Otwórz menu główne
Zobacz też: tenisowy turniej kobiet, tenisowy turniej mężczyzn.

World Snooker China Open – siódmy turniej rankingowy sezonu snookerowego 2008/2009, rozegrany w dniach od 30 marca do 5 kwietnia 2009 w audytorium Uniwersytetu Pekińskiego. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Stephen Maguire, który przegrał w swoim pierwszym meczu z Dave'em Haroldem 0:5.

China Open
2008 ← 2009 → 2010
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 35
Miejsce Chińska Republika Ludowa Uniwersytet Pekiński, Pekin
Zwycięzca Anglia Peter Ebdon
II miejsce Szkocja John Higgins
Najwyższy break 140 Anglia Ricky Walden
140 Szkocja John Higgins
Mecze do zera HaroldMaguire 5:0 (1R)
CarterBond 5:0 (1R)
DayMurphy 5:0 (QF)

Zwycięzcą turnieju został Peter Ebdon, który w finale pokonał Johna Higginsa 10:8. Dla Anglika było to ósme zwycięstwo w imprezie rankingowej w karierze; pierwsze od UK Championship w 2006 roku.

Mecz kwalifikacyjne odbyły się w dniach 21–24 stycznia 2009 roku w Prestatynie. Ze względów marketingowych mecz Lianga Wenbo z Robertem Milkinsem w trzeciej rundy kwalifikacji został przeniesiony do fazy głównej turnieju. Zwycięzca tego pojedynku, Milkins, spotkał się z Joe Swailem w czwartej rundzie eliminacji. Oba mecze odbyły się w Pekinie. Z tego powodu wszystkie breaki, które padły w czwartej rundzie kwalifikacji były zaliczane do fazy głównej turnieju.

W Polsce turniej transmitowała stacja Eurosport.

Spis treści

NagrodyEdytuj

  • Zwycięzca: £52 000
  • II Miejsce: £25 000
  • Półfinalista: £9 000
  • Ćwierćfinalista: £5 775
  • Ostatnia 16-ka: £5 000
  • Ostatnia 32-ka: £3 450
  • Ostatnia 48-ka: £2 050
  • Ostatnia 64-ka: £1 400
  • Najwyższy break turnieju: £2 000
  • Maksymalny break: £20 000
  • Najwyższy break eliminacji: £500
  • Maksymalny break w eliminacjach: £1 000

Łączna pula nagród: £271 000

Wydarzenia związane z turniejemEdytuj

  • John Parrott po przejściu zwycięsko przez rundy kwalifikacyjne musiał wycofać się z dalszego udziału w turnieju ze względów zdrowotnych[1]. Po jego wycofaniu Cao Xinlong, który miał z nim zagrać w rundzie dzikich kart, automatycznie awansował do pierwszej rundy turnieju.

ZawodnicyEdytuj

Zawodnicy rozstawieniEdytuj

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej.

  1.   Stephen Maguire (obrońca tytułu)
  2.   Ronnie O’Sullivan MBE
  3.   Shaun Murphy
  4.   Mark Selby
  5.   John Higgins MBE
  6.   Stephen Hendry MBE
  7.   Allister Carter
  8.   Ryan Day
  1.   Peter Ebdon
  2.   Neil Robertson
  3.   Ding Junhui
  4.   Joe Perry
  5.   Graeme Dott
  6.   Marco Fu
  7.   Mark King
  8.   Mark Allen

Zawodnicy nierozstawieniEdytuj

Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do turnieju China Open poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej ówczesnego sezonu):

Runda dzikich kartEdytuj

Tradycyjnie podczas chińskich turniejów, siedmiu lokalnych zawodników spotkało się z przeciwnikami z oficjalnej listy rankingowej. Zwycięzcy awansowali do pierwszej rundy fazy głównej turnieju. Mecze były rozgrywane 30 marca 2009 roku.

Mecz Wynik
WC1   Judd Trump 3-5   Tang Jun
WC2   Ricky Walden 5-0   Cao Kaisheng
WC3   Stuart Pettman 5-2   Cao Yupeng
WC4   Rod Lawler 3-5   Yu Delu
WC5   John Parrott MBE wd-wo[1]   Cao Xinlong
WC6   David Gray 1-5   Tian Pengfei
WC7   Michael Holt 3-5   Xiao Guodong

Drabinka turniejowaEdytuj

  Pierwsza Runda (Do 5 frame'ów) Druga Runda (Do 5 frame'ów) Ćwierćfinały (Do 5 frame'ów) Półfinały (Do 6 frame'ów) Finał (Do 10 frame'ów)
                                               
   Stephen Maguire 0  
   Dave Harold 5  
     Dave Harold 3  
     Peter Ebdon 5  
   Peter Ebdon 5
   Tang Jun 2  
     Peter Ebdon 5  
     Stephen Hendry 1  
   Joe Perry 2  
   Ricky Walden 5  
     Ricky Walden 4
     Stephen Hendry 5  
   Stephen Hendry 5
   Robert Milkins 3  
     Peter Ebdon 6  
     Stuart Pettman 1  
   Allister Carter 5  
   Nigel Bond 0  
     Allister Carter 2
     Stuart Pettman 5  
   Mark Allen 3
   Stuart Pettman 5  
     Stuart Pettman 5
     Graeme Dott 2  
   Graeme Dott 5  
   Yu Delu 3  
     Graeme Dott 5
     Mark Selby 1  
   Mark Selby 5
   Stephen Lee 1  
   Peter Ebdon 10
   John Higgins 8
   Shaun Murphy 5  
   Cao Xinlong 1  
     Shaun Murphy 5  
     Neil Robertson 1  
   Neil Robertson 5
   Gerard Greene 2  
     Shaun Murphy 0  
     Ryan Day 5  
   Mark King 5  
   Mark J. Williams 2  
     Mark King 2
     Ryan Day 5  
   Ryan Day 5
   Jamie Cope 2  
     Ryan Day 4
     John Higgins 6  
   John Higgins 5  
   Anthony Hamilton 4  
     John Higgins 5
     Tian Pengfei 2  
   Marco Fu 2
   Tian Pengfei 5  
     John Higgins 5
     Ronnie O’Sullivan 4  
   Ding Junhui 3  
   Xiao Guodong 5  
     Xiao Guodong 3
     Ronnie O’Sullivan 5  
   Ronnie O’Sullivan 5
   Fergal O’Brien 3  

Przebieg finałuEdytuj

Finał: Lepszy z 19 frame'ów
Uniwersytet w Pekinie, Chiny, 5 kwietnia 2009. Sędzia:   Michaela Tabb
Peter Ebdon (9)
 
10-8 John Higgins (5) MBE
 
Sesja popołudniowa: 4-87 (60), 84-1 (84), 109-15 (108), 15-78, 68-5, 68-57, 10-64
72-56 (54 Ebdon, 56 Higgins), 0-140 (140)
Sesja wieczorna: 114-16 (52, 57), 13-105 (62), 46-64, 55-25, 32-75 (51), 67-43, 53-63 (52 Ebdon)
64-3, 86-8 (71)
108 Najwyższy break 140
1 100+ breaki 1
7 50+ breaki 5

Breaki stupunktowe turnieju zasadniczegoEdytuj

Statystyki turniejuEdytuj

Statystyki pierwszej rundyEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 15 46,88%
  Chiny 6 18,76%
  Szkocja 4 13,50%
  Walia 2 6,75%
  Irlandia Północna 2 6,25%
  Australia 1 3,13%
  Hongkong 1 3,13%
  Irlandia 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 11
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 5
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 113 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,06
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1


Statystyki drugiej rundyEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 9 56,25%
  Szkocja 3 18,75%
  Chiny 2 12,50%
  Walia 1 6,25%
  Australia 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 11
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 5
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 7
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 58 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,25
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Statystyki ćwierćfinałówEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 4 50,00%
  Szkocja 3 37,50%
  Walia 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 7
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 27 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 6,75
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Statystyki półfinałówEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 2 50,00%
  Szkocja 1 25,00%
  Walia 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 17 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 8,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 6-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0

KwalifikacjeEdytuj

Mecze kwalifikacyjne do turnieju China Open 2009 były rozgrywane pomiędzy 21 a 24 stycznia 2009 roku w Pontin's Centre, Prestatyn (Walia). Wyłoniły one 16 zawodników. 8 z kwalifikantów najwyżej notowanych w światowym rankingu snookerowym zostało rozstawionych do drabinki turniejowej. Pozostałych 8 kwalifikantów najniżej notowanych w światowym rankingu snookerowym zagrało z 8 lokalnymi zawodnikami w rundzie dzikich kart – zwycięzcy tych spotkań zagrali w pierwszej rundzie pojedynku zasadniczego[3][4].

Drabinka kwalifikacjiEdytuj

  Runda 1
Lepszy z 9 frame'ów
  Runda 2
Lepszy z 9 frame'ów
  Runda 3
Lepszy z 9 frame'ów
  Runda 4
Lepszy z 9 frame'ów
                               
   Lee Spick 4      Andrew Norman 5      Jimmy Michie 5      Dave Harold 5
   Stephen Craigie 5      Stephen Craigie 4      Andrew Norman 4      Jimmy Michie 4
   Kuldesh Johal 5      Barry Pinches 4      Judd Trump 5      Ken Doherty 0
   Michael Georgiou 0      Kuldesh Johal 5      Kuldesh Johal 3      Judd Trump 5
   Simon Bedford 5      Andy Hicks 5      Ricky Walden 5      Michael Judge 4
   Liu Chuang 4      Simon Bedford 2      Andy Hicks 1      Ricky Walden 5
   Paul Davison 2      Robert Milkins 5      Liang Wenbo * 2      Joe Swail * 4
   Andrew Pagett 5      Andrew Pagett 1      Robert Milkins 5      Robert Milkins 5
   Scott MacKenzie wo      Mark Joyce 3      Jamie Burnett 5      Nigel Bond 5
   Declan Hughes wd      Scott MacKenzie 5      Scott MacKenzie 3      Jamie Burnett 1
   Peter Lines 5      Stuart Pettman 5      Alan McManus 3      Steve Davis OBE 2
   Chris McBreen 0      Peter Lines 3      Stuart Pettman 5      Stuart Pettman 5
   Daniel Wells 5      Rod Lawler 5      Adrian Gunnell 2      Matthew Stevens 4
   Wayne Cooper 2      Daniel Wells 4      Rod Lawler 5      Rod Lawler 5
   Jamie Jones 2      David Morris 1      Tom Ford 4      Stephen Lee 5
   Jin Long 5      Jin Long 5      Jin Long 5      Jin Long 3
   Supoj Saenla 1      Liu Song 4      John Parrott MBE 5      Stuart Bingham 2
   Robert Stephen 5      Robert Stephen 5      Robert Stephen 3      John Parrott MBE 5
   Matthew Selt 3      Paul Davies 2      Gerard Greene 5      Dominic Dale 3
   Andy Lee 5      Andy Lee 5      Andy Lee 1      Gerard Greene 5
   James McBain 5      Mark Davis 2      David Gilbert 4      Mark Williams MBE 5
   Stefan Mazrocis 0      James McBain 5      James McBain 5      James McBain 4
   Matthew Couch 2      Ian Preece 3      Mike Dunn 5      Jamie Cope 5
   Atthasit Mahitthi 5      Atthasit Mahitthi 5      Atthasit Mahitthi 1      Mike Dunn 3
   Patrick Wallace 5      Joe Delaney 3      Rory McLeod 4      Anthony Hamilton 5
   David Grace 3      Patrick Wallace 5      Patrick Wallace 5      Patrick Wallace 1
   Lewis Roberts 5      David Gray 5      Marcus Campbell 3      Barry Hawkins 0
   Vincent Muldoon 2      Lewis Roberts 3      David Gray 5      David Gray 5
   Rodney Goggins 3      David Roe 1      Michael Holt 5      Ian McCulloch 3
   Aditya Mehta 5      Aditya Mehta 5      Aditya Mehta 4      Michael Holt 5
   Jimmy White MBE 3      Martin Gould 5      Andrew Higginson 5      Fergal O’Brien 5
   Li Hang 5      Li Hang 1      Martin Gould 4      Andrew Higginson 4
  • "*" Mecze rozgrywane w Pekinie.

Breaki stupunktowe kwalifikacjiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Parrott Pulls Out (ang.). World Snooker, listopad 2008. [dostęp 20 listopada 2008].
  2. a b c nieklasyfikowany w pierwszej 75. rankingu na sezon 2009/2010
  3. World Snooker Coverage: China Open Qualifying
  4. Global Snooker Coverage: Qualifying

Linki zewnętrzneEdytuj