Otwórz menu główne

Żywa biblioteka – projekt polegający na możliwości wypożyczenia tzw. „żywych książek“, czyli osób z grup postrzeganych stereotypowo, w celu rozmowy z nimi o ich życiu i zadawaniu pytań na dowolny temat. Pomysł został stworzony w Danii w Roskilde na międzynarodowym festiwalu muzycznym w 2000 roku[1].

Projekt ma konwencję biblioteki, w której „książkami“ są ludzie z różnych grup obarczonych stereotypami (geje, lesbijki, feministki, wyznawcy różnych religii, osoby o różnych odcieniach skóry, z różnym stopniem sprawności fizycznej itp.). „Czytelnicy“ mogą je „wypożyczyć“ i porozmawiać z nimi. Nad całością wydarzenia czuwają „bibliotekarze“.

Przynajmniej po jednej edycji odbyło się już w 45 krajach na świecie. W Europie m.in. w Hiszpanii, Portugalii, Niemczech, Islandii, Szwecji, Norwegii, Wielkiej Brytanii. W Polsce: w Warszawie[2], Wrocławiu[3], Łodzi[4], Krakowie[1], Katowicach[5], Gdańsku[6], Poznaniu[7], Koszalinie[8], Zielonej Górze[9], Olsztynie[10] czy Radomiu[11]. Często imprezy są cykliczne[12].

Założeniem projektu jest edukacja, że prawa człowieka powinny być uznawane i szanowane przez innych ludzi. Celem jest wzrost świadomości na temat stereotypów i uprzedzeń, a także ich konsekwencji, promowanie tolerancji i różnorodności, czy wzrost zaangażowania na rzecz przeciwdziałania dyskryminacji. Wydarzeniu temu zwykle towarzyszą warsztaty antydyskryminacyjne, prezentacja instytucji i organizacji zajmujących się prawami człowieka. Od 2003 roku żywa biblioteka wykorzystywana jest przez program Rady Europy w ramach edukacji na temat praw człowieka.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj