Christian Lattier

iworyjski rzeźbiarz

Christian Lattier (ur. 1925 w Grand-Lahou, zm. 1978) – iworyjski rzeźbiarz, jeden z prekursorów sztuki nowoczesnej w Wybrzeżu Kości Słoniowej.

Christian Lattier
Data i miejsce urodzenia 1925
Grand-Lahou
Data śmierci 1978
Narodowość iworyjska
Alma Mater École Nationale Supérieure des Beaux-Arts
Dziedzina sztuki rzeźba

ŻyciorysEdytuj

Lattier urodził się w 1925 roku w Grand-Lahou w Wybrzeżu Kości Słoniowej. Do dziesiątego roku życia wychowywał w dystrykcie Lagunes, po czym wysłano go do Francji, by uczył się w seminarium[1][2]. W 1947 roku rozpoczął studia artystyczne na École des Beaux-Arts w Saint-Étienne, rok później przeniósł się na paryską École nationale supérieure des beaux-arts, gdzie studiował rzeźbę i architekturę. Rzeźby Lattiera zrobione z drewna, kamienia, drutu i sznurów konopnych szybko przyniosły mu rozgłos[3]. Podczas lat spędzonych we Francji brał udział w licznych wystawach i był wielokrotnie nagradzany[1]. Za rzeźbę Panthère, przedstawiającą panterę zrobioną ze sznurów, zdobył w 1954 roku nagrodę Chenavarda, przyznawaną najlepszym studentom École des Beaux-Arts. W 1959 roku wziął udział w pierwszej edycji paryskiego biennale[3]. W wieku 37 lat wrócił z Francji do Wybrzeża Kości Słoniowej, gdzie podjął pracę jako wykładowca na Institut des Beaux-Arts (pol. instytut sztuk pięknych) w Abidżanie; tym samym został jednym z pierwszych afrykańskich profesorów na tej uczelni. W 1966 roku Lattier zdobył nagrodę główną podczas pierwszej edycji Światowego Festiwalu Sztuki Czarnych[1][3].

Borykał się z problemami zdrowotnymi, zmarł w 1978 roku w wieku pięćdziesięciu trzech lat[1].

TwórczośćEdytuj

Lattier jest uważany za jednego z najważniejszych artystów Wybrzeża Kości Słoniowej[3][4]. Jego prace są figuratywne, ale cechuje je duży stopień abstrakcji. Stworzył własną technikę, która polegała na owijaniu powyginanych stelaży sznurkiem[1].

Z początku, podczas studiów w Paryżu, podporządkował się europejskiej tradycji rzeźby, jednak szybko odnalazł własny styl, nawiązujący do jego afrykańskiego pochodzenia. Punktem zwrotnym był 1953 rok, w którym zaczął używać sznurka, drutu i czerwonawej patyny, prawdopodobnie uzyskanej z laterytu. Technikę, którą tworzył kształty z tych materiałów, nazwał „ekspresją rzeźbiarską”, ponieważ uważał, że pojęcie rzeźbiarstwa określa jedynie wycinanie w drewnie, czy rzeźbienie w kamieniu[4]. Z tego względu został nazwany przez krytyka sztuki Yacouba Konaté „rzeźbiarzem z nagimi dłońmi”[3].

Lattier czerpał inspirację z tradycji sztuki afrykańskiej, takich jak tworzenie masek, do których nawiązywał, używając własnej, sznurkowej techniki[4]. Jedną z jego najbardziej monumentalnych rzeźb jest Les trois âges de la Côte d’Ivoire, którą stworzył w 1972 roku dla nowo powstałego portu lotniczego Abidżan. Praca ma ponad 7 metrów szerokości i 4 metrów wysokości, waży 2,5 tony i została spleciona z 45 km sznurów. Rzeźba znajdywała się na lotnisku w latach 1972–2000, po czym zdjęto ją ze względu na zły stan techniczny; obecnie znajduje się w archiwum Biblioteki Narodowej w Abidżanie[4][5].

Obok Ouattara Wattsa i Frédérica Bruly Bouabré, Lattier był jednym z trzech iworyjskich artystów, których prace pokazano podczas podróżującej wystawy zbiorowej The Short Century: Independence and Liberation Movements in Africa, 1945–1994 w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, a także w Monachium, Berlinie i Chicago[6]. Większość prac Lattiera znajduje się w Muzeum Narodowym w Abidżanie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Monica Blackmun Visonà, Constructing African Art Histories for the Lagoons of C?d’Ivoire, Routledge, 5 lipca 2017, ISBN 978-1-351-57111-1 [dostęp 2019-08-18] (ang.).
  2. André Magnin, Jacques Soulillou, Contemporary Art of Africa, H.N. Abrams, 1996, s. 104, ISBN 978-0-8109-4032-1 [dostęp 2019-08-18] (ang.).
  3. a b c d e Cédric Vincent, Lattier, Christian (1925–1978), Routledge Encyclopedia of Modernism, 9 maja 2016, DOI10.4324/9781135000356-REM848-1 [dostęp 2019-08-18] (ang.).
  4. a b c d Countries of the Francophone: Musée des Civilisations de Côte d’Ivoir…, Canadian Heritage Information Network, 15 stycznia 2013 [dostęp 2019-08-18] (ang.).p?,
  5. International Memory of the World Register The Three Ages of the Côte d’Ivoire, unesco.org, 2012 [dostęp 2019-08-18] (ang.).
  6. The Short Century: Independence and Liberation Movements in Africa, 1945–1994, MoMA, 2012 [dostęp 2019-08-18] (ang.).