Chrypka (łac. dysphonia, raucitas) – zaburzenie drgań fałdów głosowych krtani powodujące powstanie turbulentnego przepływu powietrza w obrębie głośni, co objawia się występowaniem szorstkiego, matowego głosu.

Dysfonia
ICD-10 R49.0

Do rozwoju chrypki dochodzi w przypadku:

  • bezpośredniego uszkodzenia lub podrażnienia fałdów głosowych
  • uszkodzenia mięśni krtani
  • uszkodzenia nerwów unerwiających mięśnie krtani
  • zaburzeń przepływu powietrza przez krtań[1]
  • ograniczenia ruchów krtani i struktur przylegających[1].

PrzyczynyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jan Tatoń, Anna Czech, Diagnostyka internistyczna, Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, ss. 69–70, 2005, ​ISBN 83-200-3156-7