Andrzej Grabowski (malarz)

polski malarz

Andrzej Bronisław Grabowski (ur. 19 listopada 1833 w Zwierzyńcu, zm. 2 września 1886 we Lwowie) – polski malarz.

Andrzej, Bronisław Grabowski
Ilustracja
portret autorstwa L. Löfflera
Data i miejsce urodzenia

19 listopada 1833
Zwierzyniec

Data i miejsce śmierci

2 września 1886
Lwów

Narodowość

polska

Alma Mater

Szkoła Sztuk Pięknych w Krakowie

Dziedzina sztuki

malarstwo

Życiorys edytuj

Studiował w latach 1849–1855 w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Wojciecha Stattlera i Władysława Łuszczkiewicza. Na studiach zaprzyjaźnił się z Arturem Grottgerem. Od roku 1860 studiował na akademii wiedeńskiej u Carla Wurzingera, później w Paryżu i w akademii monachijskiej. W roku 1866 zamieszkał we Lwowie. W 1877 staraniem Jana Matejki został profesorem krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych.

Malował obrazy rodzajowe i historyczne, portrety arystokracji i współczesnych mu ludzi. Jego portrety olejne są pełne wyrazu i dobrej charakterystyki. Najważniejsze z nich znajdują się w muzeach: we Lwowie (portret doktora Smolki), w Krakowie (autoportret i 2 in.), w rapperswylskich zbiorach (portret braci Kozakiewiczów i in.). Znany też jest portret księcia Adama Stefana Sapiehy. Sportretował także: Kornela Ujejskiego, Stanisława Tarnowskiego i Antoniego Kurzawę. Obok malarstwa portretowego dużą część jego twórczości stanowią prace o tematyce społecznej: Żebrzący chłopiec (1859), Pożegnanie (1859), Wieśniaczka z dzieckiem (1862) czy Stary Cygan (1865)[1].

Jego młodszy brat Wojciech Grabowski był także malarzem.

Galeria edytuj

Przypisy edytuj

  1. Jerzy. Malinowski, Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, s. 147, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.

Bibliografia edytuj

  • Dmitrij Szelest: Lwowska Galeria Obrazów, WAiF Auriga, Warszawa 1990, ISBN 83-221-0518-5
  • Marian Minich: Andrzej Grabowski 1833—1886. Jego życie i twórczość, Ossolineum, Wrocław 1957.