Otwórz menu główne
Dawne zabudowania huty
Osiedle pracownicze w latach 90. XX wieku

Wielkopolska Huta Miedzihuta miedzi funkcjonująca w Poznaniu, na Rudniczem (ul. Wykopy) w latach 1920-1921.

HistoriaEdytuj

Zakład został zbudowany w rekordowym czasie 9 miesięcy przez Towarzystwo Akcyjne Huta Miedzi na terenach odkupionych od gospodarza Edwarda Ephraima, który w 1919 optował na rzecz Niemiec i musiał wyjechać z Polski. Huta bazowała na silnej koniunkturze powojennej - skupywała łuski pocisków z licznych pobojowisk, celem przetopu. Dla pracowników zbudowano przy ul. Ceramicznej i Rudnicze osiedle mieszkaniowe złożone z trzech budynków (jeden z nich - niższy, mieścił dyrekcję). Okres prosperity szybko minął - już po roku zabrakło strategicznego surowca pozyskiwanego z łusek. Zaniechano jednocześnie przestawienia zakładu na szwedzką rudę miedzi. Huta zbankrutowała, a dyrektor popełnił samobójstwo. Budynki przejęło państwo. Po II wojnie światowej istniały w tym miejscu zakłady drobiarskie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Ewaryst Czabański, Z kart historii Junikowa, Poznań: Pomost, 2013, s. 39-40, ISBN 978-83-89789-16-7, OCLC 876478068.