Westland Tai Poutini National Park

Westland Tai Poutini National Park – jeden z czternastu parków narodowych w Nowej Zelandii. Zlokalizowany jest na zachodnim wybrzeżu Wyspy Południowej. Został utworzony w 1960 roku. Zajmuje powierzchnię 1319,8 km²[1]. Tak jak pozostałe parki narodowe w Nowej Zelandii, jest zarządzany przez Department of Conservation. Należy do grupy Te Wāhipounamu – czterech nowozelandzkich parków narodowych wpisanych razem na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Westland Tai Poutini National Park
Ilustracja
Jezioro Lake Matheson, w tle Góra Cooka i Góra Tasmana odbijające się w tafli jeziora
park narodowy
Państwo  Nowa Zelandia
Położenie West Coast
Data utworzenia 1960
Powierzchnia 1319,8 km²
Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa konturowa Nowej Zelandii, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Westland Tai Poutini National Park”
Ziemia43°23′S 170°11′E/-43,383333 170,183333

Obszar parku rozciąga się od górskich szczytów w Alpach Południowych, przez tropikalne puszcze, aż do plaż nad Morzem Tasmana w regionie West Coast. W krajobrazie parku można spotkać zarówno wysokie góry, lodowce, jak i mokradła. Na terenie parku są pozostałości po wydobyciu złota.

Miejsca na terenie parkuEdytuj

FloraEdytuj

W Parku Narodowym Westland występują typowe dla Nowej Zelandii wiecznie zielone tropikalne puszcze. Na terenie całego parku rośnie ponad 600 gatunków i odmian roślin naturalnie występujących w Nowej Zelandii. Wiele z nich zagrożonych jest przez inwazyjne gatunki zwierząt roślinożernych, między innymi introdukowaną pałankę kuzu (lis workowaty)[2].

FaunaEdytuj

Na terenach podmokłych w pobliżu wybrzeża można spotkać gatunki takie jak perkoz dwuczuby i czapla biała. W niższych partiach lasu zamieszkuje populacja odmiany kiwi: zagrożonego Apteryx rowi[3].

PrzypisyEdytuj

  1. LINZ Data Service (ang.). Land Information New Zealand. [dostęp 2017-12-09].
  2. Westland Tai Poutini National Park Management Plan (ang.). Department of Conservation, grudzień 2001, poprawiony w czerwcu 2008 i kwietniu 2014. [dostęp 2017-12-10].
  3. Departament of Conservation. [Dostęp 8 lipca 2009].