Albert Memmi

pisarz i eseista francuski
Albert Memmi (1982)

Albert Memmi (ur. 15 grudnia 1920 w Tunisie, zm. 22 maja 2020 w Paryżu[1]) – francuski pisarz i eseista.

Memmi urodził się w rodzinie sefaradyjskich Żydów, jego pierwszym językiem jest arabski. Otrzymawszy jednak francuskojęzyczną edukację w skolonizowanych Tunezji i Algierii, Memmi zdecydował się na ukończenie swych studiów filozoficznych na paryskiej Sorbonie.

Memmi wspierał tunezyjski ruch wyzwoleńczy, jednak nie potrafił znaleźć swego miejsca w wreszcie wolnym państwie, gdzie znacznie wzrosła rola islamu. Zdecydował się tedy na pozostanie we Francji, gdzie wykładał, m.in., w École pratique des hautes études, Hautes études commerciales i na uniwersytecie w Nanterre. Opis dzieciństwa autora znajduje się w powieści Słup soli (La statue de sel), do której przedmowę napisał Albert Camus.

DziełaEdytuj

  • La statue de sel, roman, Corréa, 1953;
  • Agar, Corréa, 1955;
  • Portrait du colonisé, précédé du portrait du colonisateur, essai, Corréa, 1957;
  • Portrait d'un juif, Gallimard, 1962;
  • Anthologie des écrivains maghrébins d'expression française, Présence africaine, Paris, 1964;
  • La libération du juif, PB Payot 1966
  • L'homme dominé, Gallimard, 1968;
  • Le scorpion ou la confession imaginaire, roman, Gallimard, 1969;
  • Juifs et Arabes, Gallimard, 1974;
  • Le désert, ou la vie et les aventures de Jubaïr Ouali El-Mammi, roman, Gallimard, 1977;
  • La dépendance, esquisse pour un portrait du dépendant, Gallimard, 1979;
  • Le Mirliton du ciel, poésies, Lahabé, Paris, 1985;
  • Le Pharaon, roman, Julliard, 1988;
  • L'exercice du bonheur, Arléa, 1994;
  • Le Juif et l'Autre, essai, Christian de Bartillat, Paris, 1996;
  • Le nomade immobile, essai, Arléa, 2000;
  • Dictionnaire critique à l'usage des incrédules, Félin, 2002;
  • Portrait du décolonisé arabo-musulman et de quelques autres, Gallimard, 2004.
  • Le racisme. Folio.

PrzypisyEdytuj

  1. Décès d'Albert Memmi, Business News, 24 maja 2020 [dostęp 2020-05-24] (fr.).