Zamek Królewski w Sztokholmie

Zamek Królewski (szw. Kungliga slottet) – oficjalna rezydencja królewska w Sztokholmie, na wyspie Stadsholmen, w dzielnicy Gamla stan. Szwedzka Rodzina Królewska mieszka jednak na stałe w Pałacu Drottningholm (szw. Drottningholm Slott), położonym kilkanaście kilometrów na zachód od centrum.

Kungliga slottet
Ilustracja
Państwo  Szwecja
Miejscowość Sztokholm
Styl architektoniczny barok
Architekt Nicodemus Tessin młodszy, Carl Hårleman
Rozpoczęcie budowy 1697
Ukończenie budowy 1754
Położenie na mapie regionu Sztokholm
Mapa lokalizacyjna regionu Sztokholm
Kungliga slottet
Kungliga slottet
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Kungliga slottet
Kungliga slottet
Ziemia59°19′36″N 18°04′18″E/59,326667 18,071667
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Pierwsze umocnienia pojawiły się na wyspie Stadsholmen w X wieku. Twierdzę Tre Kronor (Trzy Korony) wybudowano w połowie XIII wieku, a w następnym stuleciu stała się ona królewską rezydencją. W 1419 r. zamek spłonął. W czasach panowania Gustawa Wazy Tre Kronor stał się najważniejszą rezydencją królewską w kraju. Na skutek doświadczeń z oblężenia w 1520 roku zamek został rozbudowany i przystosowany do użycia w większym zakresie broni palnej. Prace nad rozbudową prowadzono w latach 20. i 30. XVI wieku. Począwszy od lat 40. XVIII w. Rozpoczęto budowę południowej części warowni, a wieżę główną nadbudowano i wyposażono w armaty. W 1556 r. Zbudowano także wieżę południowo-wschodnią.

Jan III Waza polecił w 2 poł. XVI wieku przebudować stary zamek na renesansowy pałac z okazałymi szczytami, przy projektowaniu którego udział brali włoscy budowniczowie de Pario (znani z wcześniejszych realizacji m.in. z Brzegu na Śląsku). Zbudowano wtedy nowe komnaty dla króla, nową salę przy zachodniej ścianie starej warowni i nowy kościół zamkowy.

Zamek otrzymał nazwę „Trzy korony” w 1588 r., kiedy trzy złocone korony umieszczono na iglicy na szczycie głównej wieży. Zamek ten spłonął doszczętnie w 1697 roku.

Na miejscu starego pałacu renesansowego architekt Nicodemus Tessin młodszy zbudował nowy pałac w stylu baroku rzymskiego z fasadą na wzór włoski i wnętrzami, których francuski charakter tonowały wpływy szwedzkie. Pierwszym mieszkańcem pałacu został król Adolf Fryderyk w 1754 roku.

Linki zewnętrzneEdytuj