Otwórz menu główne

Zdzisław Tranda

polski duchowny

Zdzisław Tranda (ur. 18 grudnia 1925 w Poznaniu) – polski duchowny ewangelicko-reformowany, superintendent generalny Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w PRL i RP (1978–2002), z tytułem biskupa Kościoła.

Zdzisław Tranda
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1925
Poznań
Superintendent generalny
Okres sprawowania 19782002
Wyznanie Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
Ordynacja 16 listopada 1952

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Był duszpasterzem w wielu parafiach, m.in. proboszczem parafii w Zelowie. W latach 1990-1993 był prezesem Polskiej Rady Ekumenicznej. W 1993 roku, ustępując z urzędu prezesa PRE, dokonał surowego rozrachunku z przeszłością. Uznał, że błędem było poparcie PRON-u w 1982 roku, a poparcie stanu wojennego było wyrazem słabości oraz braku odwagi[1].

W latach 1997-2005 zajmował stanowisko przewodniczącego Komitetu Krajowego Towarzystwa Biblijnego w Polsce[2]. Jest prezesem Stowarzyszenia DEOrecordings.

W 2002 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est. W roku 2012 został laureatem Nagrody „Pontifici”[3].

Był żonaty z Janiną Bolesławską (1928–2018)[4]. Ma dwoje dzieci w tym córkę Hannę – działaczkę kościelną i ekumeniczną[5], a także troje wnucząt i pięcioro prawnucząt. Jego bratem był Bogdan Tranda, a bratankiem Lech Tranda (obaj byli pastorami ewangelicko-reformowanymi).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj