Otwórz menu główne

Zespół pałacowy w Lubniewicach

Zespół pałacowy w Lubniewicach – dwa pałace i park znajdujące się w Lubniewicach[1].

Pałac w Lubniewicach
Obiekt zabytkowy nr rej. „stary zamek” 326 z 10.12.1990, „nowy zamek” 327 z 10.12.1990, park 375 z 12.11.1991
Ilustracja
Pałac (stary zamek) z 1793 r.
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowość Lubniewice
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neoklasycznym
Architekt „Nowego Zamku”:
A. Dinklage, E. Paulus i O. Lilloe
Rozpoczęcie budowy „Nowego Zamku”:
1909 r.
Ukończenie budowy „Starego Zamku”:
1793 (1812) r.,
„Nowego Zamku”:
1911 r.
Pierwszy właściciel Adolf Friedrich IV von Waldow
Kolejni właściciele Karl Friedrich Ernst Edward von Waldow-Reitzenstein
TUiR Warta
Jan Kulczyk
Obecny właściciel Jan Lubomirski-Lanckoroński i Dominika Kulczyk-Lubomirska
Położenie na mapie Lubniewic
Mapa lokalizacyjna Lubniewic
Pałac w Lubniewicach
Pałac w Lubniewicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Lubniewicach
Pałac w Lubniewicach
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Pałac w Lubniewicach
Pałac w Lubniewicach
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sulęcińskiego
Pałac w Lubniewicach
Pałac w Lubniewicach
Położenie na mapie gminy Lubniewice
Mapa lokalizacyjna gminy Lubniewice
Pałac w Lubniewicach
Pałac w Lubniewicach
Ziemia52°31′03″N 15°14′44″E/52,517500 15,245556

PołożenieEdytuj

Zespół pałacowy położony jest w Lubniewicach – mieście w woj. lubuskim, w powiecie sulęcińskim, siedzibie gminy miejsko-wiejskiej Lubniewice, położonej nad jeziorami Lubiąż i Krajnik.

OpisEdytuj

Pałac (stary zamek) wybudowany w stylu neoklasycznym, przebudowany w 1846 roku oraz monumentalny pałac (nowy zamek), neorenesansowy wzniesiony w latach 1909–1911, z neogotycką wieżą widokową tworzą zespół pałacowy.

„Stary zamek”Edytuj

Już w XIV wieku w Lubniewicach istniał zamek, wymieniany jako siedziba właściciela miasta – rodziny von Waldow. XVI-wieczne źródła mówią o dwóch dworach: „Czerwonym” i „Białym”. Tzw. „Stary Zamek” powstał w 1812 roku na miejscu „Czerwonego Dworu” i nosił cechy stylu klasycystycznego. Założycielem rezydencji oraz przylegającego parku był Adolf Friedrich IV von Waldow. W XIX wieku pałac należał do przedstawicieli połączonych rodzin von Waldow i von Reitzenstein. Karl Friedrich Ernst Edward von Waldow und Reitzenstein przekształcił w 1865 roku majątek w ordynację (majorat). Jego następca, po częściowych zniszczeniach z 1846 roku, rozbudował klasycystyczny pałac w 2. poł. XIX wieku o nową wschodnią część, dodając reprezentacyjną, monumentalną fasadę, w której odtąd mieściło się główne wejście do budynku. Po roku 1945 budynek pełnił rolę szkoły, a następnie ośrodka wypoczynkowo-rekreacyjnego, którego adaptacja w latach 60. XX wieku spowodowała wprowadzenie licznych zmian wewnątrz budynku: m.in. wydzielenie nowych pomieszczeń sypialnych i wytyczenie nowego korytarza na osi długiej. W wyniku tych prac pałac zatracił część swoich pierwotnych cech. Przez wiele lat pozostawał w dzierżawie, nieużytkowany i nieremontowany, stopniowo niszczał. Nowy właściciel – „Centrum Zamek” rozpoczął remont, który objął wymianę pokrycia dachowego i remont części elewacji. Obecnie prace remontowe są wstrzymane.

„Nowy zamek”Edytuj

Pałac, zwany dziś „Nowym Zamkiem” zaprojektowany został przez berlińskich architektów A. Dinklage, E. Paulusa i O. Lilloe i powstał w latach 1909–1911. Wzniesiono go dla Carla Friedricha Ernsta Edwarda von Waldow-Reitzenstein.

Jest to budowla dwukondygnacyjna z poddaszem mieszkalnym, całkowicie podpiwniczona, nakryta wysokim dwuspadowym dachem z licznymi facjatkami. Wejście główne zwieńczone jest tarczą herbową rodu von Waldow i datą „1909”. Pałac otoczony jest zabytkowym parkiem. Zachowały się liczne elementy pierwotnego wyposażenia: marmurowe okładziny, wystrój pomieszczeń z freskami, złoceniami i sztukateriami, drewniana, dwukondygnacyjna klatka schodowa oraz winda kuchenna.

Po II wojnie światowej obiekt początkowo mieścił szkołę z internatem dla sierot po zamordowanych nauczycielach, ale już od 1949 roku został zaadaptowany na ośrodek wczasowy. Po pożarze w latach 60-tych XX wieku przeprowadzono remont generalny. Przeprowadzone zmiany nie zatarły pierwotnego charakteru obiektu. Potem, przez lata zamek stał pusty[2]. Jako własność gminy Lubniewice, dzierżawiony był przez obywatela Niemiec z Berlina[3].

ObecnieEdytuj

Pałace kupił od firmy ubezpieczeniowej Warta Jan Kulczyk. Przeprowadzono remont dachu i zabezpieczono oba obiekty. W 2009 roku miała je kupić firma Ireny Eris z przeznaczeniem na centrum konferencyjno-wypoczynkowe[4]. Od 2013 roku właścicielem kompleksu jest Jan Lubomirski-Lanckoroński, prezes Fundacji Książąt Lubomirskich oraz inwestor w branży nieruchomości. Rodzina Lubomirskich jest właścicielem kompleksu, w którego skład wchodzi kilka zabytkowych budynków m.in. Nowy Zamek i Stary Zamek, Bażantarnia i Kordegarda. Celem Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego jest przywrócenie zamkowi możliwości funkcjonowania w obecnej rzeczywistości poprzez stworzenie centrum wypoczynkowo-rekreacyjnego o wysokim standardzie.

Nad planami zagospodarowania zamku czuwa Fundacja Książąt Lubomirskich, której misją jest m.in. ochrona dziedzictwa narodowego, finansowanie projektów edukacyjnych i naukowych oraz renowacja zabytków.

CiekawostkiEdytuj

W 2014 r. w Lubniewicach kręcono horror „Evil Rising” – opowieści o pięciu badaczach zjawisk paranormalnych, którzy postanawiają spędzić weekend w nawiedzonym zamku.

Zespół pałacowy w Lubniewicach jest miejscem wydarzeń kinowego przeboju „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej”, filmu w reżyserii Marii Sadowskiej z 2017 r. Główna bohaterka filmu, dr Michalina Wisłocka przyjeżdża do Lubniewic na wczasy – do domu mieszczącego się w zabytkowym parku.

PrzypisyEdytuj

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 66. [dostęp 2014-12-01].
  2. Lubniewice i zamek, który dostał szansę:) – Krok po kroku... – bloog.pl, rodorek.bloog.pl [dostęp 2015-11-30] (pol.).
  3. Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków – Lubniewice – „Stary Zamek” i „Nowy Zamek”, www.lwkz.pl [dostęp 2015-12-01].
  4. Kulczyk sprzedaje swoje pałace w Lubniewicach, gazetalubuska.pl [dostęp 2015-11-30].