Otwórz menu główne
Sposób i natężenie odpowiedzi w zależności od rodzaju substancji chemicznej i jej stężenia (full agonist – pełny agonista; partial agonist – częściowy agonista; neutral antagonist – neutralny antagonista; inverse agonistodwrotny agonista)

Antagonista (z gr. antagōnisma, czyli „opozycja”) – w farmakologii termin o dwóch znaczeniach:

  • substancja blokująca normalną pracę receptora
  • lek o działaniu przeciwnym do innego leku.

Antagonisty[a] to leki mające powinowactwo do receptora, ale niemające aktywności wewnętrznej. Mogą osłabiać lub znosić działanie agonisty. Wyróżnia się antagonizm konkurencyjny (kompetycyjny), niekonkurencyjny (niekompetycyjny) i czynnościowy, a także chemiczny, funkcjonalny, receptorowy oraz dyspozycyjny[potrzebny przypis].

Antagonizm międzylekowy powoduje hamowanie lub wzajemne znoszenie działania danych leków[potrzebny przypis].

UwagiEdytuj

  1. Taka jest poprawna forma (nie: antagoniści), gdyż termin antagonista jest tu rzeczownikiem nieosobowym rodzaju męskiego, w liczbie mnogiej przyjmującym rodzaj męskorzeczowy[1][2][3][4].

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Miodek: Antagoniści, antagonisty, a może antagony. „Wiedza i Życie”, listopad 1996.
  2. antagonisty i agonisty. W: Poradnia językowa [on-line]. PWN, 2011-01-20. [dostęp 2015-02-17].
  3. Z. Saloni, M. Woliński, R. Wołosz, W. Gruszczyński, D. Skowrońska: antagonista mięsień lub ząb. W: Słownik gramatyczny języka polskiego [on-line]. [dostęp 2017-05-13].
  4. Joannna Raczak-Gutknecht: Ocena farmakologiczna udziału receptorów α2-adrenergicznych w efektach mydriatycznych pochodnych imidazoliny.... Gdański Uniwersytet Medyczny, 2017. s. 18. [dostęp 2018-12-14].