Łapieniowce

miejscowość na Białorusi

Łapieniowce (biał. Лапенеўцы, Łapienieucy, ros. Лапеневцы, Łapieniewcy) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie brzostowickim, w sielsowiecie makarowieckim. Położona jest 32 km na południe od Grodna, 4 km od granicy polsko-białoruskiej, w oficjalnej strefie przygranicznej Białorusi[2]. Na północny zachód od miejscowości przebiega grania administracyjna rejonów brzostowickiego i grodzieńskiego.

Łapieniowce
Лапенеўцы
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Rejon brzostowicki
Sielsowiet Koniuchy
Wysokość 132 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności

56[1]
Nr kierunkowy +375 1511
Kod pocztowy 231781
Tablice rejestracyjne 4
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Łapieniowce”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Łapieniowce”
Ziemia53°22′39″N 23°48′21″E/53,377500 23,805833
Portal Białoruś

HistoriaEdytuj

W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego, w guberni grodzieńskiej, w powiecie grodzieńskim, w gminie Indura. W 1902 roku miała powierzchnię 393 dziesięcin (ok. 429,4 ha)[3]. Od 1919 roku w granicach II Rzeczypospolitej. 7 czerwca 1919 roku, wraz z całym powiatem grodzieńskim, weszła w skład okręgu wileńskiego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich – tymczasowej polskiej struktury administracyjnej[4]. Latem 1920 roku zajęta przez bolszewików, następnie odzyskana przez Polskę. 20 grudnia 1920 roku włączona wraz z powiatem do okręgu nowogródzkiego[5]. Od 19 lutego 1921 roku[6] w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim, w gminie Indura. W 1921 roku było w niej 49 domów mieszkalnych[7].

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 roku włączona do nowo utworzonego obwodu białostockiego. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 roku włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy. W 1944 roku ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR. Od 1991 roku w składzie niepodległej Białorusi.

ZabytkiEdytuj

W przeszłości we wsi znajdował się klasztor franciszkanów. Został on zniszczony po 1832 roku[8].

DemografiaEdytuj

Według spisu powszechnego z 1921 roku, wieś zamieszkana była przez 248 osób, wyłącznie Polaków. Jedna osoba wyznawała prawosławie, pozostałe – katolicyzm[7].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj