Antoni Biskupski

polski wojskowy, powstaniec wielkopolski

Antoni Biskupski[1] (ur. 12 grudnia 1890 w Rogoźnie, zm. 29 maja 1930 w Gdyni) – major piechoty Wojska Polskiego II RP, powstaniec wielkopolski.

Antoni Biskupski
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1890
Rogoźno
Data i miejsce śmierci 29 maja 1930
Gdynia
Przebieg służby
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svgArmia Wielkopolska
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki batalion rogoziński
15 Wielkopolska Dywizja Piechoty
80 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył gimnazjum w Rogoźnie, następnie uczył się w szkole dramatycznej w Warszawie. Po zakończeniu edukacji pracował w firmie handlowej swojego ojca. W latach I wojny światowej służył w armii niemieckiej i został trzykrotnie ranny.

W powstaniu wielkopolskim zorganizował batalion rogoziński i następnie nim dowodził[2].

W 1923 roku był oficerem sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 15 Dywizji Piechoty w Bydgoszczy, pozostając oficerem nadetatowym 61 pułku piechoty[3]. 18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 162. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. W tym samym roku był oficerem sztabowym 80 pułku piechoty w Słonimie[5]. Do 1930 pełnił funkcję oficera placu Gdynia. Zmarł 29 maja 1930 w Gdyni[6]. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Rogoźnie.

W rodzinnym mieście majora znajduje się ulica jego imienia.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 925. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Antoni II Biskupski”, w celu odróżnienia od dwóch innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko: tytularnego podpułkownika lekarza Antoniego Biskupskiego ur. 26 czerwca / 8 lipca 1870 roku oraz podpułkownika Antoniego I Biskupskiego ur. 16 września 1878 roku.
  2. Polak (red.) 1993 ↓, s. 20.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 108, 299, 419.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 47.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 94, 184.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 312.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922 roku, s. 101.

BibliografiaEdytuj