Dołhe (ukr. Довге) – wieś na Ukrainie, w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 963 mieszkańców.

Dołhe
ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon stryjski
Populacja (2001)
• liczba ludności

963
Nr kierunkowy 3245
Kod pocztowy 82464
Tablice rejestracyjne BC
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Dołhe
Dołhe
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Dołhe
Dołhe
Ziemia49°10′28″N 23°52′02″E/49,174444 23,867222
Portal Portal Ukraina

Wieś założono w 1560, leży na wysokości 334 m n.p.m.

HistoriaEdytuj

W roku 1571 Mikołaj Sieniawski, przyszły hetman polny koronny, otrzymał nadanie królewskie - wieś Dołhe w starostwie stryjskim[1]. Wieś królewska położona na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie stryjskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego[2], w drugiej połowie XVII wieku należała do pisarza polnego koronnego Jana Sapiehy[3].

Należy do stankiwskiej silskiej rady. We wsi często bywał Iwan Franko, przyjeżdżający do swojego przyjaciela, Bohdana Kyrcziwa, którego upamiętnia tablica znajdująca się na miejscowej cerkwi św. Mikołaja[potrzebny przypis].

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Bratkowce w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskim[4].

12 września 1941 oddział SD rozstrzelał w Dołhem ponad 120 Żydów[5].

Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

ZabytkiEdytuj

UrodzeniEdytuj

W Dołhem urodził się Jarosław Hrycak (1960), historyk ukraiński.

PrzypisyEdytuj

  1. Mirosław Nagielski, Sieniawski Mikołaj h. Leliwa (ok. 1520–1584) [w] Polski Słownik Biograficzny, Warszawa — Kraków : Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1996, t. XXXVII/1, zeszyt 152, 1—176 s., s. 134. [dostęp 2016-12-05]
  2. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie , [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 3.
  3. Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 202.
  4. Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 628
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s. 277
  6. Władysław Łozińskim Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, 1903, str. 98

Linki zewnętrzneEdytuj