Otwórz menu główne

Warsonofiusz (Doroszkiewicz)

Polski biskup prawosławny

Warsonofiusz (ofic. tyt. Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Warsonofiusz, Prawosławny Biskup Siemiatycki), imię świeckie Bazyli Doroszkiewicz[1] (ur. 2 czerwca 1956 w Bielsku Podlaskim[2]) – polski biskup prawosławny, doktor habilitowany nauk teologicznych.

Warsonofiusz
Bazyli Doroszkiewicz
Biskup siemiatycki
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1956
Bielsk Podlaski
Przełożony Domu zakonnego św. Dymitra Sołuńskiego w Sakach
Okres sprawowania 2001–2009
Biskup siemiatycki
Okres sprawowania od 2017
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja warszawsko-bielska
Śluby zakonne 18 grudnia 1990
Diakonat 9 października 1980
Prezbiterat 14 września 1983
Nominacja biskupia 24 sierpnia 2017
Chirotonia biskupia 8 października 2017
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 października 2017
Miejscowość Siemiatycze
Miejsce Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Konsekrator Sawa (Hrycuniak)
Współkonsekratorzy Abel (Popławski), Jakub (Kostiuczuk), Jerzy (Pańkowski), Paisjusz (Martyniuk), Grzegorz (Charkiewicz), Atanazy (Nos), Paweł (Tokajuk), Andrzej (Borkowski)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie prawosławnego duchownego, ks. Włodzimierza Doroszkiewicza[3].

Po ukończeniu Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, kontynuował (od 1976 r.) naukę w Wyższym Prawosławnym Seminarium Duchownym w Jabłecznej. Następnie studiował na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, którą ukończył w 1981 r. obroną pracy magisterskiej pt. „Święty Serafin z Sarowa a mistyka prawosławna”, napisaną pod kierunkiem biskupa łódzkiego i poznańskiego Sawy[3].

8 października 1980 r. w monasterze w Jabłecznej przyjął postrzyżyny w riasofor. Następnego dnia w tym samym miejscu otrzymał z rąk biskupa lubelskiego Szymona święcenia diakońskie. W latach 1982–1989 przebywał na stypendiach w USA, Grecji i Francji, gdzie zgłębiał wiedzę teologiczną i znajomość języków obcych. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 września 1983 r. w USA z rąk metropolity Waszyngtonu, całej Ameryki i Kanady Teodozjusza (zwierzchnika Kościoła Prawosławnego w Ameryce)[3].

Po powrocie do kraju, w latach 1989–1990 był namiestnikiem monasteru w Jabłecznej[4] oraz rektorem działającego tam Wyższego Prawosławnego Seminarium Duchownego. 18 grudnia 1990 r. w monasterze w Jabłecznej na ręce biskupa lubelskiego i chełmskiego Abla złożył śluby monastyczne małej schimy z imieniem Warsonofiusz, na cześć św. Warsonofiusza Wielkiego. W 1995 r. został podniesiony do godności ihumena, a 18 marca 2004 r. otrzymał godność archimandryty. W latach 1991–1998 był kapelanem Prawosławnego Domu Opieki „Betania” w Stanisławowie, a w latach 1992–1998 wikariuszem warszawskiej parafii katedralnej[3].

W 2001 r. uzyskał stopień doktora nauk teologicznych broniąc na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie pracy dotyczącej dialogu Kościoła Prawosławnego z Kościołami Dochalcedońskimi. W latach 1998–2001 był prorektorem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie[5], a do 2005 r. również jego wykładowcą[3]. W latach 2001–2009 był proboszczem parafii pod wezwaniem św. Dymitra w Sakach[6] oraz pierwszym przełożonym nowopowołanego monasteru św. Dymitra Sołuńskiego w Sakach[7].

9 czerwca 2011 r. Rada Wydziału Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie nadała mu stopień doktora habilitowanego. Pracował w Katedrze Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Białymstoku (w latach 2007–2009 jako asystent, w latach 2009–2013 jako adiunkt, a w latach 2013–2016 jako profesor nadzwyczajny). Jest autorem kilkunastu monografii, m.in.: „Dzieje Wschodnich Rzymian”, „W cieniu Chalcedonu”, „Monastycyzm bizantyński od połowy IX do połowy XV wieku”, „Cesarz i dogmat” oraz ponad 80 artykułów naukowych. Wielokrotnie reprezentował Cerkiew prawosławną w Polsce na zagranicznych konferencjach naukowych[3].

Był wiceprezesem Komitetu Krajowego Towarzystwa Biblijnego w Polsce na kadencję 2011–2016[8]. Brał udział w przygotowaniu ekumenicznego przekładu Biblii, był autorem tłumaczenia Księgi Barucha i Listu Jeremiasza[9].

24 sierpnia 2017 r. Święty Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego wybrał go biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-bielskiej z tytułem biskupa siemiatyckiego[10]. Jego chirotonia biskupia odbyła się 8 października 2017 r. w cerkwi Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Siemiatyczach[11], pod przewodnictwem metropolity warszawskiego i całej Polski Sawy[3].

PrzypisyEdytuj

  1. http://arca.unive.it/bitstream/10278/29228/1/Naumow,%20Athos.pdf
  2. Архимандрит Варсонофий (Дорошкевич), zarubezhje.narod.ru [dostęp 2017-11-20].
  3. a b c d e f g Oficjalna strona Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Chirotonia biskupia archimandryty Warsonofiusza [dostęp: 08.10.2017.]
  4. S. Żeleźniakowicz, Istorija Jabłoczinskogo Swiato-Onufrijewskogo Monastyria, T. III. Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna, 2006, ​ISBN 978-83-60311-03-5
  5. Historia Monasteru św. Dymitra (pol.). old.cerkiew.pl. [dostęp 2015-02-23].
  6. Historia (pol.). saki.pl. [dostęp 2015-02-23].
  7. Powstał monaster w Sakach (pol.). cerkiew.pl. [dostęp 2015-02-23].
  8. Komitet Krajowy (pol.). tb.org.pl/. [dostęp 2015-02-23].
  9. Nota edytorska (pol.). ksiazki.onet.pl. [dostęp 2015-02-23].
  10. Czterech nowych biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (pol.). ekumenizm.pl. [dostęp 2017-08-24].
  11. Archimandryta prof. dr hab. Warsonowiusz Doroszkiewicz otrzymał święcenia biskupie – Wrota Podlasia, www.wrotapodlasia.pl [dostęp 2017-10-08] (pol.).


Poprzednik
Abel (Popławski)
Namiestnik monasteru św. Onufrego w Jabłecznej
1989 – 1990
Następca
Rafael (Żuk)
Poprzednik
Powstanie monasteru
Namiestnik monasteru św. Dymitra Sołuńskiego w Sakach
2001 – 2009
Następca
Tymoteusz (Sawczuk)