Otwórz menu główne

Zygfryd (Siegfried) – trzecia część dramatu muzycznego Pierścień Nibelunga napisanego przez Ryszarda Wagnera. Opera, do której libretto napisał kompozytor, składa się z trzech aktów. Prapremiera dzieła miała miejsce w Bayreuth 16 sierpnia 1876 r., a premiera polska odbyła się we Lwowie w 1907 roku (choć wykonanie koncertowe I aktu można było usłyszeć w Warszawie w roku 1903)[1].

Zygfryd
Siegfried
ilustracja
Muzyka Ryszard Wagner
Libretto Ryszarda Wagner
Liczba aktów 3
Prapremiera 16 sierpnia 1876
Bayreuth
Premiera polska 1907
Lwów

OsobyEdytuj

  • Siegfried – tenor
  • Mime – tenor
  • Wędrowiec (Der Wanderer) – bas-baryton
  • Alberich – bas-baryton
  • Fafner – bas
  • Erda – alt
  • Brünnhilde – sopran
  • Głos leśnego ptaszka (Stimme des Waldvogels)dyszkant /sopran[2]

TreśćEdytuj

Akcja rozgrywa się w pradawnej Germanii. Po ucieczce przed gniewem władcy bogów – Wotana, Zyglinda (Sieglinde) urodziła syna Zygfryda, umierając przy porodzie. Od wydarzeń opisanych w Walkirii minęło dwadzieścia lat.

Akt IEdytuj

Pod opieką karła Mimego Zygfryd wyrósł na pięknego młodzieńca. Przebrany za wędrowca Wotan mówi Mimemu, że ze szczątków Notunga, miecza ojca Zygfryda – Zygmunta (Siegmund) – można wykuć niezwyciężoną broń. Może to zrobić jedynie ktoś, kto nie zna lęku, a kto wkrótce ma zabić Mimego. Zatrwożony karzeł domyśla się, że chodzi o Zygfryda i... pragnie napędzić mu strachu. Poleca młodzieńcowi zmierzyć się z olbrzymem Fafnerem, który pod postacią smoka pilnuje złota Renu. Tymczasem Zygfryd wykuwa nowy miecz ze szczątków Notunga.

Akt IIEdytuj

Przed jaskinią Fafnera czuwa karzeł Alberyk, brat Mimego. Na polanie pojawia się Zygfryd i po krótkiej walce zabija smoka. Kropla smoczej krwi spada na rękę młodzieńca – od tej chwili zna on mowę ptaków i potrafi odgadywać ludzkie myśli. Zabiera z jaskini pierścień i czapkę-niewidkę oraz zabija Mimego, który chciał go otruć. Kiedy słyszy opowieść ptaszka o Brunhildzie, śpiącej na górze otoczonej płomieniami, postanawia ją obudzić.

Akt IIIEdytuj

Matka bogów, Erda, przepowiada Wotanowi szybki koniec jego państwa. Wotan ma jednak nadzieję, że ocali je Zygfryd. Kiedy ten nadchodzi, Wotan zagradza mu drogę włócznią. Pod ciosem miecza Zygfryda włócznia pęka i młodzieniec przechodzi przez morze ognia. Budzi Brunhildę, z którą od tej pory połączy go miłość[1].

Premiery "Zygfryda" na świecieEdytuj

Miasto Kraj Flaga Rok Język
Bayreuth Cesarstwo Niemieckie   1876 niemiecki
Wiedeń Cesarstwo Austro-Węgier   1878 niemiecki
Berlin Cesarstwo Niemieckie   1885 niemiecki
Praga Cesarstwo Austro-Węgier   1887 niemiecki
Nowy Jork Stany Zjednoczone Ameryki   1887 niemiecki
Bruksela Królestwo Belgii   1891 francuski
Budapeszt Cesarstwo Austro-Węgier   1892 węgierski
Zurych Konfederacja Szwajcarska   1894 niemiecki
Moskwa Imperium Rosyjskie   1894 rosyjski
Ryga Imperium Rosyjskie   1898 niemiecki
Mediolan Królestwo Włoch   1899 włoski
Madryt Królestwo Hiszpanii   1900 włoski
Barcelona Królestwo Hiszpanii   1900 włoski
Londyn Imperium Brytyjskie   1901 angielski
Manchester Imperium Brytyjskie   1901 angielski
Paryż III Republika Francuska   1902 francuski
Petersburg Imperium Rosyjskie   1902 rosyjski
Kopenhaga Królestwo Danii   1903 duński
Sztokholm Królestwo Szwecji   1905 szwedzki
Helsinki Imperium Rosyjskie   1905 niemiecki
Lwów Cesarstwo Austro-Węgier   1907 polski
Buenos Aires Republika Argentyńska   1908 włoski
Antwerpia Królestwo Belgii   1908 flamandzki
Johannesburg Imperium Brytyjskie

(Kolonia Przylądkowa)

  1913 angielski

Źródło:[3]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Józef Kański: Przewodnik operowy. Wyd. XI. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2014, s. 797. ISBN 978-83-224-0962-6.
  2. Richard Coker and the rise of the Celebrity Boy Soprano, www.boychoirs.org [dostęp 2017-11-28].
  3. Starnawski, Marcin., Wydawnictwo Krytyki Politycznej., Wiek imperium, 1875-1914, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2015, ISBN 978-83-65369-03-1, OCLC 951390589.