Otwórz menu główne
Zasłonista Turnia

Zasłonista Turnia (słow. Veža Železnej brány, niem. Eisernetorturm, węg. Vaskapu-torony[1]) – wybitna turnia w krótkiej, północno-wschodniej grani odbiegającej od Śnieżnych Kop i stanowiąca wraz z tą granią zachodnie obramowanie Doliny Kaczej[2]. Wznosi się na 2190 m n.p.m.[3] (według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej około 2180 m). Od Hrubej Śnieżnej Kopy w grani głównej Tatr Wysokich Zasłonistą Turnię oddziela Zasłonista Przełączka. W północno-wschodnim żebrze Zasłonistej Turni położony jest jeszcze Kaczy Mnich, którego z kolei od wierzchołka odgranicza Zasłonista Ławka[2].

Po zachodniej stronie wierzchołka Zasłonistej Turni znajduje się wysoko zawieszony i zawalony rumowiskiem oraz śniegami Kocioł pod Zasłonistą Turnią[2]. Północna ściana turni przecięta jest potężną kominowatą depresją zwaną Depresją Sawickiego, której to nazwa pochodzi od nazwiska pierwszego zdobywcy tej ściany – Jana Sawickiego[1].

Zasłonista Turnia jest dobrze widoczna z trasy niebieskiego szlaku turystycznego przez Dolinę Białej Wody. Z tej perspektywy zasłania ona wyższe Wschodnie Żelazne Wrota i stąd pochodzi jej nazwa[1]. Szczególnie zaś potężnie prezentuje się jej trójkątna sylwetka z Polany pod Wysoką[4]. W jej ścianach znajdują się drogi wspinaczkowe dla taterników.

Pierwsze wejścia:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b c d Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część X. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 155-171.
  3. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
  4. Śnieżne Kopy. [dostęp 2013-01-29].