Blarina krótkoogonowa

gatunek ssaka

Blarina krótkoogonowa[3], ryjówka krótkoogoniasta (Blarina brevicauda) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae).

Blarina krótkoogonowa
Blarina brevicauda[1]
(Say, 1823)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina ryjówki
Plemię blariny
Rodzaj blarina
Gatunek blarina krótkoogonowa
Podgatunki
  • B. b. aloga Bangs, 1902
  • B. b. angustaR. M. Anderson, 1943
  • B. b. brevicauda (Say, 1823)
  • B. b. churchi Bole & Moulthrop, 1942
  • B. b. compacta Bangs, 1902
  • B. b. hooperi Bole & Moulthrop, 1942
  • B. b. kirtlandi Bole & Moulthrop, 1942
  • B. b. manitobensis R. M. Anderson, 1947
  • B. b. pallida R. W. Smith, 1940
  • B. b. talpoides (Gapper, 1830)
  • B. b. telmalestes Merriam, 1895
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Jest mniejsza od ryjówka domowego (Suncus murinus). Osiąga długość 6,5–12 cm bez ogona, a jej ogon osiąga długość do 2,5 cm[4]. Brak widocznych małżowin usznych, które są ekstremalnie małe i ukryte w sierści.

Zdobywa pożywienie paraliżując ofiarę swoją śliną, a związkiem paraliżującym jest sorycydyna, która blokuje przewodzenie impulsów nerwowych. Udowodniono, że sorycydyna ma działanie przeciwnowotworowe (blokuje kanały wapniowe, co powoduje autodestrukcję komórek raka) w przypadku raka piersi, prostaty i jajnika[5].

Z wyglądu przypomina kreta. Waży 30–35 g. Występuje w Ameryce Północnej.

PodgatunkiEdytuj

Wyróżniono jedenaście podgatunków B. brevicauda[3][6]:

  • B. brevicauda aloga
  • B. brevicauda angusta
  • B. brevicauda brevicauda
  • B. brevicauda churchi
  • B. brevicauda compacta
  • B. brevicauda hooperi
  • B. brevicauda kirtlandi
  • B. brevicauda manitobensis
  • B. brevicauda pallida
  • B. brevicauda talpoides
  • B. brevicauda telmalestes

PrzypisyEdytuj

  1. Blarina brevicauda, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. NatureServe (Hammerson, G.) 2008, Blarina brevicauda, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.2 [dostęp 2015-08-13] (ang.).
  3. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 70. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. s. 11. ISBN 978-0395936085.
  5. The Target: TRPV6 (ang.). Soricimed Biopharma Inc.. [dostęp 2019-02-02].
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Blarina brevicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-08-13]

BibliografiaEdytuj

  • Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. Boston: Houghton Mifflin, 1994. ISBN 0-395-93608-X.