Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu

Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego – zabytkowy budynek znajdujący się w Radomiu, przy ulicy Żeromskiego 35. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia[1].

Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu
Obiekt zabytkowy nr rej. 366/A/87 z 03.12.1987
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość POL Radom COA.svg Radom
Adres ul. Żeromskiego 35
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Henryk Marconi, Ludwik Radziszewski
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1852
Położenie na mapie Radomia
Mapa konturowa Radomia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu”
Ziemia51°24′06,14″N 21°09′15,54″E/51,401706 21,154317

HistoriaEdytuj

Widok skweru przed budynkiem Towarzystwa nocą
 
Dawny budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
 
Widok w kierunku domu Podworskich i domu Staniszewskich

Neorenesansowy gmach projektu Henryka Marconiego i Ludwika Radziszewskiego został wzniesiony w 1852 jak siedziba dyrekcji szczegółowej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, ziemiańskiej instytucji bankowej założonej w 1825 z inicjatywy Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego, ministra skarbu Królestwa Polskiego. Radomski oddział Towarzystwa mieścił się w budynku do 1922. W latach 1922 – 1933 gmach był siedziba Banku Ziemiańskiego w Warszawie. Od 1933 budynek zajmowały różne instytucje oświatowe[2]. Razem ze ścianą szczytową domu Podworskich gmach Towarzystwa stanowi tło zrewitalizowanego w 2013 skweru[3].

ArchitekturaEdytuj

Gmach Towarzystwa to jednopiętrowy, neorenesansowy budynek skierowany frontem w kierunku ulicy Żeromskiego. Siedmioosiową fasadę zdobią dwa skrajne, piętrowe ryzality dekorowane boniowaniem i balkonami oraz środkowy, parterowy ryzalit wejścia głównego z ozdobnym kartuszem herbowym[2][4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Szlak Turystyczny Zabytki Radomia. Centrum Informacji Turystycznej w Radomiu.
  2. a b J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, Radom 2009, s. 29
  3. Fontanny trysnęły. Muzyka, światło, kąpiel (pol.). gazeta.pl/radom. [dostęp 2013-07-19].
  4. A. Sawicki, Radom: Zabytki architektury, Radom 2005, s. 50