Anna Bella Geiger

Anna Bella Geiger (ur. 4 kwietnia 1933 w Rio de Janeiro) – brazylijska artystka polsko-żydowskiego pochodzenia, zajmująca się malarstwem, rysunkiem, fotografią; wykładowczyni.

Anna Bella Geiger
Ilustracja
(2016)
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1933
Rio de Janeiro
Narodowość Brazylia Brazylijka
Język portugalski
Alma Mater Universidade Federal do Rio de Janeiro
Instituto Fayga Ostrower, Rio de Janeiro
Dziedzina sztuki malarstwo, rysunek, fotografia
Odznaczenia
Kawaler Narodowego Orderu Zasługi Kulturalnej (Brazylia) Kawaler Orderu Krzyża Południa (Brazylia)

ŻyciorysEdytuj

Anna Bella Geiger jest córką polskich-żydowskich imigrantów pochodzących z Ostrowca Świętokrzyskiego, którzy wyjechali do Brazylii ok. 10 lat przed jej narodzinami. Jej ojciec zajmował się wytwórstwem torebek i sukienek haute couture. Uczęszczała do liceum francuskiego w Rio de Janeiro. Przez cztery lata kształciła się w pracowni Faygi Ostrower, następnie na Universidade Federal do Rio de Janeiro studiowała filozofię, językoznawstwo i języki anglo-germańskie. Uczyła się także w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. W 1968 zaczęła uczyć rysunku i grawerunku w metalu w Museum of Modern Art w Rio(ang.). Miała już wtedy własną pracownię w domu. W 1969 na kilka miesięcy przeprowadziła się do Nowego Jorku[1][2][3].

Geiger przynależy do czołówki artystów z Rio de Janeiro, którzy na nowo połączyli tradycję ekspresjonistyczną z neokonkretyzmem, jak Hélio Oticica, Lygia Clark, Lygia Pape. W twórczości daje wyraz: „brazylijskości” (brasilidade), postkolonialnemu dziedzictwu, antropologii, astronomii, kulturom tubylczym, alchemii, poezji konkretnej, brazylijskiej muzyki, utopiom i dystopiom, teoriom gier[4].

Anna Bella Geiger reprezentowała Brazylię na wielu wystawach, między innymi na biennale w Wenecji i São Paulo. W 1999 Mario Carneiro zrealizował film dokumentalny Uma poética contemporânea do espaço (Współczesna poetyka przestrzeni) poświęcony jej twórczości. Jej praca Coração e autras coisas (Serce i inne rzeczy) posłużyła za inspirację dla symfonii Guillermo Rendóna Garcíi Grabado de Anna Bella Geiger (Grawiura Anny Belli Geiger, 1966), a sama Geiger stała się tematem popularnej piosenki rockowej Mariny Limy (Anna Bella z albumu Lá nos primórdios (Powrót do dawnych czasów, 2006)[4][5]. Część jej prac jest w posiadaniu Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie[6], MoMA w Nowym Jorku, Centrum Pompidou w Paryżu, Muzeum Harvarda w Cambridge, Muzeum Wiktorii i Alberta oraz Tate Britain w Londynie, Muzeum J. Getty'ego w Los Angeles, Museu de Arte de São Paulo, Nowojorskiej Bibliotece Publicznej[3].

Pierwsza jej wystawa w Polsce miała miejsce w 2017 w Krakowie[1]. Na przełomie 2018/2019 w Galerii Zachęta w Warszawie odbył się pierwszy duży pokaz Geiger w Polsce – Mapy pod niebem Rio de Janeiro[4].

Odznaczona Orderem Krzyża Południa (2004) oraz Orderem Zasługi Kulturalnej (2010)[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Agnieszka Sural, Anna Bella Geiger: Sami strzeliliśmy sobie w stopę [wywiad], Culture.pl, 29 sierpnia 2017 [dostęp 2019-01-03] (ang.).
  2. ‘Our Daily Bread’, Anna Bella Geiger, 1978, Tate [dostęp 2019-01-03] (ang.).
  3. a b Tepper Takayama Fine Arts - Anna Bella Geiger, www.teppertakayamafinearts.com [dostęp 2019-01-04].
  4. a b c Anna Bella Geiger. Mapy pod niebem Rio de Janeiro - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, zacheta.art.pl [dostęp 2019-01-03] (pol.).
  5. Marina Lima, Anna Bella, youtube.com, EMI Music, 2006.
  6. Kolekcja - Anna Bella Geiger - Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, artmuseum.pl [dostęp 2019-01-03] (pol.).
  7. Anna Bella Geiger [dostęp 2019-01-03] (port. braz.).

Linki zewnętrzneEdytuj