Otwórz menu główne

Operacja jelnińska

(Przekierowano z Bitwa pod Jelnią)

Operacja jelnińska – operacja ofensywna Armii Czerwonej między 30 sierpnia a 8 września 1941 podczas bitwy pod Smoleńskiem prowadzona przez wojska Frontu Rezerwowego pod dowództwem generała armii Gieorgija Żukowa.

Operacja jelnińska
Operacja „Barbarossa”
Front wschodni II wojny światowej
ilustracja
Czas 30 sierpnia8 września 1941
Miejsce Jelnia i okolice
Terytorium ZSRR
Przyczyna Operacja „Barbarossa”
Wynik taktyczne zwycięstwo ZSRR
Strony konfliktu
 III Rzesza  ZSRR
Dowódcy
Fedor von Bock Konstantin Rakutin
Gieorgij Żukow
Siły
70 000 żołnierzy
500 czołgów
103 200 żołnierzy
800 czołgów
Straty
ok. 12 000 zabitych, rannych lub wziętych do niewoli[1] 110 000 zabitych, zaginionych lub wziętych do niewoli[2]
Położenie na mapie Związku Radzieckiego
Mapa lokalizacyjna Związku Radzieckiego
miejsce bitwy
miejsce bitwy
54°34′00,1200″N 33°10′00,1200″E/54,566700 33,166700
Operacja „Barbarossa”

BrześćBiałystok-MińskRosienieDubno – Łuck – BrodyBesarabiaSmoleńskHumańKijówTallinnJelniaOdessaLeningradCharkówKrymRostówMoskwa

W ramach kontrofensywy Front Rezerwowy bezskutecznie próbował okrążyć zgrupowanie wojsk niemieckich (2. Grupa Pancerna) w okolicach Jelni. Nieustanne, źle przygotowane kontrataki doprowadziły do całkowitego wykrwawienia wojsk Frontu.

Chociaż w październiku 1941 roku wojska radzieckie zostały okrążone w Jelni i pokonane, ich wrześniowy sukces – pierwsze zwycięstwo Armii Czerwonej nad Niemcami był dla Sowietów ogromnym źródłem optymizmu.

Odwiedzając 4 sierpnia 1941 roku Grupę Armii „Środek” w Borysowie, Adolf Hitler wyznał swoim dwóm dowódcom, feldmarszałkowi von Bockowi i generałowi Guderianowi:

Gdybym wiedział, że mają tyle czołgów, dobrze bym się przed inwazją zastanowił.

Uczestniczące w walkach pod Jelnią 100 i 127 dywizje strzeleckie 24 Armii Frontu Rezerwowego jako pierwsze w Armii Czerwonej zostały przemianowane na dywizje gwardii (1 i 2 Dywizja Strzelecka Gwardii).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj