Antoni Franciszek Sotkiewicz

biskup sandomierski

Antoni Franciszek Ksawery Sotkiewicz[1] (ur. 12 stycznia 1826, zm. 4 maja 1901) – duchowny rzymskokatolicki, administrator archidiecezji warszawskiej w latach 1872–1883, biskup diecezjalny sandomierski w latach 1883–1901.

Antoni Franciszek Sotkiewicz
Ilustracja
Data urodzenia

12 stycznia 1826

Data śmierci

4 maja 1901

Miejsce pochówku

bazylika katedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu

Biskup diecezjalny sandomierski
Okres sprawowania

1883–1901

Administrator archidiecezji warszawskiej
Okres sprawowania

1872–1883

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

29 lipca 1849

Prezbiterat

5 sierpnia 1849

Nominacja biskupia

15 marca 1883

Sakra biskupia

20 maja 1883

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

20 maja 1883

Miejscowość

Petersburg

Konsekrator

Wincenty Popiel

Współkonsekratorzy

Karol Hryniewiecki
Szymon Marcin Kozłowski

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 12 stycznia 1826[2] w Bardzie[3]. Uczył się w gimnazjum kieleckim[4]. Studiował w Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a w latach 1846–1850 w Akademii Duchownej w Warszawie, gdzie uzyskał stopień kandydata teologii[3]. 29 lipca 1849 otrzymał święcenia diakonatu, a 5 sierpnia 1849[1] biskup Józef Goldtmann[3] wyświęcił go w Sandomierzu[2] na prezbitera[1] .

Następnie był proboszczem w Zbelutce i Słupi Nowej, pełnił też funkcję asesora konsystorza[2]. Został profesorem sandomierskiego seminarium duchownego[3] i warszawskiej Akademii Duchownej[2]. Otrzymał godność kanonika warszawskiego[2]. Będąc wikariuszem generalnym, w okresie od 4 października 1872 do 16 czerwca 1883 zarządzał archidiecezją warszawską w zastępstwie nieobecnego arcybiskupa metropolity Zygmunta Szczęsnego Felińskiego[5]. Był redaktorem „Przeglądu Katolickiego[2].

15 marca 1883 papież Leon XIII mianował go biskupem diecezjalnym diecezji sandomierskiej. Sakrę biskupią otrzymał 20 maja 1883 w Petersburgu[3]. Konsekrował go arcybiskup warszawski Wincenty Popiel, w asyście Karola Hryniewieckiego, biskupa diecezjalnego wileńskiego, i Szymona Marcina Kozłowskiego, biskupa diecezjalnego łucko-żytomierskiego[1]. Ingres do katedry sandomierskiej odbył 24 czerwca 1883. Zabiegał o wyrabianie posłuszeństwa wśród duchownych, wspomagał rozwijanie działalności zakonów bezhabitowych, przeprowadził renowację kościoła katedralnego[2].

W 1897 udzielił sakry biskupowi diecezjalnemu wileńskiemu Stefanowi Aleksandrowi Zwierowiczowi[1].

Zmarł 4 maja 1901[2]. Został pochowany w podziemiach katedry sandomierskiej[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Antoni Franciszek Sotkiewicz. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2020-11-11].
  2. a b c d e f g h P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 412. ISBN 83-211-1311-7.
  3. a b c d e f Nota biograficzna Antoniego Ksawerego Sotkiewicza na dawnej stronie diecezji sandomierskiej. sandomierz.opoka.org.pl. [dostęp 2016-08-17].
  4. A. Massalski, J. Szczepański: Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kielce: 2010, kol. 113.
  5. G. Kalwarczyk: Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji Warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie. Warszawa: Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, 2015, s. 33. ISBN 978-83-7821-118-1.

Linki zewnętrzneEdytuj