Otwórz menu główne

Bernd von Freytag-Loringhoven (ur. 6 lutego 1914 w Kuressaare - zm. 27 lutego 2007 w Monachium) – oficer w armii niemieckiej podczas II wojny światowej, oficer Bundeswehry. Ojciec Arndta Freytaga von Loringhovena.

Bernd von Freytag-Loringhoven
major – Wehrmacht generał porucznik – Bundeswehra major – Wehrmacht
Dienstgrad Bundeswehr Heer 331 Generalleutnant.svg generał porucznik – Bundeswehra
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1914
Kuressaare
Data i miejsce śmierci 27 lutego 2007
Monachium
Przebieg służby
Lata służby 1933-1973
Siły zbrojne War Ensign of Germany (1921-1933).svg Reichswehra
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Bundeswehr Kreuz.svg Bundeswehra
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca zastępca Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych
Odznaczenia
DEU EK 1 Klasse BAR.svg DEU EK 2 Klasse BAR.svg DeutschesKreuzinGold.jpg Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN

Spis treści

MłodośćEdytuj

Urodził się w Arensburg (Kuressaare). Pochodził ze starożytnego i sławnego rodu. Pierwszy tytuł szlachecki w jego rodzinie pochodzi z XII wieku. Po pierwszym roku studiów prawniczych na Uniwersytecie w Królewcu w 1933 roku wstąpił do Reichswehry.

II wojna światowaEdytuj

Brał udział w bitwie stalingradzkiej. Od lipca 1944 do kwietnia 1945 roku służył jako adiutant Heinza Guderiana i Hansa Krebsa. Podczas zamachu z 20 lipca brał udział w dostarczeniu materiałów przeznaczonych do zabicia Adolfa Hitlera. Dzięki wsparciu Heinza Guderiana udało mu się uniknąć aresztowania.

Berlin 1945Edytuj

W kwietniu 1945 roku został oficerem personelu odpowiedzialnego za przygotowanie raportów dla Adolfa Hitlera. Ta praca wymagała stałej obecności w otoczeniu Hitlera. Po 23 kwietnia 1945, kiedy łączność z bunkrem Hitlera zaczęła szwankować, musiał improwizować i opierał swoje raporty wywiadu o informacje, jakie udało się zebrać z agencji Reuters i BBC. Wieczorem 29 kwietnia, opuścił bunkier Hitlera z Gerhardtem Boldtem i podpułkownikiem Rudolfem Weissem. Wcześniej tego samego dnia rano zapytał Krebsa, czy on i Boldt mogą opuścić Berlin. Krebs rozmawiał z Burgdorfem, aby uzyskać jego zgodę. Burgdorf zgodził się, ale wskazał, że powinien ją podejmować asystent Weissa. W południe Hitler zgodził się na opuszczenie Berlina.

Po wojnieEdytuj

Przy próbie opuszczenia Berlina został aresztowany przez wojska brytyjskie. Po aresztowaniu był przez dwa lata jeńcem wojennym. Nie został uznany za zbrodniarza wojennego. Po zwolnieniu z niewoli w 1947 roku, zamieszkał w Monachium, gdzie pracował jako wydawca. Następnie wstąpił do Bundeswehry. W 1956 roku i osiągnął stopień generała. Później został mianowany zastępcą Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. W 1973 r odszedł z wojska. W chwili śmierci był jednym z trzech ostatnich świadków wydarzeń w bunkrze Hitlera pod koniec II wojny światowej.

BibliografiaEdytuj

  • Bernd Freytag von Loringhoven i François d 'Alançon: Dans le de bunkrze Hitlera: 23 juillet 1944 / 29 avril 1945 , Paryż 2005, ​ISBN 2-262-02285-2
  • Bernd Freytag von Loringhoven i François d 'Alançon: W bunkrze z Hitlerem: Świadek Ostatnio mówi, London 2006, ​ISBN 0-297-84555-1
  • Beevor, Antony. Berlin: The Downfall 1945, Penguin Books, 2002, ​ISBN 0-670-88695-5

Linki zewnętrzneEdytuj