Otwórz menu główne

(2685) Masursky – jedna z małych planetoid z pasa głównego.

(2685) Masursky
Ilustracja
Planetoida 2685 Masursky widziana przez sondę Cassini
Odkrywca Edward Bowell
Data odkrycia 3 maja 1981
Numer kolejny 2685
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Pas główny
Półoś wielka 2,5678 au
Mimośród 0,1117
Peryhelium 2,2808 au
Aphelium 2,8547 au
Okres obiegu
wokół Słońca
4 lata 42 dni 23 godziny
Średnia prędkość 18,58 km/s
Inklinacja 12,13°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 10,74 km
Masa 0,5–1,1×1016 kg
Średnia gęstość ~2,7 g/cm3
Albedo 0,06-0,11
Jasność absolutna 12,2m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni śred. 176 K
max. (-9º C) 264 K

Spis treści

OdkrycieEdytuj

Planetoida została odkryta 3 maja 1981 roku w Lowell Observatory (Anderson Mesa Station) w Flagstaff przez Edwarda Bowella. Nazwa planetoidy pochodzi od Harolda Masursky’ego, geologa zajmującego się planetologią. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2685) 1981 JN.

OrbitaEdytuj

Orbita (2685) Masursky nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 12,13°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lata i 43 dni, krążąc w średniej odległości 2,56 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 18,58 km/h.

Planetoida ta należy do rodziny planetoidy Eunomia.

Właściwości fizyczneEdytuj

(2685) Masursky ma średnicę 10,74 km. Jej albedo wynosi 0,06-0,11, a jasność absolutna to 12,2m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 176 K (maksymalna 264 K, czyli -9° C). Planetoida ta zalicza się do typu S.

BadaniaEdytuj

23 stycznia 2000 roku sonda kosmiczna Cassini przeleciała w pobliżu tej planetoidy (w odległości ok. 1,6 mln km). Zdjęcia wykonane wówczas przez próbnik ukazały jedynie jasny punkt, ale pomiary wtedy wykonane pozwoliły oszacować rozmiary tej planetoidy.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj