Wyspy Egejskie

Wyspy Egejskie (gr. Νησιά Αιγαίου, tur: Ege Adaları) – ogólna nazwa wysp położonych na Morzu Egejskim. Ich łączna powierzchnia (wraz z nieuwzględnianymi przez niektóre źródła wyspami) to około 9,1 tys. km²[1]. Wyspy te dzielą się na kilka archipelagów:

Wyspy Egejskie

oraz kilka innych wysp i wysepek nie tworzących archipelagów.

Większość wysp Morza Egejskiego należy do Grecji. Dwie zamieszkałe wyspy – Imroz i Bozca oraz drobne niezamieszkałe wysepki u wybrzeży Azji Mniejszej należą do Turcji. Zdecydowana większość terytorium greckich Wysp Egejskich jest częścią jednego z dwóch regionów administracyjnych: Wyspy Egejskie Północne i Wyspy Egejskie Południowe. Oprócz tego Wyspy Sarońskie przynależą do regionu Attyka, Eubea do regionu Grecja Środkowa, zaś Kreta i jej wyspy przybrzeżne stanowią samodzielny region.

Gospodarka opiera się na turystyce, a także na rolnictwie: uprawa m.in. winorośli, oliwek, drzew cytrusowych, hodowla owiec i kóz. Na wyspach znaczenie ma też górnictwo, m.in.: boksytów, marmurów, rud antymonu, chromu, żelaza i manganu.[3]

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Encyklopedia Powszechna PWN. T. 5. Suplement. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 98.
  2. Sporady Południowe - gr. Noties Sporades
  3. Egejskie, Wyspy, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-11-10].