Aspergillus candidus

Aspergillus candidus (Aspergillus candidus Link) – gatunek grzybów z rzędu kropidlakowców (Eurotiales)[1]. Gatunek kosmopolityczny, występujący na całym świecie, głównie w ciepłych rejonach[2].

Aspergillus candidus
ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

Eurotiomycetes

Rząd

kropidlakowce

Rodzina

kropidlakowate

Rodzaj

kropidlak

Gatunek

Aspergillus candidus

Nazwa systematyczna
Aspergillus candidus Link
Mag. Gesell. naturf. Freunde, Berlin 3(1-2): 16 (1809)

Systematyka i nazewnictwo

edytuj

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Aspergillus, Aspergillaceae, Eurotiales, Eurotiomycetidae, Eurotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Takson ten po raz pierwszy zdiagnozowany został w 1809 r. przez Linka[3] i według Index Fungorum nazwa podana przez tego autora jest prawidłowa. Później przez różnych autorów opisywany był pod różnymi nazwami i zaliczany do różnych rodzajów, wyróżniono też w jego obrębie różne podgatunki, odmiany i formy. Według Index Fungorum obecnie wszystkie one są synonimami Aspergillus candidus[1]

  • Aspergillus candidus var. candidus Link 1809
  • Aspergillus candidus subsp. candidus Link 1809
  • Aspergillus candidus var. densior Link, 1824
  • Aspergillus candidus var. tenuissima Link 1824
  • Aspergillus candidus subsp. tjibodensis Penz. & Sacc. 1902
  • Aspergillus candidus var. tjibodensis (Penz. & Sacc.) Sacc. 1906
  • Aspergillus okazakii Saito 1907
  • Sterigmatocystis okazakii (Saito) Sacc. 1913

Morfologia

edytuj

Na podłożu Czapeka (CzA) rośnie wolno, na MEA szybciej, na CREA słabo, wzrastają kolonie płaskie o powietrznej strukturze, przechodzące stopniowo od koloru białego (na MEA białe) do kremowego i żółtokremowego, czasem sklerocja przechodzą z białych w purpurowe a nawet czarne; spód kolonii jest bezbarwny lub bardzo jasnożółty do słabo różowego, u niektórych szczepów występuje czarnopurpurowa obwódka. Główki konidioforów mają promienisty układ zarodników. Metule mają 7–20 × 5–8 μm długości, fialidy 6–9 × 2–3 μm. Zarodniki są okrągłe do elipsoidalnych, gładkie z cienkimi ścianami o średnicy 2,5 × 4,0 μm[4][5].

Występowanie

edytuj

Występuje na całym świecie, szczególnie w klimacie równikowym i podzwrotnikowym w glebach, na nasionach i ryzosferze, nigdy w glebie bez obecności korzeni. Znajdowany w żywności i paszach zwierzęcych, głównie zbożach[2][4].

Znaczenie

edytuj
  • Jest częstą przyczyną inwazyjnej aspergilozy, |grzybicy uszu oraz paznokci u ludzi[4][2].
  • Izolowany jest od ptaków (zarówno od osobników zdrowych jak i od osobników ze zmianami chorobowymi), od świń oraz martwych pszczół[2][5]
  • Wytwarza mikotoksyny – kwas kojowy, terfenillinę, kandydulinę, ksantoascynę oraz kwas β-nitropropionowy[2].

Przypisy

edytuj
  1. a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2014-06-02] (ang.).
  2. a b c d e Paweł Krzyściak, Magdalena Skóra, Anna B. Macura, Atlas grzybów chorobotwórczych człowieka, Wrocław: MedPharm Polska, 2011, s. 230-232, ISBN 978-83-60466-80-3.
  3. MycoBank [online] [dostęp 2014-06-02] (ang.).
  4. a b c E. Baran, J. Zabawski, Charakterystyka częściej występujących grzybów chorobotwórczych i grzybów oportunistycznych z podgromad: Zygomycotina, Ascomycotina i Deuteromycotina, [w:] Eugeniusz Baran (red.), Zarys Mikologii Lekarskiej wydawca = Volumed, Wrocław 1998, s. 84, ISBN 83-85564-17-9.
  5. a b The Aspergillus Website [online] [dostęp 2014-06-02] (ang.).