Wyżlin większy

Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „lwia paszcza”. Zobacz też: Lwia Paszcza.

Wyżlin większy, lwia paszcza (Antirrhinum majus L.) – gatunek rośliny z rodziny babkowatych (Plantaginaceae), dawniej umieszczany zwykle w trędownikowatych (Scrophulariaceae). Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego (Algieria, Maroko, Tunezja, Europa Południowa, Azja Zachodnia)[3]. W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna, czasami przejściowo dziczeje (efemerofit)[4].

Wyżlin większy
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd astropodobne
Rząd jasnotowce
Rodzina babkowate
Rodzaj wyżlin
Gatunek wyżlin większy
Nazwa systematyczna
Antirrhinum majus L.
Sp. pl. 2:617. 1753

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Roślina trwała, uprawiana jako jednoroczna, o wzniesionych łodygach wysokości do 30–70 cm. Silnie się rozkrzewia.
Kwiaty
Żółte, pomarańczowe, czerwone, białe, różowe. Zebrane w gęste grono na szczycie łodygi. Kwitnie od czerwca do października.
 
Kompozycja kilku odmian

ZastosowanieEdytuj

  • Roślina ozdobna. Atrakcyjna, długokwitnąca roślina do wiszących pojemników, skrzynek balkonowych i jako roślina okrywowa. Nadaje się także na kwiat cięty, rabaty kwiatowe, obwódki, do nasadzeń w donicach. Roślina kwitnie bardzo obficie, doskonale nadaje się na różnobarwne kompozycje kwiatowe.
    • Uprawa: Wysiew w marcu pod osłonami. Na miejsce stałe wysadzać w maju w odległości 15–20 cm. Wymaga żyznej gleby w stanowisku słonecznym. Roślina nie jest odporna na mróz.[5]

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-06] (ang.).
  3. Family: Plantaginaceae (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-13].
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. Anita Paszkiewicz-Tokarczyk: Balkon cały w kwiatach. Warszawa: Wydawnictwa „Alfa”, 1987. ISBN 83-7001-119-5.