Chordeiles

Chordeilesrodzaj ptaka z podrodziny lelków (Caprimulginae) w rodzinie lelkowatych (Caprimulgidae).

Chordeiles[1]
Swainson, 1832[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – lelczyk ostroskrzydły (C. acutipennis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd lelkowe
Rodzina lelkowate
Podrodzina lelki
Rodzaj Chordeiles
Typ nomenklatoryczny

Caprimulgus virginianus J.F. Gmelin, 1789 (= Caprimulgus minor J.R. Forster, 1771)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce (Kanada, Stany Zjednoczone, Meksyk, Belize, Gwatemala, Salwador, Honduras, Nikaragua, Kostaryka, Panama, Kuba, Bahamy, Jamajka, Haiti, Portoryko, Wyspy Dziewicze, Kolumbia, Wenezuela, Gujana, Surinam, Gujana Francuska, Brazylia, Ekwador, Peru i Argentyna)[8].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 15–32 cm; masa ciała samców 34–188 g, samic 33,4–170 g[8].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Chordeiles: gr. χορδη khordē „akord”; δειλη deilē „wieczór”[9].
  • Podager: łac. podager „człowiek z podagrą”, od podagra „podagra”, od gr. ποδαγρα podagra „podagra”; w aluzji do małych stóp lelczyka dużego które utrudniają mu chodzenie[10]. Gatunek typowy: Caprimulgus diurnus Wied-Neuwied, 1821 (= Caprimulgus nacunda Vieillot, 1817).
  • Proithera: gr. πρωι prōi „wczesny, ranny”; -θηρας -thēras „łowca”, od θηραω thēraō „polować”, od θηρ thēr, θηρος thēros „bestia, zwierzę”[11]. Gatunek typowy: Caprimulgus diurnus Wied-Neuwied, 1821 (= Caprimulgus nacunda Vieillot, 1817).
  • Microrhynchus: gr. μικρος mikros „mały”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”[12]. Gatunek typowy: Caprimulgus exilis Lesson, 1839[a].
  • Ramphaoratus: gr. ῥαμφος rhamphos „dziób”; αορατος aoratos „niewidoczny, niewidzialny”[13]. Gatunek typowy: Caprimulgus exilis Lesson, 1839[a].
  • Nannochordeiles: gr. ναννος nannos „karzeł”; rodzaj Chordeiles Swainson, 1832 (lelczyk)[14]. Gatunek typowy: Chordeiles ? pusillus Gould, 1861.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

UwagiEdytuj

  1. a b Podgatunek Ch. acutipennis.

PrzypisyEdytuj

  1. Chordeiles, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. W. Swainson: Appendix, No. I.: Characters of Genera and Sub-genera hitherto undefined. W: J. Richardson & W. Swainson: Fauna boreali-americana, or, The zoology of the northern parts of British America: containing descriptions of the objects of natural history collected on the late northern land expeditions under command of Captain Sir John Franklin, R.N.. Cz. 2: The Birds. London: John Murray, 1831, s. 496. (ang.)
  3. J.J. Wagler. Mittheilungen über einige merkwürbige Thiere. „Isis von Oken”. 25, s. 277, 1832 (niem.). 
  4. W. Swainson: On the natural history and classification of birds. Cz. 2. London: John Taylor, 1837, s. 339, seria: Cabinet cyclopaedia. Natural history. (ang.)
  5. R.-P. Lesson. Index ornithologique. „L’Écho du monde savant et l’Hermès”. 10, s. 109, 1843 (łac.). 
  6. C.L. Bonaparte. Parallelismo fra la tribu’ dei cantori fissirostri e quella dei volucri hianti e dei notturni ovvero insidenti. „Rivista Contemporanea”. 9, s. 215, 1857 (wł.). 
  7. E. Hartert. Notes on some Species of the Families Cypselidæ, Caprimulgidæ, and Podargidæ, ivith Remarks on Subspecifc Forms and their Nomenclature. „Ibis”. Seventh series. 2, s. 374, 1896 (ang.). 
  8. a b N. Cleere: Family Caprimulgidae (Nightjars). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 334–335. ISBN 84-87334-25-3. (ang.)
  9. Jobling 2019 ↓, s. Chordeiles.
  10. Jobling 2019 ↓, s. Podager.
  11. Jobling 2019 ↓, s. Proithera.
  12. Jobling 2019 ↓, s. Microrhynchus.
  13. Jobling 2019 ↓, s. Ramphaoratus.
  14. Jobling 2019 ↓, s. Nannochordeiles.
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Caprimulginae Vigors, 1825 - lelki (wersja: 2018-06-23). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-10].

BibliografiaEdytuj

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-11-10]. (ang.)