Otwórz menu główne

Bazyliskus

cesarz wschodniorzymski

Bazyliskus, Flavius Basiliscus (ur. ok. 430, zm. 476) – wódz rzymski i krótko panujący uzurpator na tronie cesarskim. Był bratem żony cesarza Leona I Weryny[1].

Bazyliskus
Flavius Basiliscus
ilustracja
Cesarz bizantyński
Okres od 475
do 476
Dane biograficzne
Dynastia leońska
Data urodzenia ok. 430
Data śmierci 476
Dzieci Marek
Moneta
moneta
Solid Bazyliskusa

Dowodzona przez niego flota poniosła porażkę w bitwie z Wandalami koło przylądka Bon. Dzięki swoim koneksjom został cesarzem wschodniorzymskim w 475. Sprawował rządy przez dwadzieścia miesięcy. Był zwolennikiem monofizytyzmu. Jego zona była Zenonis. Razem z nim panował jako współcesarz jego nieletni syn Marek. W sierpniu 476 cesarz Zenon powrócił do Konstantynopola i zesłał Bazyliskusa oraz jego rodzinę na małą wyspę, gdzie wszyscy ponieśli śmierć głodową.

PrzypisyEdytuj

  1. Hugh Elton: De Imperatoribus Romanis. 1998-06-10. [dostęp 2011-11-02].