Anita Kucharska-Dziedzic

polska polityczka, działaczka, literaturoznawczyni

Anita Agnieszka Kucharska-Dziedzic (ur. 21 stycznia 1972 w Wołczynie[1]) – polska literaturoznawczyni, nauczycielka akademicka, działaczka społeczna i polityczna, doktor nauk humanistycznych, posłanka na Sejm IX kadencji, od 2021 wiceprzewodnicząca Nowej Lewicy.

Anita Kucharska-Dziedzic
Ilustracja
Anita Kucharska-Dziedzic (2022)
Data i miejsce urodzenia

21 stycznia 1972
Wołczyn

Zawód, zajęcie

literaturoznawczyni, nauczycielka akademicka

Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Stanowisko

posłanka na Sejm IX kadencji (od 2019)

Partia

Wiosna (2019–2021)
Nowa Lewica (od 2021)

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i działalność zawodowaEdytuj

W 1996 ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim[2]. W 2006 na tej samej uczelni uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa na podstawie pracy zatytułowanej Powiedz prawdę, do tego służysz. O literaturę niezależną i pełną wolność słowa (1968–1989)[2][3]. Została zatrudniona w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego jako adiunkt[2]. Specjalizuje się w zakresie literaturoznawstwa polskiego i współczesnej literaturze polskiej[2].

Jest autorką publikacji naukowych i popularnonaukowych[2] oraz poradników dla dzieci i dorosłych, pracowników pomocy społecznej i nauczycieli[4].

Działalność społeczna i politycznaEdytuj

Działaczka na rzecz praw kobiet[5], przeciwdziałania przemocy[6] oraz równego traktowania[7]. W 1999 założyła i została prezeską Lubuskiego Stowarzyszenia na Rzecz Kobiet Baba[8]. Dołączyła do Rady Programowej Kongresu Kobiet[9]. Współorganizatorka wydarzeń związanych z czarnym protestem[10].

W wyborach samorządowych w 2018 została wybrana do rady miejskiej w Zielonej Górze, zdobywając 1121 głosów (10,70% głosów ważnych w okręgu wyborczym)[11]. Ponadto w tych samych wyborach bezskutecznie kandydowała na urząd prezydenta miasta z ramienia Komitetu Wyborczego Ruch Miejski Zielona Góra. Otrzymała wówczas 6235 głosów (10,49% głosów ważnych)[11].

W 2019 została koordynatorką okręgową Wiosny Roberta Biedronia[8]. W wyborach w tym samym roku z ramienia tego ugrupowania bezskutecznie kandydowała do Parlamentu Europejskiego, zdobywając 35 288 głosów w lubusko-zachodniopomorskim okręgu wyborczym[12].

W wyborach w tym samym roku z listy SLD (w ramach porozumienia partii lewicowych, jako przedstawicielka Wiosny) uzyskała mandat posłanki IX kadencji, otrzymując 30 581 głosów, co było drugim w tych wyborach najwyższym indywidualnym wynikiem w okręgu lubuskim[13].

W Sejmie została wiceprzewodniczącą Komisji Ustawodawczej[14], wiceprzewodniczącą Parlamentarnego Zespołu ds. Organizacji Pozarządowych i Społeczeństwa Obywatelskiego oraz członkinią m.in. Parlamentarnej Grupy Kobiet, Parlamentarnego Zespołu do spraw Równouprawnienia Społeczności LGBT+ i Parlamentarnego Zespołu ds. Miast[14]. W czerwcu 2021, po rozwiązaniu Wiosny, została posłanką Nowej Lewicy. W październiku tegoż roku wybrana na wiceprzewodniczącą partii[15].

Życie prywatneEdytuj

Żona Piotra Dziedzica, dyrektora Lubuskiego Muzeum Wojskowego; ma syna[16].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

  • Kucharska-Dziedzic A., Między służbą a „opus magnum” (pierwszy tom Dziennika pisanego nocą Gustawa Herlinga-Grudzińskiego), [w:] Jan Pacławski (red.), O Gustawie Herlingu-Grudzińskim, T. 3, Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Jana Kochanowskiego, Kielce 1999.
  • Kucharska-Dziedzic A., Pokolenie 68 wobec twórczości i postawy Zbigniewa Herberta, [w:] Elżbieta Felisiak, Mariusz Leś, Elżbieta Sidoruk (red.), Herbert i znaki czasu: Colloquia Herbertiana (I), Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza, Białystok 2001.
  • Kucharska-Dziedzic A., Stan wojenny w literaturze polskiej, [w:] Karol Smużniak (red.), Między słowem a obrazem, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2007.
  • Kucharska-Dziedzic A., Violence against Polish women – life and literature, [w:] Felipe Centelles, Rubén Torres (red.), La Fractura social de género en la Unión Europea. Los casos de Polonia y Espana, Editorial Azacanes, Toledo 2008.
  • Kucharska-Dziedzic A., Wracać? Współpracować? Drukować? Pisarze emigracyjni wobec odwilży w Polsce, [w:] Maria Januszewicz, Tomasz Ratajczak (red.), Wokół tekstów kultury: Literatura – Język – Teatr – Internet, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2009.
  • Kucharska-Dziedzic A., O przemocy seksualnej wobec kobiet w Polsce z perspektywy kobiecego NGO-su, [w:] Magdalena Musiał-Karg (red.), Kobiety we współczesnej Europie: rola i miejsce kobiet na rynku pracy, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2009.
  • Jazownik M., Kucharska-Dziedzic A. (red.), Pamięć czasu Zagłady 1939–2009, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2011.
  • Kucharska-Dziedzic A., Między profetyzmem a projektowaniem przyszłości. Krystalizowanie się idei współpracy w Europie Wschodniej w środowisku paryskiej „Kultury”, [w:] Katarzyna Węgorowska, Katarzyna Grabias-Banaszewska (red.), Studia Kresowe. Literatura – język – kulturologia, Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2018.

PrzypisyEdytuj

  1. Anita Kucharska-Dziedzic, mamprawowiedziec.pl [dostęp 2019-07-26].
  2. a b c d e Dr Anita Kucharska-Dziedzic, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-08-16].
  3. Dr Anita Kucharska-Dziedzic z Wydziału Humanistycznego UZ nominowana do nagrody Polskiej Rady Biznesu im. Jana Wejcherta, uz.zgora.pl, 22 kwietnia 2016 [dostęp 2019-07-26].
  4. Publikacje, baba.org.pl [dostęp 2019-07-25].
  5. Kucharska-Dziedzic na Dzień Kobiet: My już nie prosimy, ale żądamy praw, wyborcza.pl, 3 marca 2017 [dostęp 2020-06-01].
  6. Dwa lata rządu Szydło. Wielka zmiana wśród kobiet. Czy „dobra”?, ngo.pl, 24 listopada 2017 [dostęp 2020-06-01].
  7. Kucharska-Dziedzic o tęczowym marszu 1 czerwca: Wszystkie dzieci nasze są, rzg.pl, 5 czerwca 2019 [dostęp 2019-10-14].
  8. a b Anita Kucharska-Dziedzic, wiosnabiedronia.pl [zarchiwizowane 2019-06-01].
  9. Rada Programowa Kongresu Kobiet, kongreskobiet.pl [zarchiwizowane 2019-03-24].
  10. Anita Kucharska-Dziedzic (Niezależna) – 25 proc., wyborcza.pl, 4 lutego 2017 [dostęp 2020-06-01].
  11. a b Wybory samorządowe 2018, pkw.gov.pl [dostęp 2020-07-28].
  12. Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019, pkw.gov.pl [dostęp 2020-07-28].
  13. Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019, pkw.gov.pl [dostęp 2020-07-28].
  14. a b Anita Kucharska-Dziedzic, sejm.gov.pl [dostęp 2020-03-05].
  15. Kucharska-Dziedzic wiceprzewodniczącą na lewicy, zachod.pl, 9 października 2021 [dostęp 2021-10-10].
  16. Anita Kucharska-Dziedzic, wyborcza.pl, 4 maja 2018 [dostęp 2020-03-05].
  17. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2011 r. nr 108, poz. 1095).
  18. Dr Anita Kucharska-Dziedzic, wyborcza.pl, 8 marca 2017 [dostęp 2019-08-16].
  19. Anita Kucharska-Dziedzic laureatką Nagrody Polskiej Rady Biznesu, lubuskie.pl, 17 maja 2016 [dostęp 2019-07-25].
  20. Anita Kucharska-Dziedzic ze Stowarzyszenia BABA z nagrodą im. Jana Wejcherta, gazetalubuska.pl, 16 maja 2016 [dostęp 2019-08-16].