33 Nyski Pułk Zmechanizowany

33 Nyski Pułk Zmechanizowany (33 pz) – oddział Wojsk Zmechanizowanych Sił Zbrojnych PRL.

33 Pułk Zmechanizowany
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1956

Rozformowanie

1989

Nazwa wyróżniająca

Nyski

Tradycje
Rodowód

33 Nyski Pułk Piechoty

Kontynuacja

33 Ośrodek Materiałowo-Techniczny

Organizacja
Numer

JW 2903[1]

Dyslokacja

Nysa

Rodzaj sił zbrojnych

Wojska Lądowe

Rodzaj wojsk

Wojska zmechanizowane

Podległość

2 Warszawska Dywizja Zmechanizowana

W IV kwartale 1956 roku 33 Nyski Pułk Piechoty w Nysie, przeformowany został w 33 Nyski Pułk Zmechanizowany. Równocześnie 7 Łużycka Dywizja Piechoty, w skład której wchodził 33 pp, przeformowana została na etat Dywizji Zmechanizowanej "B" i przemianowana na 2 Warszawską Dywizję Zmechanizowaną.

W 1989 rozformowana została 2 DZ wraz z podporządkowanymi jednostkami, w tym 33 pz. Na bazie 2 DZ zorganizowana została 2 Baza Materiałowo-Techniczna, a w miejsce 33 pz – 33 Ośrodek Materiałowo-Techniczny.

TradycjeEdytuj

29 stycznia 1990 szef Głównego Zarządu Wychowania WP wydał wytyczne Nr 5 w sprawie dziedziczenia tradycji jednostek Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej przez jednostki wojskowe rozformowanej 20 Dywizji Pancernej. Zgodnie z tym dokumentem stacjonująca na Pomorzu Zachodnim 20 Warszawska Dywizja Pancerna im. marszałka Konstantego Rokossowskiego przeformowana została i przemianowana na 2 Warszawską Dywizję Zmechanizowaną. 68 Pułk Czołgów Średnich stacjonujący w Budowie i wchodzący w skład 20 DPanc, przeformowany został i przemianowany na 33 Pułk Zmechanizowany.

W 1995 roku na bazie 33 pz sformowana została 12 Złocieniecka Brygada Kawalerii Pancernej im. gen. Ludwika Kmicic-Skrzyńskiego.

W 2001 roku rozformowana została 12 BKPanc, a jej koszary zajęła 2 Brygada Zmechanizowana Legionów z Wałcza.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Adam Dobroński: 33 pułk piechoty. Warszawa: Oficyna wydawnicza „Ajaks”, 1994. ISBN 83-85621-49-0.
  • Z. Sawicki, J. Waszkiewicz, A. Wielechowski: Mundur i odznaki Wojska Polskiego; Wydawnictwo Bellona; Warszawa 1997.