Otwórz menu główne

Bahrain Championship – czwarty turniej rankingowy sezonu snookerowego 2008/2009 i pierwszy, a zarazem jedynym w historii organizowanym w Bahrajnie. Odbył się w dniach 815 listopada w hali widowiskowej Bahrain International Exhibition Centre w Manamie.

Bahrain Championship
2008 →
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 38
Miejsce Bahrajn Bahrain International Exhibition Centre, Manama
Zwycięzca Australia Neil Robertson
II miejsce Walia Matthew Stevens
Najwyższy break 147 Szkocja Marcus Campbell

W turnieju brało udział 16 najlepszych snookerzystów z oficjalnej listy rankingowej, 16 zwycięzców meczów kwalifikacyjnych oraz sześciu lokalnych zawodników (tzw. "dzikie karty").

Zwycięzcą turnieju został Neil Robertson, który w finale pokonał Matthew Stevensa 9:7. Dla Australijczyka był to trzeci finał imprezy rankingowej w karierze i trzecie zwycięstwo. Natomiast Stevens poniósł szóstą porażkę w siedmiu finałowych występach.

W Polsce turniej transmitowała stacja Eurosport.

NagrodyEdytuj

Zwycięzca: £48 000
II miejsce: £22 500
Półfinalista: £12 000
Ćwierćfinalista: £6 500
Last 16: £4 275
Last 32: £2 750
Last 48: £1 725
Last 64: £1 325

Najwyższy break kwalifikacji: £500
Najwyższy break fazy zasadniczej: £2 000

Maksymalny break w kwalifikacjach: £1 000
Maksymalny break w fazie zasadniczej: £20 000

Pula nagród: £271 000[1]

Wydarzenia związane z turniejemEdytuj

Konflikt z Premier LeagueEdytuj

Czterech zawodników: John Higgins, Ding Junhui, Steve Davis oraz Mark Selby w dniach rozgrywania turnieju miało zaplanowane występy w Światowej Lidze Snookera. Główny Promotor Ligi, Barry Hearn wyraził ubolewanie z powodu braku porozumienia z Światową Federacją Snookera, co do daty rozegrania Bahrain Championship. Jednocześnie uznał, że ww. czterej zawodnicy wezmą udział w rozgrywkach ligowych, co tym samym uniemożliwi im występ w Bahrajnie[3].

John Higgins, Mark Selby oraz Ding Junhui potwierdzili swoją nieobecność znacznie wcześniej, wskutek czego Matthew Stevens, Ken Doherty oraz Jamie Cope awansowali do turnieju głównego bez konieczności rozgrywania meczu kwalifikacyjnego. Steve Davis oficjalnie wycofał się z turnieju już po jego rozpoczęciu i zainkasował punkty rankingowe za wygrany walkowerem mecz z Ronnie O’Sullivanem.

ZawodnicyEdytuj

Zawodnicy rozstawieniEdytuj

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu, a zarazem aktualny mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej:

  1.   Ronnie O’Sullivan
  2.   Stephen Maguire
  3.   Shaun Murphy
  4.   Mark Selby
  5.   John Higgins
  6.   Stephen Hendry
  7.   Allister Carter
  8.   Ryan Day
  1.   Peter Ebdon
  2.   Neil Robertson
  3.   Ding Junhui
  4.   Joe Perry
  5.   Graeme Dott
  6.   Marco Fu
  7.   Mark King
  8.   Mark Allen

Zawodnicy nierozstawieniEdytuj

Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do turnieju UK Championship poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej):

Runda dzikich kartEdytuj

8 listopada 2008 roku, sześciu azjatyckich snookerzystów zmierzyło się z sześcioma kwalifikantami zajmującymi najniższe miejsca na oficjalnej liście rankingowej.

Mecz Wynik
WC1   Ahmed Saif 1-5   Robert Milkins
WC2   Ahmed Ghuloom 1-5   Barry Pinches
WC3   Ahmed Abdulla Asiry 0-5   Mike Dunn
WC4   Ahmed Basheer Al-Khusaibi 0-5   Marcus Campbell
WC5   Isa Ali Al-Hashmi 1-5   Rod Lawler
WC6   Habib Subah Habib 0-5   Mark Davis

Drabinka turniejowaEdytuj

  Runda pierwsza
do 5 wygranych
Runda druga
do 5 wygranych
Ćwierćfinały
do 5 wygranych
Półfinały
do 6 wygranych
Finał
do 9 wygranych
                                               
   Ronnie O’Sullivan  
   Steve Davis wo  
     Steve Davis  
     Dominic Dale wo  
   Marco Fu 3
   Dominic Dale 5  
     Dominic Dale 2  
     Matthew Stevens 5  
   Matthew Stevens 5  
   Stuart Bingham 0  
     Matthew Stevens 5
     Ryan Day 4  
   Ryan Day 5
   Dave Harold 2  
     Matthew Stevens 6  
     Stephen Hendry 4  
   Peter Ebdon 3  
   Robert Milkins 5  
     Robert Milkins 5
     Michael Holt 4  
   Jamie Cope 3
   Michael Holt 5  
     Robert Milkins 2
     Stephen Hendry 5  
   Graeme Dott 3  
   Barry Pinches 5  
     Barry Pinches 1
     Stephen Hendry 5  
   Stephen Hendry 5
   Ricky Walden 3  
   Matthew Stevens 7
   Neil Robertson 9
   Shaun Murphy 4  
   Mike Dunn 5  
     Mike Dunn 4  
     Barry Hawkins 5  
   Ken Doherty 3
   Barry Hawkins 5  
     Barry Hawkins 2  
     Mark Allen 5  
   Mark Allen 5  
   Judd Trump 1  
     Mark Allen 5
     Michael Judge 2  
   Allister Carter 3
   Michael Judge 5  
     Mark Allen 4
     Neil Robertson 6  
   Neil Robertson 5  
   Marcus Campbell 4  
     Neil Robertson 5
     Stephen Lee 2  
   Mark King 3
   Stephen Lee 5  
     Neil Robertson 5
     Stephen Maguire 2  
   Joe Perry 5  
   Rod Lawler 1  
     Joe Perry 0
     Stephen Maguire 5  
   Stephen Maguire 5
   Mark Davis 3  

FinałEdytuj

Finał: Do 9 frame'ów Sędzia: Eirian Williams
Bahrain International Exhibition Centre, Manama, Bahrajn, 15 listopada 2008.
Matthew Stevens (14)
 
7-9 Neil Robertson (8)
 
Sesja popołudniowa: 0-129(129), 13-117(117), 4-108(96), 69-68(68), 1-75(75), 82(51)-22, 75(70)-0
Sesja wieczorna: 56-70(63), 67-47, 115(71)-0, 32-64, 110(110)-5, 73-48, 61-64, 1-96(53), 8-77
110 Najwyższy break 129
1 Breaki stupunktowe 2
4 Breaki 50-punktowe 7

Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turniejuEdytuj

Statystyki turniejuEdytuj

Statystyki pierwszej rundyEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 20 62,50%
  Szkocja 4 12,50%
  Walia 3 9,38%
  Irlandia 2 6,25%
  Irlandia Północna 1 3,13%
  Australia 1 3,13%
  Hongkong 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 7
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 9
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 119 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,44
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2


Statystyki drugiej rundyEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 8 50,00%
  Walia 3 18,75%
  Szkocja 2 12,50%
  Irlandia 2 12,50%
  Irlandia Północna 1 6,25%
  Australia 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 7
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 9
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 5
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 3
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 57 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,13
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3


Statystyki ćwierćfinałówEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 2 25,00%
  Walia 2 25,00%
  Szkocja 2 25,00%
  Irlandia Północna 1 12,50%
  Australia 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 5
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 4
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 28 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-2
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0


Statystyki półfinałówEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 1 25,00%
  Walia 1 25,00%
  Szkocja 1 25,00%
  Australia 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 4
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 0
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 20 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 10,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 6-4
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0


KwalifikacjeEdytuj

Mecze kwalifikacyjne do turnieju Bahrain Championship odbyły się w dniach 2730 października 2008 roku w Pontin's Centre, w Prestatyn (Walia). Wyłoniły one 16 zawodników. 10 z kwalifikantów najwyżej notowanych w światowym rankingu snookerowym zostało rozstawionych do drabinki turniejowej. Pozostałych 6 kwalifikantów najniżej notowanych w światowym rankingu snookerowym zagrało z 6 lokalnymi zawodnikami w rundzie dzikich kart – zwycięzcy tych spotkań zagrali w pierwszej rundzie pojedynku zasadniczego.

Drabinka kwalifikacjiEdytuj

  Runda 1
Do 5 wygranych partii
  Runda 2
Do 5 wygranych partii
  Runda 3
Do 5 wygranych partii
  Runda 4
Do 5 wygranych partii
                               
     James McBain 0        Lee Spick 2        David Gray 0        Steve Davis OBE 5
     Atthasit Mahitthi 5        Atthasit Mahitthi 5        Atthasit Mahitthi 5        Atthasit Mahitthi 4
     Daniel Wells        Liu Song 2        John Parrott MBE 5        Dominic Dale 5
   bye        Daniel Wells 5        Daniel Wells 3        John Parrott MBE 0
     Peter Lines        Jimmy White MBE 2        Alan McManus 1        Stuart Bingham 5
   bye        Peter Lines 5        Peter Lines 5        Peter Lines 2
     Supoj Saenla 4        Mark Joyce 5        Rory McLeod 5        Dave Harold 5
     Andrew Pagett 5        Andrew Pagett 4        Mark Joyce 3        Rory McLeod 4
     David Grace 2        Andrew Norman 3        Robert Milkins 5        Joe Swail 1
     Robert Stephen 5        Robert Stephen 5        Robert Stephen 3        Robert Milkins 5
     Rodney Goggins 5        David Morris 5        Adrian Gunnell 4        Michael Holt 5
     Michael Georgiou 1        Rodney Goggins 1        David Morris 5        David Morris 0
     Chris McBreen 2        David Roe 2        Barry Pinches 5        Fergal O’Brien 4
     Stefan Mazrocis 5        Stefan Mazrocis 5        Stefan Mazrocis 1        Barry Pinches 5
     Paul Davison 5        Stuart Pettman 5        Jimmy Michie 5        Ricky Walden 5
     Aditya Mehta 2        Paul Davison 4        Stuart Pettman 2        Jimmy Michie 2
     Simon Bedford 1        Joe Delaney 5        Mike Dunn 5        Gerard Greene 1
     Stephen Craigie 5        Stephen Craigie 2        Joe Delaney 2        Mike Dunn 5
     Matthew Selt 5        Paul Davies 5        Jamie Burnett 1        Barry Hawkins 5
     Liu Chuang 4        Matthew Selt 4        Paul Davies 5        Paul Davies 4
     Kuldesh Johal 4        Scott MacKenzie 2        Judd Trump 5        Mark Williams 2
     Vincent Muldoon 5        Vincent Muldoon 5        Vincent Muldoon 4        Judd Trump 5
     Jamie Jones        Martin Gould 5        Liang Wenbo 5        Michael Judge 5
   bye        Jamie Jones 4        Martin Gould 1        Liang Wenbo 2
     Matthew Couch 5        Ian Preece 4        Marcus Campbell 5        Nigel Bond 4
     Andy Lee 3        Matthew Couch 5        Matthew Couch 2        Marcus Campbell 5
     Patrick Wallace 2        Andy Hicks 5        Tom Ford 1        Stephen Lee 5
     Jin Long 5        Jin Long 3        Andy Hicks 5        Andy Hicks 1
     Lewis Roberts        Rod Lawler 5        David Gilbert 2        Ian McCulloch 3
   bye        Lewis Roberts 1        Rod Lawler 5        Rod Lawler 5
     Li Hang 5        Mark Davis 5        Andrew Higginson 3        Anthony Hamilton 2
     Wayne Cooper 2        Li Hang 2        Mark Davis 5        Mark Davis 5

Breaki stupunktowe kwalifikacjiEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj