Bonaire

holenderskie terytorium zależne na Karaibach

Bonaire (czyt. Bone:r) – należąca do Holandii wyspa na Morzu Karaibskim u wybrzeży Wenezueli, wchodząca w skład Wysp Zawietrznych[2] w archipelagu Małych Antyli[3]. Razem z wyspami Arubą i Curaçao tworzą grupę wysp ABC.

Bonaire
Bonaire
Boneiru
gmina zamorska
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Hymn: Tera di Solo y suave biento
(Kraj słońca i łagodnej bryzy)
Państwo

 Holandia

Siedziba

Kralendijk

Data powstania

10 października 2010

Zarządzający

Wilhelm Aleksander

Zarządzający

gubernator Edison Rijna

Powierzchnia

294 km²

Populacja (2016)
• liczba ludności


19 400[1]

• gęstość

66

Numer kierunkowy

+599

Strefa czasowa

UTC -4

Języki urzędowe

holenderski, papiamento

Położenie na mapie
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Położenie na mapie

Na podstawie reformy konstytucyjnej Królestwa Niderlandów, 10 października 2010 Antyle Holenderskie przestały istnieć, a Bonaire stało się holenderską „gminą zamorską”, która będzie mogła zostać włączona, jeśli sobie tego zażyczy, do Unii Europejskiej jako jej region peryferyjny. Obecnie razem z Sabą i Sint Eustatius tworzy tzw. Caribisch Nederland, potocznie zwane też wyspami BES.

DemografiaEdytuj

Powierzchnia Bonaire wynosi 288 km². W 2001 roku wyspę zamieszkiwało 10 791 osób, a gęstość zaludnienia wyniosła 37 os./km². Po spisie ludności w 2004 roku, ludność zmalała do 10 185 osób, a gęstość zaludnienia wyniosła 35,3 os./km².

ReligiaEdytuj

Zgodnie z danymi statystycznymi za 2017 r.[4]:

KomunikacjaEdytuj

Niedaleko stolicy wyspy Kralendijk, znajduje się Port lotniczy Flamingo.

 
Port lotniczy na Bonaire

GospodarkaEdytuj

Ważną rolę w gospodarce wyspy odgrywa turystyka, rybołówstwo oraz uprawa aloesu i agawy sizalowej[3].

PrzypisyEdytuj