Śliniacznik

Śliniacznik[5] (Biatas nigropectus) – gatunek małego ptaka z rodziny chronkowatych (Thamnophilidae). Zasiedla jedynie atlantyckie lasy w południowo-wschodniej Brazylii i północno-wschodniej Argentynie. Jedyny przedstawiciel rodzaju Biatas; monotypowy[6].

Śliniacznik
Biatas nigropectus[1]
(Lafresnaye, 1850)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina chronkowate
Podrodzina chronki
Plemię Thamnophilini
Rodzaj Biatas[2]
Cabanis & Heine, 1859
Gatunek śliniacznik
Synonimy
  • Anabates nigro-pectus Lafresnaye, 1850[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Mierzy 18 cm, osiąga masę ciała 25–35 g. Samiec cechuje się czarną głową i trójkątnym śliniakiem (stąd nazwa), oddzielonymi od siebie białą obrożą. Reszta upierzenia jest brązowa, poza szarym spodem ciała. U samicy kasztanowa głowa i białe gardło, spód ciała płowy.

Pożywienie Biatas nigropectus stanowią pająki, a także mrówki i inne owady.

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 1994 roku klasyfikuje śliniacznika jako gatunek narażony (VU – Vulnerable). Liczebność populacji, według szacunków, zawiera się w przedziale 2500–9999 dorosłych osobników i ciągle maleje. Przyczyną spadków liczebności jest przekształcanie jego środowiska na tereny miejskie, rolnicze i przemysłowe[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Biatas nigropectus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Biatas, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] [dostęp 2020-12-13] (ang.).
  3. White-bearded Antshrike (Biatas nigropectus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-30)].
  4. a b Biatas nigropectus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Thamnophilini Swainson, 1824 (wersja: 2020-11-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-12-13].
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Antbirds (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-12-13].

BibliografiaEdytuj

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 350. ISBN 978-83-01-15733-3.

Linki zewnętrzneEdytuj