Otwórz menu główne

Łew Browarski

ukraiński piłkarz i trener

Łew Rudolfowycz Browarski (ukr. Лев Рудольфович Броварський, ros. Лев Рудольфович Броварский, Lew Rudolfowicz Browarski; ur. 30 listopada 1948 w Drohobyczu, obwód lwowski, Ukraińska SRR, zm. 4 czerwca 2009 we Lwowie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji prawego pomocnika, były reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Łew Browarski
Pełne imię i nazwisko Łew Rudolfowycz Browarski
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1948
Drohobycz
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 2009
Lwów
Wzrost 176 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1966–1967 Naftowyk Drohobycz ? (?)
1968–1980 Karpaty Lwów 419 (48)
1981 Dnipro Dniepropietrowsk 0 (0)
1981–1988 Spartak Sambor (grający trener) ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1971  ZSRR 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1989 Kamerun U-19
1999–2000 Karpaty Lwów
2001–2002 Karpaty Lwów

Spis treści

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

W 1966 rozpoczął karierę zawodową w miejscowym klubie Naftowyk Drohobycz, występującym w klasie B Mistrzostw ZSRR. W 1969 został studentem Instytutu Kultury Fizycznej we Lwowie. Występując w drużynie piłkarskiej uczelni został zauważony przez trenera Karpat Lwów Ernesta Justa. 8 kwietnia 1968 odbył się jego debiut na stadionie "Drużba" we Lwowie przeciwko drużyny Bałtika Kaliningrad. Od razu zajął podstawowe miejsce w składzie Karpat Lwów. W następnym 1969 zdobył Puchar ZSRR. Od 1973 do 1980 był najstabilniejszym piłkarzem lwowskich Karpat, pełnił funkcję kapitana zespołu. W swoim składzie chciały go mieć najlepsze kluby Związku Radzieckiego – Dynamo Kijów i CSKA Moskwa. Browarski nie skorzystał jednak z ofert tych klubów. Został rekordzistą w liczbie występów w Karpatach Lwów. Był wiodącym zawodnikiem zespołu - dobrze czytał grę, wykazywał się dużą intuicją. Od kibiców otrzymał tytuł "profesora". Karierę zawodową ukończył w 1981 jako piłkarz Dnipra Dniepropietrowsk.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

28 kwietnia 1971 w Sofii debiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu z reprezentacją Bułgarii, zamieniając w 66 min. Wołodymyra Muntiana. Po meczu główny trener Walentin Nikołajew powiedział, że będzie regularnie występować w reprezentacji jeżeli przejdzie do CSKA Moskwa. Łew Browarski pozostał wierny klubowi dlatego więcej nie był powoływany do składu "Sbornej".

Kariera trenerskaEdytuj

Karierę trenerską rozpoczął jako trener wykładowca w Internacie Sportowym we Lwowie, pracując z młodzieżą z rocznika 1968. To dzięki jemu i Jarosławowi Łucyszynowi wychowano takich piłkarzy jak: Ołeh Łużny, Jurij Mokrycki, Anatolij Muszczynka, Ołeh Haras, Andrij Sapuha, Iwan Pawluch. Trenował też amatorski Spartak Sambor. W 1989 wspólnie z Walerym Niepomniaszczym trenował reprezentację Kamerunu U-19. Prowadził kluby LAZ Lwów, Skify Lwów, Hałyczyna Drohobycz. W latach 1999-2000 oraz 2001-2002 trenował Karpaty Lwów. Następnie stanął na czele Zachodniego Regionalnego Centrum Rozwoju Piłki Nożnej spośród dzieci i juniorów. 4 czerwca 2009 po długiej chorobie zmarł w wieku 61 lat[1].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj