciel akademicki, polityk
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko poseł na Sejm VII i VIII kadencji (2011–2019), senator X kadencji (od 2019)
Partia Prawo i Sprawiedliwość

ŻyciorysEdytuj

W 1987 ukończył studia z zakresu politologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1995 uzyskał na tej uczelni stopień doktora, a w 2005 doktora habilitowanego. W 2013 prezydent Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych[1]. W pracy naukowej specjalizuje się w zakresie historii doktryn politycznych i prawnych.

W 1989 został członkiem NSZZ „Solidarność”. Był wiceprzewodniczącym Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Proszowicach. W drugiej połowie lat 80. działał w Polskiej Partii Socjalistycznej. Zajmował się kolportażem wydawnictw niezależnych i organizacją akcji ulotkowych.

Od 1982 do 1988 pracował jako nauczyciel w szkołach w Proszowicach. W 1988 został wykładowcą Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2008 objął funkcję dyrektora Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych tej uczelni. W tym samym roku został profesorem UJ. Jest członkiem Ośrodka Myśli Politycznej. Został również wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu oraz Akademii Ignatianum w Krakowie. W 2002 został prezesem Stowarzyszenia Obywatelskiego Ziemi Proszowickiej Pro Publico Bono.

Został członkiem Krakowskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[2].

Jest członkiem Prawa i Sprawiedliwości. W 2011 z ramienia tej partii w wyborach parlamentarnych uzyskał mandat poselski[3]. W 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję[4]. W 2019 bezskutecznie kandydował do Parlamentu Europejskiego[5]. W wyborach w tym samym roku wystartował do Senatu w okręgu nr 34, zdobywając 97 648 głosów i uzyskując mandat senatora X kadencji[6].

PublikacjeEdytuj

  • Z dziejów polskiego liberalizmu politycznego, 1994.
  • Naród – jednostka – państwo. Myśl polityczna demoliberałów galicyjskich, 1997.
  • Słownik historii doktryn politycznych (współautor), 1997.
  • Wybitni Polacy XIX wieku (współautor), 1998.
  • Jednostka, naród, niepodległość, 2000.
  • Od modernizmu do postmodernizmu: obraz społeczeństwa modernistycznego w literaturze krytyczne, 2000.
  • Liberalizm polski 1815–1939. Studium doktryny politycznej, 2004.
  • Myśl polityczna I Rzeczypospolitej, 2011.

PrzypisyEdytuj

  1. Prezydent: wyobraźnia ważniejsza od wiedzy. prezydent.pl, 14 marca 2013. [dostęp 2013-11-28].
  2. Krakowski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info, 9 maja 2010. [dostęp 2017-09-19].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2013-11-28].
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  5. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-05].
  6. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].

BibliografiaEdytuj