Czesław Adam Stronczak

Oficer Wojska Polskiego

Czesław Adam Stronczak, także Strończak[a] (ur. 15 października 1893 we Lwowie, zm. 17 lub 19 czerwca 1975 w Londynie) – podinspektor Policji Państwowej, kapitan rezerwy żandarmerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.

Czesław Adam Stronczak
Czesław Adam Strończak
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 15 października 1893
Lwów
Data i miejsce śmierci 17 lub 19 czerwca 1975
Londyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Jednostki 2 Pułk Strzelców Podhalańskich,
Stanowiska kierownik Kursu Odprawowego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Czesław Adam Stronczak
podinspektor podinspektor
Data i miejsce urodzenia 1893
Lwów
Data śmierci 19 czerwca 1975
Przebieg służby
Formacja Policja Państwowa
Stanowiska komendant powiatowy

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 15 października 1893 we Lwowie[1][2]. Był synem Alfreda Tytusa (naczelnik poczty we Lwowie) oraz Klasy z domu Kochman[2]. Miał siostrę Janinę[2]. W 1914 ukończył VII klasę w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie i wówczas był przedstawicielem czytelni szkolnej[3]. W 1915 zdał egzamin dojrzałości w tym gimnazjum[4].

Został oficerem c. i k. armii, podczas I wojny światowej jako podporucznik rezerwy został wysłany na front włoski[2]. Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu podporucznika[5]. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[6][7]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku[8][9]. W 1934 jako porucznik rezerwy piechoty był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer pełniący służbę w Policji Państwowej w stopniu oficera P.P. i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III[10]. Później został awansowany na stopień kapitana rezerwy żandarmerii[1].

Został oficerem Policji Państwowej. Od 1920 do 1927 w stopniu nadkomisarza pełnił stanowisko komendanta powiatowego posterunku w Lisku[11][12][13]. Był członkiem komisji rewizyjnej koła Towarzystwie Szkoły Ludowej w Lisku[14]. W maju 1928, będąc w stopniu komisarza, objął stanowisko komendanta powiatowego PP w Jarosławiu[15]. W latach 30. był w stopniu nadkomisarza PP[16][17]. Był autorem podręcznika dotyczącego japońskiej sztuki walki jiu-jitsu, przeznaczonego dla słuchaczy szkół policyjnych. Ponadto publikował w czasopismach „Na Posterunku[18], „Przegląd Policyjny[19]. Został awansowany do stopnia podinspektora[1].

Podczas II wojny światowej w stopniu kapitana był kierownikiem Kursu Odprawowego w Wydziału Wyszkolenia w ramach Oddziału VI Sztabu Głównego Naczelnego Wodza, a podczas służby tworzył opracowania[20][21].

Jego żoną została Zofia z domu Zakliczyńska (ur. 1904 w Peczerniżynie), z którą wziął ślub 13 lipca 1920 w Lisku[2]. Ich dziećmi byli Maria (ur. i zm. 1921), Elżbieta (1922-1942), Władysław (ur. 1925), Barbara (ur. 1930)[2]. Pod koniec 1939 żona i trójka ich dzieci zostali deportowani w głąb ZSRR, skąd po odzyskaniu wolności przedostali się na Zachód i spotkali się w Wielkiej Brytanii w Czesławem[2]. Po wojnie kpt. Stronczak pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był autorem książki na temat gwary lwowskiej[1]. Zmarł 17[1] lub 19[2] czerwca 1975 w Londynie[1][2].

PublikacjeEdytuj

OdznaczenieEdytuj

  • Złota odznaka honorowa Koła Lwowian[1]

UwagiEdytuj

  1. W ewidencji Wojska Polskiego II RP w 1923 był określony jako Czesław Adam Strończak.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 29, s. 98, Grudzień 1975. Koło Lwowian w Londynie. 
  2. a b c d e f g h i Czesław Adam Stronczak. stronczakowie.prv.pl. [dostęp 2018-11-05].
  3. Sprawozdanie Kierownictwa Oddziału Równorzędnego C. K. IV Gimnazyum we Lwowie za rok szkolny 1914. Lwów: 1914, s. 54, 84.
  4. Władysław Kucharski: Przegląd historyczny 50-lecia Gimnazjum IV im. Jana Długosza we Lwowie. Ósmacy i abiturienci. W: Władysław Kucharski (red.): Księga pamiątkowa 50-lecia Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie. Lwów: 1928, s. 112.
  5. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 112.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 505.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 444.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 380.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 329.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 17, 812.
  11. Komendanci powiatowi. podkarpacka.policja.gov.pl. [dostęp 2018-11-05].
  12. Obsada personalna jednostek Policji Państwowej w roku 1926. policjapanstwowa.pl. [dostęp 2018-11-05].
  13. Według tego źródła został zidentyfikowany na zdjęciu z 17 marca 1929 jako komendant leski PP. Tło tamtych czasów. W: Bolesław Baraniecki: Opowieści leskie. Z pamięci i z fotografii. Olszanica: BOSZ, 2008, s. 28-29. ISBN 978-83-7576-007-1.
  14. Arnold Bajorek: Czterdzieści lat pracy T. S. L. w Lesku. Lesko: 1938, s. 20.
  15. Kronika. Osobiste. „Głos Jarosławski”. Nr 21, s. 2, 26 maja 1928. 
  16. Wykaz oficerów Policji Państwowej w roku 1934. policjapanstwowa.pl. [dostęp 2018-11-05].
  17. Czesław Stronczak. Polemiki i dyskusje. Czy tylko „sosenka”?. „Przegląd Policyjny”. Nr 1 (13), s. 56, 1938. 
  18. Wykaz książek Biblioteki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. „Komunikat Biblioteczny”. Nr 12, s. 111, 1932. 
  19. Czesław Stronczak. Polemiki i dyskusje. Czy tylko „sosenka”?. „Przegląd Policyjny”. Nr 1 (13), s. 52, 1938. 
  20. Wanda Roman: Dzieje i zawartość zespołu akt Oddziału VI Sztabu Głównego Naczelnego Wodza z lat 1940-1949. caw.wp.mil.pl. s. 1. [dostęp 2018-11-05].
  21. Rozkazy dzienne Batalionu "Turtkul" 11.03-20.03 1942 R.. sybir.com.pl. [dostęp 2018-11-05].
  22. „Wiadomości P.O.S.K.”, 1969, s. 56.
  23. Tak jak we Lwowie. wyborcza.pl, 1999-03-09. [dostęp 2018-11-05].
  24. Powiedzonka lwowskie. worldcat.org. [dostęp 2018-11-05].

BibliografiaEdytuj